Widząc entuzjazm w Waszych komentarzach po tym, jak zrecenzowałam Wam książkę "Szczeniak. Jak labrador ocalił chłopca z ADHD", postanowiłam podzielić się z Wami jeszcze jedną książką o podobnej tematyce, którą udało mi się przeczytać w ostatnim czasie. Tym razem był to "Chłopiec i pies". Pozycja, podobnie jak poprzednia, została oparta o autentyczną historię, która wydarzyła się zaledwie dekadę temu. Jak można się domyśleć, bardzo lubię tego typu opowieści, toteż pochłonęłam ją jednym tchem, wykorzystując drogę powrotną w Wielki Piątek z Kalwarii Zebrzydowskiej do domu. I w zasadzie, kiedy dobrnęłam do końca, a stało się to zdecydowanie za szybko, żałowałam, że ta piękna historia opisana na kartkach książki (w rzeczywistości trwa ona po dzień dzisiejszy) dobiegła już do końca.
Tytuł: "Chłopiec i pies"Autor: Wendy Holden
Wydawnictwo: Amber
Warszawa 2015
Ilość stron: 220
W naszym polskim języku utarło się powiedzenie, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Ale czy człowiek zawsze jest najlepszym przyjacielem psa? Patrząc na początek historii Haathi, olbrzymiego psa o uosobieniu niedźwiadka, odpowiedź nasuwa się automatycznie - nie! Człowiek potrafi być okrutny, skazując zwierzę na śmierć, a na pewno na niewyobrażalne cierpienie. Jednak los przewidział dla Haathi'ego zupełnie inne przeznaczenie.
Pewnego styczniowego dnia 2012 roku pociąg przejeżdża po przywiązanym do torów kolejowych psie. Jest niemal pewne, że ginie on pod kołami potężnej maszyny. Jednak kiedy pracownicy znajdują psa okazuje się, że przeżył ten potworny wypadek. Niepewni czy uda się go uratować, zawożą zwierzę do lecznicy, gdzie okazuje się, że konieczna jest amputacja uszkodzonej nogi i ogona. Haathi, bo tak nazwano psa, chociaż potwornie okaleczony, powoli wracał do zdrowia. Na horyzoncie pojawiło się jednak widmo uśpienia olbrzyma, który nie mógł w nieskończoność przebywać w schronisku dla zwierząt. W tym momencie sztab wolontariuszy uruchomił ogromną machinę, której celem było znalezienie domu dla niepełnosprawnego psa. Na ogłoszenie trafili Collen i Willa. Chociaż mieli już jednego psa, postanowili wziąć do siebie również Haathi'ego. Jednym z powodów ich decyzji jest chęć znalezienia przyjaciela dla ośmioletniego syna Willa z pierwszego małżeństwa, ośmioletniego Owena. Owen od urodzenia zmagał się z genetyczną chorobą deformującą jego małe ciało, a przez to był bardzo samotny i zamknięty w sobie. Ale z chwilą pojawienia się w jego życiu Haathi'ego przechodzi ono ogromną metamorfozę. Nieśmiały dotąd Owen staje się duszą towarzystwa, a towarzyszący mu trzynożny przyjaciel otwiera przed nim coraz to nowe drzwi do normalnego świata.

Mając psa "po przejściach" marzę o dniu, w którym stanie się faktem, że to człowiek jest najlepszym przyjacielem zwierzaków...;o)
OdpowiedzUsuńKoniecznie muszę przeczytać tę książkę. Dziękuję, że ją poleciłaś, Karolinko.
OdpowiedzUsuńWzruszająca historia! na szczęście jest wielu ludzi, którzy ratują psy z opresji...
OdpowiedzUsuńjotka
Ale wspaniałą książkę znalazłaś historia niesamowita :) pozdrawiam Karolinko cieplutko
OdpowiedzUsuńPiękna historia warto przeczytać. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńTaka książka budzi nadzieję, że nie jest jeszcze z nami ludźmi tak bardzo źle...
OdpowiedzUsuńTa książka musiała być bardzo emocjonującą. Będę chciała przeczytać:)
OdpowiedzUsuńZwierzęta przynoszą niebywałe ukojenie i milion odcieni miłości.
OdpowiedzUsuń