740. Dochodzę do siebie po przeżyciach ostatnich dni

Powiedzcie mi, czy u Was też jest tak zimno i deszczowo, jakby był to środek jesieni, a nie początek lata? Na stoliku przy łóżku stoi kubek z ciepłą herbatą, a ja siedzę pod kocem z Pusią na kolanach i z wypiekami na policzkach czytam kolejny tom przygód fikcyjnej postaci Cottona Malone stworzonej przez Steve Berry'ego- "Mit Lincolna". Muszę kiedyś szerzej napisać o tej serii, bo wciągnęła mnie tak bardzo, że potrafię przeczytać ponad 500 stron w jeden dzień. Ale z drugiej strony seria jest napisana w tak ciekawy i lekki sposób, że nie da się inaczej. 

Czas umilają mi dopiero co zakwitłe domowe kwiaty. Boszszsz... jak one pięknie pachną! Kocham ogrody, kocham zaglądać na Wasze ogrodowe blogi i podziwiać morze barw na nich przedstawione. Sama nie mam ogrodu i nic nie wskazuje na to, abym go miała, przynajmniej w najbliższym czasie. Dlatego cieszę się tymi przedstawianymi przez Was pięknościami, a także tym, co zakwitnie w moim skromnym mieszkaniu. Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma!

Jak widać powoli dochodzę do siebie po weekendowej przygodzie. Nie będę się załamywać, nie warto! Skoro kierownik nie miał nawet wykazu kadry, ani konspektu kolonii, to już tutaj jest coś nie teges. Ubrania zostały już wyjęte z walizki i w większości ułożone w szafie. Zastanawia mnie tylko jedna, jedyna rzecz - skoro rozwiązano ze mną umowę, to czy czasem nie powinnam dostać jednego egzemplarza tego rozwiązania, tak samo, jak dostałam jeden egzemplarz umowy o pracę? Wtedy byłam za bardzo zdenerwowana, aby o tym myśleć, a poza tym zdenerwowanie potęguje u mnie niewyraźną wymowę, więc pewnie by jojczał, że mnie nie rozumie. Ale teraz jak sobie tak myślę, to wydaje mi się, że chyba powinnam dostać też jeden taki egzemplarz z podaniem przyczyny z jakiej rozwiązano ze mną umowę(na tej co podpisałam nic takiego nie było). A może się mylę? Może ktoś z Was wie, jak takie coś powinno wyglądać od strony prawnej?
W każdym razie nie zamierzam rezygnować z tego co lubię najbardziej. Żeby tylko społeczeństwo było dla nas bardziej otwarte, bardziej dawało nam się wykazać. Abyśmy też mogli się realizować w takim czy innym zakresie. O niczym innym nie marzę...