Mój rocznik maturalny był ostatnim, który nie musiał pisać obowiązkowej matury z matematyki. Chociaż jeszcze w pierwszej klasie liceum wszędzie huczeli o tym, że to nasz rocznik będzie tym pierwszym po długiej przerwie, który po długiej przerwie czy tego chce czy nie będzie musiał pisać maturę z "królowej nauk", w ostateczności jednak okazało się, że w naszym przypadku ta zmiana będzie dotyczyła uczniów techników, zaś do liceów wejdzie dopiero w 2007 roku, tak aby na maturę w 2010 roku absolwenci techników i liceów napisali w ramach tej samej podstawy programowej(innymi słowy - gdyby obowiązkowa matura z matematyki była w moim roczniku, to podeszliby do niej tylko uczniowie liceum, ponieważ 4 klasa technikum uczyła się jeszcze według innych norm, dlatego uznano, że łatwiej będzie w nich wprowadzić nową podstawę programową już w 2006 roku i za rok dołączyć do niej licea, niż na odwrót).
Połowa moich klasowych kolegów odetchnęła z ulgą. Wszak "nasza" matura z matematyki składała się w 100% z zadań(część testową wprowadzono dopiero do obowiązkowej matury). Ale nie ja. Jeszcze w gimnazjum planowałam spróbować swoich sił w liceum na profilu mat-geo, wylądowałam jednak na humanie(bo wszyscy z orzeczeniem o niepełnosprawności złożyli tam swoje papiery, a dla jednego ucznia nie opłacało się otwierać klasy integracyjnej). Trzy lata na humanie jakoś mi minęły, chociaż liczyłam na bardziej przystępne lekcje historii, a nie przepisywanie treści z podręcznika do zeszytu... Jednak już od początku przykładałam się do matematyki, co nie było proste zważając na to, że najpierw miałam do dyspozycji kserówki moich kolegów i koleżanek, a następnie laptop bez profesjonalnego oprogramowania. Do tego dochodził jeszcze w pierwszej klasie profesor matematyki, który rok przed emeryturą opuścił poziom nauczania. A ja sobie od początku ubzdurałam, że będę zdawać matematykę na maturze... Dopiero od drugiej klasy uczyła nas matematyczka, której zależało aby nas czegoś nauczyć, nawet jeżeli byliśmy na poziomie podstawowym z tego przedmiotu. W domu sama nadrabiałam materiał z zakresu rozszerzonego, bo w sumie jeszcze nie wiedziałam na jakim poziomie na maturze będę ją pisać. No i jeszcze chodziłam na kółko matematyczne.
Maturę zdałam, nawet całkiem nieźle, chociaż znowu miałam do dyspozycji podstawowy program do pisania(maturę pisałam na komputerze).
Potem kilka razy usłyszałam/przeczytałam, że kreuję się na "bohaterkę" i "tą lepszą od innych"... Tylko że ja nigdy tak się nie czułam. Owszem, cieszyłam się dobrze zdaną maturą(chyba każdy by się cieszył), ale nie czułam się lepszą od innych. A poza tym nie ja tutaj jestem bohaterem. Dla mnie bohaterką jest moja koleżanka, która zdała maturę z matematyki dyktując(a ma ogromną wadę wymowy) wszystkie rozwiązania nauczycielce ustnie. Dlaczego? Bo nie jest w stanie nawet wyklikać rozwiązań na klawiaturze komputerowej. Dla mnie prawdziwym bohaterem jest nieodżałowany ś.p. Piotr Radoń, chłopak bez nóg i bez rąk, który "napisał" rozszerzoną maturę z matematyki trzymając w ustach specjalny wskaźnik, którym naciskał poszczególne klawisze na klawiaturze, wreszcie dla mnie prawdziwym bohaterem jest Kacper, o którym możecie >>tutaj<< przeczytać. Jak bardzo imponują mi tacy ludzie, którzy pomimo nauczania indywidualnego, którzy pomimo licznych utrudnień, przy których moje są maluteńkie, decydują się na podjęcie tego wyzwania i siadają do takich samych arkuszy maturalnych, jak ich zdrowi, czy też bardziej sprawni koledzy. I zdają je!
Jasne, każdy jest inny, jasne, każdemu może powinąć się noga na egzaminie. A jednak sądzę, że te trzy przykłady(a pewnie i więcej) są godne podziwu.
Naprawdę, nie ja tu jestem bohaterem, ale oni!
I jeszcze jedno - ja naprawdę szanuję każdego człowieka, nawet tego, który nie zdał matury.
I jeszcze jedno - ja naprawdę szanuję każdego człowieka, nawet tego, który nie zdał matury.
P.S. Czy i Wam dzisiaj szaleje blogger, czyli po wpisaniu adresu panelu sterowania nic się nie wyświetla? Moja skromna rada - wpiszcie w wyszukiwarkę tylko www.blogger.com, a powinno Was przekierować na https://draft.blogger.com...(nie chce mi się przepisywać całego adresu) i wtedy wszystko powinno działać poprawnie
O matko ,co za czasy, że zdanie matury z matmy jest kreowaniem się na bohaterkę?? :))))))
OdpowiedzUsuńCo za banda zazdrośników.
Ja musiałam niestety zdawać matematykę, ponieważ taki był wymóg dla klas ogólnych liceum. Było pięć zadań, trzeba było wybrać trzy i je zrobić. Ot, co.
Ja jestem jak najbardziej za obowiązkową maturą z matmy. Tak, aby była na równi z językiem polskim i językiem obcym.
Usuńja na szczęście nie musiałam zdawać matury z matematyki, szczerze mówiąc dopiero w klasie maturalnej ją polubiłam. Ale do dziś geometria to dla mnie czarna magia!
OdpowiedzUsuńJa miałam to szczęście, że nie licząc 1 klasy liceum, miałam wspaniałych nauczycieli matematyki. I chyba to wpłynęło na to, że lubię tą dziedzinę nauki i ją rozumiem. Szczerze powiedziawszy to geometria dla mnie w dalszym ciągu jest czarną magią, ale tylko w kwestii rysowania tych wszystkich figur, bo obliczenia zawsze były dla mnie pestką :).
UsuńJa zdawalam w 1975 roku i wtedy byly obowiazkowe pisemne jezyk polski i matematyka, a ustnie zdawalo sie wybrane i u mnie byla to matematyka i fizyka. Choc ja wlasciwie jestem raczej humanistka, ale ojciec sie uparl i musialam. Nie wiem, po co mi to bylo.
OdpowiedzUsuńWiem tylko, ze poziom wyksztalcenia szkol srednich byl bardzo wysoki i tamtejsi maturzysci wiedzieli na pewno wiecej od dzisiejszych magistrow.
No bo jak kiedyś zdało się maturę to było się kimś. I niejednokrotnie uczniowie liceów czy też techników uczyli się tego, co moje pokolenie poznaje dopiero na studiach. Ale z drugiej strony w tamtych czasach nie każdy mógł sobie pozwolić na studia. Ustna matura z matematyki? Brzmi intrygująco. No, ale skoro ja mogłam zdawać geometryczną część ustnie(tzn. tłumaczyłam nauczycielowi wspomagającemu co ma narysować), to czemu nie?
UsuńZ bloggerem nie mam problemu, może zresetuj kompa lub odśwież stronę...
OdpowiedzUsuńJa obowiązkowo zdawałam maturę z matematyki, lekko nie było, bo chodziłam do humanistycznej klasy.
Masz rację, bohaterami są wszyscy pokonujący swoje słabości, więc i Ty także, ale bez wywyższania się nad innych:-) myślę, że koledzy z liceum po prostu Ci zazdrościli, bo im się nie chciało...
Dzisiaj już wszystko z bloggerem w porządku, więc to jakaś jednorazowa niedyspozycja komputerowa :). Teraz matura z matematyki jest do zdania nawet przez humanistów. Ba, nawet gimnazjaliści są w stanie ją zaliczyć(może nie na nie wiadomo ile procent, ale na 30% dają radę - oczywiście jeżeli się uczą jakoś tego przedmiotu). W sumie to nie koledzy z liceum uważali mnie za "bohaterkę", ale nie chcę już do tego wracać.
UsuńJa zdawałam matematykę obowiązkowo, z profilu mat-fiz. :) Ale matematykę tylko pisemnie, ustnie polski (ku przerażeniu moich kolegów z tegoż mat-fizu) i angielski :).
OdpowiedzUsuńJak patrzę na dzisiejsze matury to mam poczucie, że to, co obowiązkowe jest bardzo proste, natomiast przedmioty rozszerzone wymagają sporej wiedzy, inaczej jednak ułożonej niż na mojej ustnej z polskiego na przykład i trochę trudno jest te matury porównywać (ponieważ wszystkie moje dzieci zdawały m.in. rozszerzony polski, wiem o czym mówię).
Dokładnie tak jest - to co obowiązkowe jest tak formułowane, aby nawet niezbyt dobry w danej dziedzinie mógł to zdać. Za to średnie wyników z rozszerzeń są z reguły wyższe niż z podstawy. Bo w sumie na rozszerzenia decydują się pasjonaci danego zagadnienia(chociaż teraz chyba jeden przedmiot w zakresie rozszerzonym jest obowiązkowy na maturze)
Usuńa ja podziwiam wszystkich niepełnosprawnych- trzeba być na prawdę twardym, żeby współpracować/uczyć się/ itp z tymi sprawnymi:)Moja córa niestety ma zbyt duże problemy, żeby kontynuować naukę w liceum, choć wszystkie humanistyczne przedmioty ma w małym palcu,
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie
Witam Cię Reniu u mnie serdecznie :)
UsuńOch, szkoda, że nie może uczyć się dalej w liceum. A może warto spróbować, a potem w razie czego zmienić szkołę?
Ja też zdawałam mature obowiązkowo i był to dla mnie horror - cudem zdałam! Podziwiam wszystkich, dla których matematyka nie dosć, że jest łatwa, to ją lubią!:-))
OdpowiedzUsuńChyba coś jest w tym, co piszesz - kiedy człowiek polubi i zrozumie daną dziedzinę nauki, to przestaje ona być taka straszna
Usuńa ja podziwiam niepełnosprawnych bo mają o wiele trudniej i znam takich, którzy wyręczani przez rodzinę wykorzystują to
OdpowiedzUsuńkilka lat temu pracowałam w PCPR i przychodzili tam uczniowie i studenci z orzeczeniem po różne dofinansowania i widziałam te różnice - jedni przychodzili z rodzicem a inni całkiem samodzielni z perfekcyjnie przygotowanymi dokumentami, a deficyty podobne
W sumie też sama sobie wszystko załatwiałam w MOPSie w sprawie dofinansowania do studiów, chyba tylko dwa razy tata donosił jakieś dokumenty, bo ja akurat byłam na uczelni w Krakowie i za nic w świecie nie zdążyłabym na czas ich dostarczyć :)
UsuńU mnie matematyka była obowiązkowa, u moich synów nie, ale jeden z nich zdawał z własnego wyboru.
OdpowiedzUsuńBo matematyka wcale nie musi być taka straszna za jaką jest uważana
UsuńPiękny post kochana. Bohaterką jesteś Ty, te osoby, które opisałaś i wszyscy dobrzy ludzie, którzy zwyczajnie się starają. Ja maturę przeżywałam strasznie, bo głównie uczyłam się sama i akurat np. z polskiego była jedyna lektura, której nie przeczytałam. Ależ tam zmyślałam... hehehe No ale udało się zdać. :D Pozdrawiam Cię kochana. :)
OdpowiedzUsuńMatura zawsze była, jest i będzie stresem dla osób do niej podchodzących. Ale późniejsza satysfakcja z jej zdobycia wynagradza wszelki stres :)
UsuńKarolinko, dla mnie bohaterem jest każdy, kto zdał maturę z matematyki, bo dla mnie ten przedmiot był naprawdę dużym wyzwaniem (a o fizyce to już nawet nie wspominam). Na szczęście mój rocznik matury z królowej nauk zdawać nie musiał.
OdpowiedzUsuńUściski.
Matematykę i fizykę lubiłam, za to chemia w liceum była dla mnie koszmarem...
Usuń