Prawie spakowana torba podróżna leży przy drzwiach i przypomina, że wieczorem będzie trzeba wyjść z bezpiecznego, dobrze znanego mieszkania i ruszyć w nieznane. Najpierw do Katowic, stamtąd pociągiem do Poznania, a z Poznania kolejnym pociągiem do Skoków, skąd w dniu jutrzejszym o 8:00 wyrusza autokar z grupą kolonistów do Milówki. Jestem dobrej myśli, muszę być!
Ale zanim zamknę za sobą drzwi i na 10 dni przekręcę w nich klucz(spokojnie, kotkę na ten czas oddaję w dobre ręce), wrócę pamięcią do ostatnich dni.
W środę M. przybiegł do Oratorium z wiadomością, że będzie miał na koniec trójkę z matematyki na świadectwie. I pomyśleć, że jeszcze rok temu groziła mu jedynka, którą z trudem wyciągnął na dopuszczający. A tutaj nagle okazuje się, że można mieć coś więcej. Wystarczy tylko chcieć i trochę się wysilić. Czy jestem z niego dumna? Jasne że tak!
Wczoraj zgodnie z tradycją uczniowie z osiągnięciami naukowymi, artystycznymi oraz sportowymi zostali nagrodzeni listami gratulacyjnymi oraz nagrodami książkowymi. Wśród nagrodzonych nie zabrakło naszych wychowanków, co też oczywiście cieszy. Szczególnie ucieszył mnie wśród wyróżnionych widok byłego wychowanka salezjańskiego - B. B. przychodził do nas kilka lat temu. Wśród rówieśników uchodził za dziwaka, ponieważ "żył we własnym świecie". A on po prostu był wrażliwym, może nawet zbyt wrażliwym jak na otaczający go świat, chłopcem. Minęło kilka lat - B., który niczym nie wyróżniał się wśród rówieśników w szkole podstawowej, poszedł do gimnazjum. I wtedy spełniły się słowa ówczesnego opiekuna Oratorium, księdza J. - "zobaczycie, B. jeszcze wszystkich prześcignie". Bo oto B. od trzech lat startuje w olimpiadach historycznych i niemal zawsze zajmuje któreś z pierwszych trzech miejsc. Nawet nie wiecie, jak się cieszę słysząc takie rzeczy. Po cichu mam nawet nadzieję, że nasz M. jeszcze wszystkich zaskoczy, tak jak zrobił to B.
No i dzisiejsze zakończenie roku szkolnego, na które zostałam zaproszona przez rodziców H., no i samego H., który, jako trzecioklasista, otrzymał dyplom wzorowego ucznia. Zresztą nie tylko on. A i wiele dzieciaków przychodzących w soboty na zajęcia oratoryjne otrzymało takie dyplomy, czy też świadectwa z czerwonym paskiem. Po rozdaniu świadectw w klasach wszystkie dzieci szczęśliwie rozpoczęły wakacje. I ja podzieliłam ich radość, bo przecież "kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat"...
Karolinko życzę bezpiecznej podróży i udanych kolonii.:)
OdpowiedzUsuńSzczęśliwej podróży
OdpowiedzUsuńDzisiaj trudno się wybić co bardziej wrażliwym dzieciom , bo zostają zakrzyczane !
OdpowiedzUsuńCieszy mnie ,że wyruszasz w podróż ,a pocztówka z wypadu dla mnie by się znalazła ??:))
O kotce miałam nadzieję ,że w tym podróżniczym rozgardiaszu pamiętasz ...
Niestety, wrażliwcom jest dużo trudniej przetrwać w tym zwariowanym świecie...
UsuńPięknie przywołałaś słowa Korczaka, to prawda, że często trzymamy kciuki za tych co odstają od innych, ale tym większy potem sukces.
OdpowiedzUsuńUdanego wyjazdu i optymalnej pogody!
Korczak to jeden z moich ulubionych pisarzy, a jego słowa są jednym z moich życiowych mott :)
UsuńSpokojnej podróży, mam nadzieję,że uda Ci się odpocząć i wrócisz pełna wrażeń :)
OdpowiedzUsuńTo prawda Karolinko, u nas też się dzieci śmiały, kilka osób z klasy, którą uczyłam spontanicznie uściskało mnie na chodniku przed szkołą- na pożegnanie. To najpiękniejsze podziękowanie- szczere, niewymuszone. Cieszę się z Tobą oratoryjnymi sukcesami- w ten sposób buduje się niebo...
OdpowiedzUsuńDziecięca szczerość jest najpiękniejsza. Pozdrawiam
UsuńOczywiście, że takie sukcesy cieszą :). Ja przecież nie znam tych uczniów, a mimo to miło mi o nich czytać :). Udanego wyjazdu życzę. Pozdrawiam!
OdpowiedzUsuńZawsze cieszę się wraz z moimi podopiecznymi. Taka już moja natura...
UsuńGratuluję chłopcom, wielkie brawa. Wspaniale, że się z nimi cieszysz. :) Wielu sukcesów im życzę. :)
OdpowiedzUsuńWspaniałej wyprawy, wielu magicznych momentów. :)
Ja też im życzę wielu sukcesów bo to wspaniałe dzieciaki
UsuńKarolinko, szczęśliwej podróży i wielu wspaniałych chwil Ci życzę.
OdpowiedzUsuńFantastycznie, że taki mieliście koniec roku :-) Wspaniałych wakacji życzę :-)
OdpowiedzUsuńps. Karolinko, co to znaczy wystarczy tylko chcieć?. To jest cud, że dziecko dało radę, że znalazło tyle siły :-) To są cuda, które ludzie mogą robić sami w każdej dziedzinie. :-) Uściskaj chłopaka, że na to go stać, to jest wstęp do pokonywania wszystkich przeszkód w życiu, będzie odważnym człowiekiem dzięki temu :-))) uściski :-)
Och uwierz mi Kochana, to jest wyjątkowa antyszkolny chłopiec, który najchętniej by wcale nie zaglądał do książek. Problem z tym, że z lekcji niewiele też wynosi. Dlatego sukces jest podwójny, że mu się chciało, że dał radę. Wiesz, ja nie wymagam aby miał szóstki, ale aby w ogóle zdał, bo to jest w stanie zrobić...
UsuńNo to szczęśliwej podróży :)
OdpowiedzUsuńKochana, bezpiecznej podróży bez nieprzyjemnych jak kiedyś przygód. Trzymam kciuki :****
OdpowiedzUsuńPowodzenia Karolinko. Na teraz i na potem
OdpowiedzUsuń:-)
Pięknie Karolinko - jesteś dobrym człowiekiem i nigdy się nie zmieniaj!
OdpowiedzUsuńŻyczę Ci wspaniałych chwil każdego dnia i satysfakcji z pracy z młodymi ludźmi:)
kibicuję Ci każdego dnia :_
ściskam moooocno!
Dziękuję Basiu
UsuńUdanego wypoczynku!
OdpowiedzUsuńTeż lubię wręczanie nagród i gratulacji. Cieszą mnie sukcesy nie tylko moich dzieci ☺
Zawsze cieszyły mnie drobne sukcesy moich szkolnych kolegów i tak mi chyba zostało na starość...
UsuńCieszyłaś się na ten wyjazd. Już wiem jak się skończyło.
OdpowiedzUsuńKarolinko przepraszam, że komentuję Twoich postów. Czytam wszystkie.
We wtorek byłam na konsultacji w najbliższy czwartek będzie kolejna.
25 lipca mam już wyznaczony termin operacji oczu. Jeszcze nie pisałam o tym na blogu.
Całuje i serdecznie pozdrawiam:)
Kochana Lusiu,
Usuńnic się nie przejmuj tym, że nie komentujesz moich postów. Zdrowie jest najważniejsze. Cieszę się, że w ogóle jesteś. Będę trzymała kciuki za powodzenie operacji. Ściskam mocno