827. Posłani...

Wczoraj, na 51 dni przed Światowymi Dniami Młodzieży w Panamie na Jasnej Górze odbyło się krajowe posłanie młodzieży. Wraz z dwójką innych wyjeżdżających oraz księdzem opiekunem naszej grupy miałam okazję uczestniczyć w tym pięknym i podniosłym wydarzeniu, jako delegacja z naszej diecezji.

O samym spotkaniu mówiło się w naszych kręgach już od pewnego czasu. Przyznam szczerze, że od samego początku miałam ochotę na nie jechać, chociażby pociągiem. W końcu to tylko godzinka czasu drogi ode mnie. Jednak w czwartek ksiądz Sz. napisał na Facebooku, że dysponuje dwoma miejscami w samochodzie i spokojnie może te dwie osoby ze sobą zabrać. Grzech nie skorzystać z takiej okazji, prawda? Szybko skontaktowałam się z kapłanem i zaklepałam sobie tą miejscówkę. Przed wyjazdem dowiedziałam się, że jeszcze z nami jadą K. i J., których znam ze zbiórki pieniędzy w jednym z kościołów w naszej diecezji właśnie na ŚDM.

Godzina drogi upłynęła nam na rozmowie i żartach(oj, dawno się tak nie uśmiałam). Na miejsce dotarliśmy trochę spóźnieni. Ksiądz wysadził nas pod murami klasztoru i odjechał szukać wolnego miejsca na parkingu, a my udaliśmy się do hali św. Józefa, gdzie odbywała się konferencja informacyjna. Byłam szczerze zaskoczona, na plus, ilością przybyłych na nią ludzi. Wypatrzyliśmy miejsca na przodzie i grzecznie do nich poszliśmy wyczekując przybycia księdza Sz. Niestety, spotkaliśmy się dopiero przy wyjściu.

- Ja was szukałem, patrzałem, czy mi nie machacie, aż w końcu zostałem przygarnięty przez diecezję gliwicką - tłumaczył nam się żarliwie.

Na spotkaniu dostaliśmy garść informacji, co, gdzie i kiedy. Od ubezpieczenia po diecezje panamskie. Dla siebie wyniosłam radę, żeby założyć sobie u nas konto w obcej walucie, wpłacić na nie dolary, a na miejscu płacić normalnie kartą. Kurczaczki, nawet tutaj idę najpierw do banku pobrać potrzebne mi fundusze z konta, a dopiero potem nimi rozporządzam. No, sama jestem głupia co robić. Pokazano nam też, co dostaniemy w tzw. "pakiecie polskim"(koszulka, kapelusz, worek, "nerka", wachlarz, flagę narodową i gadżety dla rodzin nas goszczących). Tajemnicą w dalszym ciągu pozostaje pakiet panamski, który otrzymamy na miejscu. Z ciekawszych wydarzeń, poza tymi głównymi, na pewno będzie zacumowanie "Daru Młodzieży" i wielki koncert prowadzony przez "Siewców Lednicy" w porcie morskim.

źródło zdjęcia

Konferencja zakończyła się modlitwą "Anioł Pański", po czym wyszliśmy z budynku. Uzgodniliśmy z księdzem, gdzie mamy się kierować po Mszy Świętej, a następnie on poszedł po sutannę do samochodu, a my coś zjeść do pobliskiego baru. Kochani, tak pysznego rosołu poza domem(bo domowy się nie liczy) jeszcze nie jadłam. W pewnym momencie K. nawet chciała napisać do księdza, aby do nas dołączył, ale w końcu uznaliśmy, że w 20 minut może się nie wyrobić. 

Posileni ciepłą zupą udaliśmy się do kaplicy Cudownego Obrazu, gdzie na 13:00 zaplanowana była Msza święta. Nie wiem dlaczego, ale ta kaplica zawsze wydaje mi się taka mała i niepozorna, a tymczasem bez problemu pomieściła młodzież i przybyłych z nimi księży. Mszę rozpoczął hymn poprzednich Światowych Dni Młodzieży, które odbyły się w Krakowie - "Błogosławieni miłosierni". Podczas kazania usłyszeliśmy, że wylot do Panamy nie może być traktowany przez nas w pierwszej kolejności jako wyjazd turystyczny, ale jako pielgrzymka. Przez te dwa tygodnie będziemy reprezentantami Polski poza jej granicami. To, jak nas odbiorą na arenie międzynarodowej może rzutować na opinii o całym naszym kraju. Myślę, że to bardzo ważna uwaga. I warto wziąć ją sobie do serca. Bardzo podniosłą chwilą było uroczyste błogosławieństwo wszystkich zgromadzonych. Mszę zakończyliśmy odśpiewaniem hymnu Światowych Dni Młodzieży w Panamie - "Oto ja, służebnica Pańska. Niech mi się stanie według słowa Twego". Oj, były ciary na plecach.

źródło zdjęcia

I w sumie na tym zakończyliśmy całą uroczystość. Na parkingu spotkaliśmy się z księdzem, który trochę był zawiedziony, że nie zadzwoniliśmy do niego, że jesteśmy na obiedzie, bo też by się chętnie posilił. Dał się jednak udobruchać tostem podarowanym mu przez K. Chciała mu jeszcze wcisnąć banana, ale stwierdził, że po nim będzie mu zimno. Wsiedliśmy więc do jego samochodu i w dobrych nastrojach wróciliśmy do domu. Nawet mi się udało wysiąść po drodze, tak, aby nie wracać się z S-ca. Tylko ciekawe dlaczego ksiądz Sz. jest lepiej zorientowany w ostatnio otwartych McDonaldach w moim domu od mnie samej.