Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 3 maja 2019

916. Nasze własne przeżywanie pewnych świąt...

Ostatnio mam wrażenie, że nasza polska tożsamość narodowa powoli wychodzi z cienia. Kiedyś wysyłano dzieci na komunistyczne pochody pierwszomajowe mające uzmysłowić dzieciom i młodzieży, jak ważna w naszym kraju jest wspólna praca na rzecz jego dobra. Dzisiaj, chociaż tamten charakter święta został wzniesiony, jest to dzień wolny od pracy. A patronuje mu największy pracownik - św. Józef Rzemieślnik, czyli z Nazaretu. To takie nawiązanie do tego, że każda praca jest darem. Nie zawsze to jednak rozumiemy, czasem na nią narzekamy, ale kiedy jej nie ma... to już jest ciężko.
Wczoraj był Dzień Flagi Narodowej, święto stosunkowo młode, obchodzone od zaledwie kilku lat. Jak jechałam autobusem, to niemal na wszystkich latarniach i słupach wisiały flagi, a i w niejednym domowym oknie powiewały biało - czerwone barwy. Od razu przypomniał mi się taki jeden wierszyk ze szkoły podstawowej:

"Powiewa flaga, 
gdy wiatr się zerwie. 
A na tej fladze 
biel jest i czerwień. 
Czerwień to miłość, 
biel - serce czyste... 
Piękne są nasze 
Barwy ojczyste".
                                         Cz. Janczarski "Barwy ojczyste".

A potem był opisywany wczoraj Bieg z Flagą. Ponad 1000 biegaczy wystartowało, tworząc ze swoich koszulek biało - czerwoną flagę. Naprawdę, z góry był to imponujący widok. Wiele z nich biegło z flagą w dłoniach, manifestując tym samym swoją przynależność do Polski. Nikt im nie kazał tego robić - biegli, bo sami chcieli.
No i dzisiaj kolejna rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Piękna uroczystość w Warszawie transmitowana przez telewizję polską. I znowu setki ludzi, którzy uczestniczyli w niej tam na miejscu i tysiące zgromadzonych przed ekranami telewizorów, podziwiało misterną defiladę przedstawicieli polskich Służb Mundurowych. Z czego jak z czego, ale z reprezentacyjnego Wojska Polskiego możemy być dumni. A potem kolejna rzesza biegaczy uczciła tą rocznicę biegiem Konstytucji 3 Maja(i ja się pytam - dlaczego Warszawa nie jest bliżej!). Jasne, wielu przyszło pooglądać widowisko, inni biegli tylko po medal, ale... Podobno nie ma złej formy patriotyzmu. Pamiętajmy o tym!

6 komentarzy:

  1. Dzień Flagi bardzo mnie wzruszył.
    Pięknie było

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja czekam na maraton wings for life, oglądam co roku...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A to mnie zaciekawiłaś. Pierwszy raz słyszę o tym wydarzeniu

      Usuń
  3. Cieszę się, że dane jest nam żyć w takich czasach. Kiedyś, np. w czasie wojny albo za komuny, trzeba było być cholernie odważnym, by być patriotą.
    A dziś wystarczy głosować w wyborach, segregować śmieci, wywiesić flagę na balkonie..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To są najpiękniejsze oznaki patriotyzmu w dzisiejszych czasach

      Usuń