„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"
Jaki był ten dzień
"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"
poniedziałek, 6 maja 2019
919. Czasami naprawdę niewiele trzeba, by zachwycić się otaczającym nas światem...
Wystarczy tylko wybrać się na spacer do pobliskiego parku:
Piękny post, całkowicie się z Tobą zgadzam. :) Miło zobaczyć, co Cię uszczęśliwia. :) Kocham spacerować, cieszę się, że nie jestem 'ślepa' na piękno jakim obdarowuje nas natura, ty też nie jesteś. Szczęściary z nas. Pozdrawiam cieplutko. :)))
A do tego odrobina słonecznych promieni i cóż więcej potrzeba :) Pobliskie parki mają też to do siebie, że uwielbiają zaskakiwać...dziś jest tak, a jutro będzie inaczej, pomimo tego, że się nic nie zmieni :)
Witaj nadal majowo Piękny ten maj u Ciebie. Taki właśnie kocham najbardziej. Przykro mi jednak, że ostatnie dni musiałaś spędzić w szpitalu. Pozdrawiam ciepło przesyłając uśmiech i trzymam jak zawsze kciuki za Ciebie
wiosną niewiele trzeba do szczęścia :)
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Dokładnie
UsuńSpacery dodają energii, jest też czas na przemyślenia, "przewietrzenie" głowy.
OdpowiedzUsuńTrudno o energię w zasmogowanym mieście, ale jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma
UsuńO tak, a polne kwiaty też potrafią przepięknie zakwitać :) Buziaki
OdpowiedzUsuńU Ciebie na blogu widać to najlepiej...
UsuńNawet niekoniecznie do parku, codziennie idę do pracy i z pracy piechotą i widuje wiele pięknych rzeczy:-)
OdpowiedzUsuńJa akurat szłam wtedy do Centrum przez park i postanowiłam pocykać kilka wiosennych fotek :)
UsuńDo umieszczenia na moim działkowym blogu czeka ponad 20 zdjęć. Mimo chłodu wszystko kwitnie.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Ta pogoda to aktualnie bardziej jesienna niż wiosenna, prawda?
UsuńPiękny post, całkowicie się z Tobą zgadzam. :) Miło zobaczyć, co Cię uszczęśliwia. :) Kocham spacerować, cieszę się, że nie jestem 'ślepa' na piękno jakim obdarowuje nas natura, ty też nie jesteś. Szczęściary z nas. Pozdrawiam cieplutko. :)))
OdpowiedzUsuńCieszę się Agnieszko, że Ci się podoba. Pozdrawiam
UsuńA do tego odrobina słonecznych promieni i cóż więcej potrzeba :)
OdpowiedzUsuńPobliskie parki mają też to do siebie, że uwielbiają zaskakiwać...dziś jest tak, a jutro będzie inaczej, pomimo tego, że się nic nie zmieni :)
Ale trzeba też umieć to dostrzec, bo bez tego to ciężko...
UsuńPiękny spacer
OdpowiedzUsuńDziękuję Basiu
UsuńWiosna jest wspaniała, Karolinko.
OdpowiedzUsuńUściski.
Tylko dlaczego teraz chowa się po kątach?
Usuńwystarczy otworzyć oczy i zobaczyć, piękna tyle wokół:):):
OdpowiedzUsuńTylko, czy każdy w tym dzisiejszym zabieganym świecie będzie w stanie dostrzec to piękno?
UsuńMasz rację Karolinko!
OdpowiedzUsuńPatrząc na wiosenne kwiaty wstępuje we mnie nieopisana radość.
Serdecznie pozdrawiam:)
To prawda. Aż automatycznie chce się żyć.
UsuńTo prawda! 😀
OdpowiedzUsuń:)
UsuńWitaj nadal majowo
OdpowiedzUsuńPiękny ten maj u Ciebie. Taki właśnie kocham najbardziej.
Przykro mi jednak, że ostatnie dni musiałaś spędzić w szpitalu.
Pozdrawiam ciepło przesyłając uśmiech i trzymam jak zawsze kciuki za Ciebie
Ja też taki maj najbardziej lubię, chociaż wtedy alergia jeszcze bardziej u mnie szaleje, niestety.
Usuń