1011. W odwiedzinach u Kalwaryjskiej Pani

Matce Boskiej Kalwaryjskiej
Matko Boska Kalwaryjska,
coś dla małego Karola Wojtyły była matką,
kiedy ta rodzona opuściła już ziemski padół.
Bądź matką dla każdego dziecięcia,
kiedy ludzka matka opuści je, porzuci.
Wysłuchaj je, przytul do serca,
spójrz z obrazu wiszącego w klasztornej kaplicy
i przytul do serca
tak jak przytulałaś swojego syna,
kiedy mu było smutno i kiedy płakał.
O nic innego Cię dzisiaj nie proszę,
stojąc przed Twym świętym obrazem,
w klasztorze, który sama sobie obrałaś.

Ostatnie trzy dni spędziłam w niezwykłym jak dla mnie miejscu, jakim jest sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej. Tradycją jest bowiem, że w okolicach 15 sierpnia odbywa się w nim odpust ku czci Matki Boskiej Wniebowziętej. Chociaż uroczystości odpustowe trwają właściwie cały tydzień, to kulminacyjnym jak dla mnie momentem są ostatnie trzy dni - od piątku do niedzieli, czyli od procesji pogrzebu Matki Boskiej idącej w piątkowe popołudnie(ok. godziny 15:00) od Wieczernika do Grobku Matki Boskiej do niedzielnej Mszy, która przejęła liturgię z 15 sierpnia(nawet jeżeli wychodzi wtedy inna data).

Pierwotny plan działania był bajecznie prosty - najpierw miałam jechać na bieg w Oświęcimiu, a stamtąd prosto do Kalwarii Zebrzydowskiej. Ale jak już wiecie, na bieg nie dotarłam, a co za tym idzie, na Kalwarię pojechałam dopiero w piątek. Klops polegał jednak na tym, że nie zabrałam się do Krakowa tym busem co planowałam. Następny był dopiero za półtorej godziny i dojeżdżał do Grodu Kraka dopiero na 14:30(co i tak jest łutem szczęścia, bo na drodze różnie bywa). Tak więc istniała obawa, że spóźnię się na pogrzeb. Obawa ta wzrosła, kiedy okazało się, że bus do Wadowic z 14:45 jest odwołany. Z drugiej strony przewoźnik zwiększył liczbę busów i mimo wszystko już po chwili siedziałam w jednym z nich.

Za oknem przewijały mi się znajome widoki. Wszak przez kilka lat jeździłam z Krakowa do Wadowic na nocleg. To zawsze lepsza opcja niż zjeżdżanie na noc na Śląsk. Zawsze sentymentem darzyłam kościół w Izdebniku, chociaż nigdy nie dane mi było do niego zajrzeć. A z Izdebnika do Kalwarii już niedaleko. Wkrótce moim oczom ukazały się pierwsze sklepy meblowe. Bo trzeba wiedzieć, że Kalwaria słynie z mebli. Nawet moi rodzice dostali w prezencie ślubnym takie typowe, charakterystyczne meble kalwaryjskie.

Chwilę potem bus skręcił w kalwaryjski dworzec autobusowy, gdzie wysiadłam i pomaszerowałam przed siebie. Dobrze znam tą drogę, pierwszy raz przemierzyłam ją jako pięcioletni bąk mający zacząć naukę w "zerówce". Tylko wtedy nie było tylu samochodów. I barci pszczelej na jednym z przydrożnych drzew założoną w 2017 roku. Dziwne, że zmierzając na Misterium Wielkopostne nie zwróciłam na nią uwagi.

Wchodząc na teren sanktuarium jeszcze bardziej wytężyłam swój słuch. Jednocześnie wiedziałam, że zwalniając, nie dojdę na procesję, nawet spóźniona. A przecież do Wieczernika był jeszcze kawałek. Na szczęście mniej więcej wiedziałam w którą stronę mam się kierować. A i z tego, co dobiegało do mnie przez głośniki wiedziałam, że procesja z figurką jeszcze nie wyruszyła. Udało mi się więc zdążyć na czas. Bo oto kiedy dotarłam na miejsce poszczególne asysty dopiero się ustawiały.

Chwilę po moim dotarciu na miejsce rozpoczęła się uroczysta procesja na której czele szły przepiękne asysty. Niektóre miały ze sobą ochotnicze orkiestry dęte, które swoim graniem nadawały uroczystości podniosły charakter.

Na końcu procesji niesiono figurkę Matki Boskiej, która wedle tradycji po prostu zasnęła. Tuż przy figurce szli dostojnicy duchowni z księdzem arcybiskupem Markiem Jędnaszewskim na czele.

źródło zdjęcia

Procesja zatrzymywała się przy każdej z siedmiu stacji Dróżek Matki Bożej składających się na część Zaśnięcia MB. Podczas każdego z przystanku wysłuchaliśmy nauk opartych na uczestnictwie katolików w życiu społecznym i politycznym. Według mnie jest to temat bardzo na czasie, zwłaszcza że świat coraz bardziej krzyczy, żeby katolicy, a tym bardziej księża, nie mieszali się do polityki. Tymczasem krótkie rozważania podkreślały, że polityka jest dobrem całego narodu, bez względu na wyznanie obywateli. Dlatego tak ważne jest, aby każdy kto może brał w niej udział. Nie nawoływano do głosowania na tą, czy też inną partię, nie. Podkreślano tylko, że Społeczna Nauka KK zachęca do brania chociażby udziału w wyborach. Po dotarciu do stacji nazywającej się Grobek Matki Boskiej odbyła się uroczysta Msza Święta, pod przewodnictwem księdza arcybiskupa Andrzeja Dzięgi, metropolity szczecińsko-kamieńskiego, który wygłosił też okolicznościową homilię. Wyraził w niej nadzieję na nawrócenie wszystkich tych, którzy walczą z Bogiem będącym źródłem miłosierdzia. Powołał się przy tym do postaci Karola Wojtyły, największego pielgrzyma tego miejsca, który przemierzał kalwaryjskie dróżki jako mały chłopiec, nastolatek, ksiądz, biskup, a wreszcie papież. Arcybiskup zwrócił uwagę na piękno nieszporów, na to, że ich tekst ma w sobie moc Bożej prawdy. Zachęcał zebranych do sięgania po pieśni liturgiczne oraz psalmy. Podkreślił również, że patrząc na Maryję możemy przypomnieć sobie dzieje nieba. Odwołał się przy tym do fatimskiego orędzia, w którym Matka Boża prosiła o modlitwę różańcową oraz pokutę. Przypomniał, że właśnie we wspomnienie Maryi Wniebowziętej miał miejsce Cud nad Wisłą, a bolszewiccy żołnierze mieli widzieć Maryję, która zatrzymała ich zwycięski pochód. Kończąc homilię metropolita podkreślił, że każde ludzkie życie jest święte, o obowiązkiem ludzi wierzących jest otoczenie każdej matki czułością i miłością. Zaznaczył, że Ojczyzna jest domem o który każdy powinien się troszczyć.

źródło zdjęcia

Nazajutrz wraz z grupą z parafii z Harbutowic wyruszyłam na Dróżki Matki Boskiej. Dlaczego akurat z tą grupą? Tak jakoś wyszło. Po prostu dołączyłam do pierwszej, która obok mnie przechodziła. Była godzina 7 rano, świat budził się do życia, a pierwsze promyki słońca zwiastowały piękną pogodę. Nie napisałam tego jeszcze, ale poprzedniego dnia nad Kalwarią(a może Bugajem, bo tam jest ulokowana większość stacji) zebrały się ciemne chmury, w oddali widać było błyskawice, jednak ulewa, która szalała w okolicznych miejscowościach, ominęła kalwaryjskie dróżki. W sobotę pogoda była wymarzona. A my przemierzaliśmy kolejne stacje pogrążeni w modlitwie za zmarłych. Po południu miał miejsce Kalwaryjski Dzień Młodych, którego hasło brzmiało: "Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem"(Łk 1,39). Była to za razem pierwsza stacja w przygotowaniach młodych do Światowych Dni Młodzieży w Lizbonie w 2022 roku. O godzinie 15:00 rozpoczęła się Droga Krzyżowa przygotowana przez Franciszkańską Młodzież Oazową skupioną przy klasztorach bernardyńskich. Prowadził ją o. Stefan Rymarczyk, moderator duszpasterstwa młodzieży OO. Bernardynów, a czytania rozważań przy poszczególnych stacjach przygotowała młodzież z Alwerni.

Wieczorne nabożeństwo połączone z procesją świec zostało przygotowane przez młodzież zrzeszoną w Grupie Apostolskiej przy Parafii Trójcy Przenajświętszej w Bieńkówce, która uczestniczyła w ŚDM w Panamie. Nabożeństwo prowadzone było przez kustosza sanktuarium, o. Konrada Cholewę, a uzupełnione było o świadectwa uczestników ŚDM w Panamie. Po nabożeństwie odbyła się uroczysta Msza święta, której przewodniczył biskup pomocniczy Archidiecezji Krakowskiej, Jan Szkodoń, a towarzyszyło mu m.in. dwóch nowo wyświęconych bernardynów - o. Maksymin oraz o. Cyriak. Na jej początku wszyscy zostaliśmy przywitani przez o. Cholewę, który dziękował nam za obecność na kalwaryjskim wzgórzu, a także prosił o modlitwę za młodych, aby rozeznali swoją życiową drogę. Następnie wysłuchaliśmy homilii, w której biskup odwołał się do hasła tegorocznego roku duszpasterskiego - "W mocy Ducha Świętego". Odnosił się w niej do prawdy o powołaniu człowieka do życia w Duchu Świętym i przywołując przykłady z życia Matki Bożej mówił o otwarciu się Maryi na działanie Ducha Świętego. Prosił też zgromadzoną młodzież, aby była otwarta na działanie Ducha Świętego. Wskazał, że prawda o życiu i miłości zakorzeniona jest w Bogu i odwoływał się do trudnych sytuacji życiowych rodzin oraz innych kłopotów podkreślając potrzebę życia zgodnego z natchnieniami Ducha Świętego. Duchowny zachęcał również do dawania świadectwa ludziom napotykanym w naszej codzienności. Wieczór zakończył się koncertem zespołu "niemaGOtu", na którym wszyscy wspaniale się bawili, a "Biada" była nawet śpiewana na bis.

Kulminacyjna część odpustu miała miejsce w niedzielę, kiedy przy ołtarzu polowym odbyła się uroczysta Msza święta pontyfikalna, której przewodniczył kard. Zenon Grocholewski, emerytowany prefekt Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej. Towarzyszył mu arcybiskup Marek Jędraszewski oraz przybyli na tą uroczystość księża. Sumę poprzedziła uroczysta procesja, w której w towarzystwie różnych asyst i orkiestr, figurka Matki Boskiej Wniebowziętej została przyniesiona i umieszczona przy ołtarzu.

Przybyli pielgrzymi zostali przywitani przez kustosza sanktuarium, o. Cholewę, który podziękował wszystkim za obecność i modlitwę. Specjalne słowo zostało skierowane do uczestniczącego w uroczystościach arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, w którym został zapewniony o nieustannej modlitwie w jego intencji. W wygłoszonej przez siebie homilii kardynał Grocholewski wskazywał na silny związek Jana Pawła II z tym miejscem, przywołując przy tym słowa papieża wypowiedziane podczas wizyty w Kalwarii Zebrzydowskiej w czerwcu 1979 roku. Następnie przywołał zdarzenia z dnia 21 listopada 1964 roku, kiedy podczas dobiegającej do końca trzeciej sesji Soboru Watykańskiego II dyskutowano nad tajemnicą Kościoła. We wspomnianym dniu papież Paweł VI ogłosił Maryję "Matką Kościoła". To wtedy do Litanii Loretańskiej zostało dodane wezwanie "Matko Kościoła, módl się za nami!". Zostało podkreślone też to, że Maryja w szczególny sposób stała się Matką Kościoła pod krzyżem, o czym mają świadczyć słowa Chrystusa wypowiedziane do Maryi: "Niewiasto oto syn Twój" i do św. Jana: "Oto Matka twoja". Potem kardynał przypomniał, że rola Maryi jako Matki Kościoła nie kończy się pod krzyżem, ale trwa po dzień dzisiejszy. Matka Boża była przecież obecna w Wieczerniku podczas Zesłania Ducha Świętego, umacniając zgromadzonych w nim apostołów i budząc nadzieję. Chrześcijanie od samego początku wyczuwali w niej Matkę, a tym samym uciekali się do niej. Nie bez znaczenia jest fakt, że wielu wiernych zwraca się do Niej o pomoc w uporaniu się z prostymi, ludzkimi sprawami, jednak kardynał zachęcał też, aby prosić Ją również o dobra duchowe. Hierarcha przypomniał też o konieczności modlitwy za bliźnich prosząc tym samym o wybaczenie dla tych, którzy obrażają Maryję i profanują Jej wizerunek. Na zakończenie homilii zachęcał pielgrzymów do modlitwy o zwycięstwo dobra i prawdy,jak też w intencji wszystkich pasterzy Kościoła Krakowskiego, którzy z odwagą bronią prawdy i prawa Bożego przed niszczycielskimi ideologiami. Przed błogosławieństwem głos zabrał arcybiskup Marek Jędraszewski, który zaznaczył, że Polska stoi obecnie przed trudnymi do rozwiązania i bardzo odpowiedzialnymi sprawami: "Błędne i nieprawdziwe ideologie chcą zatruć nasze serca i umysły w odniesieniu do najbardziej świętych rzeczy: w odniesieniu do samego Boga i Jego Przenajświętszej Matki Maryi Dziewicy. Przeżywamy to z największym bólem. Nie możemy na to pozwolić, bo to także nas obraża". Następnie podziękował kardynałowi Grocholewskiemu, że jako pierwszy stanął po stronie prawdy, wyrażając tym samym solidarność wobec wszystkich, co bronią świętych rzeczy. Słowa podziękowania wyraził też prowincjał bernardynów, o. Teofil Czarniak, który poprosił kardynała Grocholewskiego, aby przekazał Ojcu Świętemu, że zarówno w Kalwarii jak i w Polsce żyje naród, który w sercach przechowuje depozyt wiary. Podziękował też metropolicie krakowskiemu za jego obecność i niezłomne świadectwo.
I na tym właściwie kończy się moja przygoda z tegorocznym odpustem w Kalwarii Zebrzydowskiej. Odpustem, który był zarazem pierwszym odcinkiem w przygotowaniach do ŚDM w Lizbonie oraz pierwszą stacją w przygotowaniach do Wielkiego Jubileuszu 2000 lat Męczeńskiej Śmierci Jezusa Chrystusa na Krzyżów oraz ustanowienia sakramentów Eucharystii, kapłaństwa i bierzmowania, który wypadnie w 2033 r. Oprócz dobrych chwil, były też te złe, ale staram się nimi nie przejmować. Chociaż co do tych złych mam do Was jedną prośbę - nie dopisujcie komuś wymyślonej przez siebie historii, zwłaszcza wtedy, kiedy go nie znacie. Bo plotki lubią się szybko roznosić, a potem nigdy nie da się do końca ich odkręcić...