Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

sobota, 18 lipca 2020

1188. Wszyscy jesteśmy "Nędznikami"

Zapragnęłam dzisiaj obejrzeć sobie jakiś film na DVD. Nie z Internetu, ale właśnie z odtwarzacza DVD. Pierwszy raz od nie wiem jakiego czasu. Chociaż tydzień temu z ciekawości obejrzałam "Łowcę jeleni". Na CDA, bo nie mam wydania na krążku. Nigdy wcześniej nie miałam okazji widzieć tego filmu, a przecież podobno jest to klasyka sama w sobie. Zakończyłam z mieszanymi uczuciami. Zauroczyła mnie ścieżka dźwiękowa, ale sama akcja... No cóż, zdecydowanie nie gustuję w tego typu produkcjach. Co nie oznacza, że sam film jest zły...
Dzisiaj też postawiłam na klasykę. Bo jak nazwać film "Nędznicy" nakręcony na podstawie książki Victora Hugo o tym samym tytule. Zresztą jej czterotomową wersję, która dumnie stoi na mojej półce z książkami, przeczytałam nie raz, a fragmenty o małym Gavroche znałam jeszcze wcześniej(omawialiśmy je w gimnazjum na języku polskim). Co prawda kilka razy oglądałam filmową wersję "Nędzników" z Gerardem Depardieu w roli głównej, ale jakimś cudem wśród mojej kolekcji płyt znalazłam ekranizację z 1978 roku. Byłam ciekawa, jak wtedy postrzegano tą klasykę literatury.
W sumie nie zawiodłam się, bo książka została w miarę wiernie odtworzona w ciągu 2,5 godziny filmu. Jean Valjean kradnie bochenek chleba, za co zostaje skazany na galery. Dzięki sprytowi udaje mu się skrócić karę. Podczas ucieczki trafia do pewnego księdza, który postanawia go przenocować. Jean jednak kradnie posiadane przez niego rzeczy i ucieka. Kiedy zostaje schwytany przez oficerów i przyprowadzony przed oblicze duchownego, ten twierdzi, że sam mu je podarował. Jean postanawia odmienić swoje życie i staje się przykładnym obywatelem. Wkrótce na jego drodze pojawia się inspektor Javert, który za wszelką cenę chce przekonać wszystkich, że Jean nie jest taki święty, jakby się mogło wydawać. Jean wie, że musi uciekać z małą Kozetą, córką jego zmarłej znajomej, inaczej znowu trafi na galery. Zaczyna się ich kilkuletnia tułaczka po Francji. Tymczasem Javert nie daje za wygraną i wciąż ich śledzi.
Podczas oglądania naszła mnie myśl, że każdy z nas jest takim "Nędznikiem", który musi walczyć w życiu o udowodnienie swojej racji, a w szerszym aspekcie,  o swoją godność, zwłaszcza wtedy, kiedy popełnił w nim jakiś błąd. I tylko od nas zależy, czy wyjdziemy z tej walki wyjdziemy zwycięsko jak Jean, czy też przegrani, jak Javert.

Poza tym dokończyłam czytać "Córkę kapitana" Fleminga i zachciało mi się obejrzeć jakiś film z motywem katastrofy "Titanica". Ale to na pewno nie dzisiaj...

Trzymajcie się ciepło

17 komentarzy:

  1. Jak na czas wakacyjny, to ciężkie wybierasz tematy...

    OdpowiedzUsuń
  2. Książkę czytałam, ale filmu nie widziałam... Muszę nadrobić.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nędzników czytałam i oglądałam ale dawno

    OdpowiedzUsuń
  4. Nędzników oglądałam, w ekranizacji z 1998 roku, z Liamem Neesonem. Książki jeszcze nie czytałam.
    Miłej niedzieli :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Kiedyś oglądałam jakąś ekranizację Nędzików, książki nie czytałam, choć może kiedyś sięgnę.
    Teraz za to mam ochotę obejrzeć film o tym samym tytule z 2019 roku, ale to już nie jest żadna ekranizacja.

    OdpowiedzUsuń
  6. Karolinko, oglądałam tę wersję i odniosłam pozytywne wrażenia. Książkę oczywiście też czytałam.
    Miłej niedzieli.

    OdpowiedzUsuń
  7. Masz rację Karolinko, różne są nasze nędze...każdy je ma. Oby tylko sił nie zabrakło do codziennej walki z przeciwnościami. Film piękny i głęboki w treści.

    OdpowiedzUsuń
  8. Titanika lubie ogladać :) pozdrawiam niedzielnie :)

    OdpowiedzUsuń
  9. A kto powiedział, że życie jest lekkie, przyjemne...
    Mamy górki i kamienie, łzy i rozpacz.
    Ale przede wszystkim jest niebo nad nami, często czyste i błękitne, bliscy przy nas, dla nas ludzi wierzących-Bóg i modlitwa.
    Wystarczy wyszukać pozytywów 😉🧡
    Serdeczności niedzielne zostawiam 🌻🙋‍♀️🌞

    OdpowiedzUsuń
  10. Masz rację Karolinko, życie to nieustanna walka. Książkę czytałam ale filmu nie widziałam, niestety.
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  11. czytałam książkę, widziałam film, aczkolwiek książka wywarła na mnie dużo większe wrażenie.
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  12. Lubię Nędzników i w filmowej i w książkowej wersji. To dzieło będzie zawsze aktualne.

    OdpowiedzUsuń
  13. Jeśli chodzi o ,,Nędzników" to dla mnie książka jest najpiękniejsza. Oglądałam filmy, niby... ale jednak to nie to. W książce człowiek zatraca się w emocjach jeśli chodzi o fragment z odzyskaniem dziewczynki. Za każdym razem wzrusza mnie do łez kiedy czytam. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Wiesz Karolinko, a ja zachwycałam się Nędznikami również w wersji musicalowej rewelacyjnie zagranej na deskach Teatru Muzycznego Roma w Warszawie. Byłam w takim zachwycie,że obejrzałam spektakl aż dwukrotnie. A ile łez wylałam, to nawet nie powiem...
    Śerdeczności zostawiam, Pola

    OdpowiedzUsuń
  15. Coś mi się kojarzy, że taki film oglądałam, ale musiałabym urywek zobaczyć,żeby sobie przypomnieć. A poza tym coś w tym jest, że tacy trochę nędznicy z nas :) Wszystko zależy od nas samych i od danej sytuacji, w której się znajdziemy :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Kurcze niestety nie oglądałam, żadnego z tych filmów, ale może dzisiaj się akurat skuszę na któryś z nich :D

    Zapraszam na mojego nowego bloga: http://czytanko.pl

    OdpowiedzUsuń