Zapragnęłam dzisiaj obejrzeć sobie jakiś film na DVD. Nie z Internetu, ale właśnie z odtwarzacza DVD. Pierwszy raz od nie wiem jakiego czasu. Chociaż tydzień temu z ciekawości obejrzałam "Łowcę jeleni". Na CDA, bo nie mam wydania na krążku. Nigdy wcześniej nie miałam okazji widzieć tego filmu, a przecież podobno jest to klasyka sama w sobie. Zakończyłam z mieszanymi uczuciami. Zauroczyła mnie ścieżka dźwiękowa, ale sama akcja... No cóż, zdecydowanie nie gustuję w tego typu produkcjach. Co nie oznacza, że sam film jest zły...
Dzisiaj też postawiłam na klasykę. Bo jak nazwać film "Nędznicy" nakręcony na podstawie książki Victora Hugo o tym samym tytule. Zresztą jej czterotomową wersję, która dumnie stoi na mojej półce z książkami, przeczytałam nie raz, a fragmenty o małym Gavroche znałam jeszcze wcześniej(omawialiśmy je w gimnazjum na języku polskim). Co prawda kilka razy oglądałam filmową wersję "Nędzników" z Gerardem Depardieu w roli głównej, ale jakimś cudem wśród mojej kolekcji płyt znalazłam ekranizację z 1978 roku. Byłam ciekawa, jak wtedy postrzegano tą klasykę literatury.
W sumie nie zawiodłam się, bo książka została w miarę wiernie odtworzona w ciągu 2,5 godziny filmu. Jean Valjean kradnie bochenek chleba, za co zostaje skazany na galery. Dzięki sprytowi udaje mu się skrócić karę. Podczas ucieczki trafia do pewnego księdza, który postanawia go przenocować. Jean jednak kradnie posiadane przez niego rzeczy i ucieka. Kiedy zostaje schwytany przez oficerów i przyprowadzony przed oblicze duchownego, ten twierdzi, że sam mu je podarował. Jean postanawia odmienić swoje życie i staje się przykładnym obywatelem. Wkrótce na jego drodze pojawia się inspektor Javert, który za wszelką cenę chce przekonać wszystkich, że Jean nie jest taki święty, jakby się mogło wydawać. Jean wie, że musi uciekać z małą Kozetą, córką jego zmarłej znajomej, inaczej znowu trafi na galery. Zaczyna się ich kilkuletnia tułaczka po Francji. Tymczasem Javert nie daje za wygraną i wciąż ich śledzi.
Podczas oglądania naszła mnie myśl, że każdy z nas jest takim "Nędznikiem", który musi walczyć w życiu o udowodnienie swojej racji, a w szerszym aspekcie, o swoją godność, zwłaszcza wtedy, kiedy popełnił w nim jakiś błąd. I tylko od nas zależy, czy wyjdziemy z tej walki wyjdziemy zwycięsko jak Jean, czy też przegrani, jak Javert.
Poza tym dokończyłam czytać "Córkę kapitana" Fleminga i zachciało mi się obejrzeć jakiś film z motywem katastrofy "Titanica". Ale to na pewno nie dzisiaj...
Trzymajcie się ciepło
Jak na czas wakacyjny, to ciężkie wybierasz tematy...
OdpowiedzUsuńKsiążkę czytałam, ale filmu nie widziałam... Muszę nadrobić.
OdpowiedzUsuńNędzników czytałam i oglądałam ale dawno
OdpowiedzUsuńNędzników oglądałam, w ekranizacji z 1998 roku, z Liamem Neesonem. Książki jeszcze nie czytałam.
OdpowiedzUsuńMiłej niedzieli :)
Kiedyś oglądałam jakąś ekranizację Nędzików, książki nie czytałam, choć może kiedyś sięgnę.
OdpowiedzUsuńTeraz za to mam ochotę obejrzeć film o tym samym tytule z 2019 roku, ale to już nie jest żadna ekranizacja.
Karolinko, oglądałam tę wersję i odniosłam pozytywne wrażenia. Książkę oczywiście też czytałam.
OdpowiedzUsuńMiłej niedzieli.
Masz rację Karolinko, różne są nasze nędze...każdy je ma. Oby tylko sił nie zabrakło do codziennej walki z przeciwnościami. Film piękny i głęboki w treści.
OdpowiedzUsuńTitanika lubie ogladać :) pozdrawiam niedzielnie :)
OdpowiedzUsuńA kto powiedział, że życie jest lekkie, przyjemne...
OdpowiedzUsuńMamy górki i kamienie, łzy i rozpacz.
Ale przede wszystkim jest niebo nad nami, często czyste i błękitne, bliscy przy nas, dla nas ludzi wierzących-Bóg i modlitwa.
Wystarczy wyszukać pozytywów 😉🧡
Serdeczności niedzielne zostawiam 🌻🙋♀️🌞
Masz rację Karolinko, życie to nieustanna walka. Książkę czytałam ale filmu nie widziałam, niestety.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam:)
czytałam książkę, widziałam film, aczkolwiek książka wywarła na mnie dużo większe wrażenie.
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Lubię Nędzników i w filmowej i w książkowej wersji. To dzieło będzie zawsze aktualne.
OdpowiedzUsuńJeśli chodzi o ,,Nędzników" to dla mnie książka jest najpiękniejsza. Oglądałam filmy, niby... ale jednak to nie to. W książce człowiek zatraca się w emocjach jeśli chodzi o fragment z odzyskaniem dziewczynki. Za każdym razem wzrusza mnie do łez kiedy czytam. Pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuńWiesz Karolinko, a ja zachwycałam się Nędznikami również w wersji musicalowej rewelacyjnie zagranej na deskach Teatru Muzycznego Roma w Warszawie. Byłam w takim zachwycie,że obejrzałam spektakl aż dwukrotnie. A ile łez wylałam, to nawet nie powiem...
OdpowiedzUsuńŚerdeczności zostawiam, Pola
Coś mi się kojarzy, że taki film oglądałam, ale musiałabym urywek zobaczyć,żeby sobie przypomnieć. A poza tym coś w tym jest, że tacy trochę nędznicy z nas :) Wszystko zależy od nas samych i od danej sytuacji, w której się znajdziemy :)
OdpowiedzUsuńKurcze niestety nie oglądałam, żadnego z tych filmów, ale może dzisiaj się akurat skuszę na któryś z nich :D
OdpowiedzUsuńZapraszam na mojego nowego bloga: http://czytanko.pl
Kocham tę książkę!!
OdpowiedzUsuń