1189. Czas powoli wracać do zwyczajności?

Czarne chmury się zbierają nad naszym miastem...

Czym jest zwyczajność? Każdy z nas ma własną definicję tego terminu. I na pewno zwyczajność większości z nas została zaburzona gdzieś w środku marca, kiedy pewna pandemia zawojowała całym światem.

Niemal każdy musiał się przyzwyczaić do nowych wytycznych związanych z obostrzeniami w walce z COVID-19. Jednym się to podobało, innym nie za bardzo. Ale cóż, takie to życie... Jak to stwierdziłyśmy zgodnie z panią Poppins, średnio co 10 lat przez świat przetacza się jakaś pandemia, dziesiątkując zamieszkującą go ludzkość. Pamiętacie jeszcze wirus A/H1N1 z 2009 roku? Ja pamiętam, chociaż nie był tak "popularny" jak aktualny coronawirus...

Wydaje mi się jednak, że wszystko małymi kroczkami wraca co normalności. Dla mnie namiastką tej codzienności było wyrwanie się z domu na spotkanie rodzinne na początku czerwca. Już nie wyjście do sklepu na osiedlu, ale podróż busem do Wadowic. 

Inna namiastka to dowiezienie pani Poppins dokumentów. Przyjemne uczucie, że ktoś się cieszy na twój widok. I nie wybucha frustracją, kiedy okazuje się, że coś zrobiło się źle. A nawet żartuje, że chyba znowu ubyło mi centymetrów w pasie. I wierze, że dobiegniesz w pewnym "biegu" do mety. I robi wszystko, aby tak się stało... Tak, będzie mi jej brakowało. Może jeszcze czasem miniemy się na korytarzu... Ale mam nadzieję, że przyjdzie też pora na podziękowanie jej, właściwie to im, za wszystko. I przeproszenie, jeżeli sprawiałam im jakąś przykrość bądź kłopot. 

Pojutrze zaś jadę na obóz sportowy, którego przecież mogło nie być. Tymczasem na początku czerwca dostałam telefon od samego prezesa klubu sportowego, że jednak się on odbędzie, i że mam jechać. Więc jadę, chociaż nie z tak wielką chęcią, jak zwykle.

Wracają też imprezy sportowe, a wraz z nimi możliwość wolontariatu. Na razie zgłosiłam się na pomaganie przy "SilesiaMaraton 2020". Teoretycznie mogłabym też, podobnie zresztą jak rok temu, być wolontariuszem podczas niedzielnego biegu w Jaroszowicach w ramach "Beskidzkiej Trójki", pokrywa mi się on jednak z wyjazdem na obóz. Nie wiem, co z Memoriałem Kamili Skolimowskiej, na razie nie ma żadnej informacji na temat naboru na wolontariuszy... Za to wiem, że na pewno odpada mi Memoriał Janusza Kusocińskiego, bo w tym samym czasie mam Mistrzostwa Polski, które zostały przeniesione z maja. A wcześniej, 15 sierpnia, prawdopodobnie pobiegnę w Oświęcimiu w biegu ku czci świętego Jana Bosko.

Jednak powolny powrót do normalności nie może być jednoznaczny z całkowitym pofolgowaniem pewnych nakazów. Stan epidemii w dalszym ciągu trwa. Już sobie zakupiłam maseczki jednorazowe. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli w nich trenować, bo ciemno to widzę(prawie tak ciemno, jak chmury w moim mieście). Ręce i tak zawsze myję, sezon na pyłki mija, więc i objawy przeziębieniopodobne też. Profilaktyka jest ważna, ale nie można dać się zwariować. Dodatkowo jeszcze w miarę zdrowo się odżywiam. Dzisiaj(i przy okazji jutro) np. miałam fasolkę szparagową na parze.

Najpierw trzeba poodcinać końcówki(nawet bez przytrzymania ich prawą ręką dałam radę bez większych problemów)

Dodaj napis

Ogólnie zauważyłam, że zarówno ja, jak i mój refluksowy żołądek(zresztą ostatnio przechodziłam jego zapalenie, czego nikomu nie życzę), lubimy raczej proste dania: ziemniaki z masłem, czasami ze skwarkami, żurek, rosół, produkty na bazie ziemniaków, takie jak kopytka, placki ziemniaczane, kluski śląskie, kasze, ryż, warzywa na parze, kanapki z serem, z musem jabłkowym, z chudą wędliną, ryby, 2 jajka(maksimum, po większej ilości mam problem)... Nie mogę za bardzo jeść produktów mlecznych(wspomniany ser jem od czasu do czasu), ale raz na jakiś czas mogę sobie pozwolić na jogurt naturalny. Kilka kropel mogę też dodać do porannej "Inki". Słodyczy jem mało, najczęściej są to kisiele, galaretki i owoce, większość czerwcowej kremówki rozdałam sąsiadom, słone przekąski też nie są dla mnie. Owoce też mam ograniczone. Nie przepadam też za tłustym. A terminem fast food(czyli szybkie jedzenie) określam kasze, makarony i ryże, które też można przyrządzić na szybko. Oczywiście, jak jestem na wyjeździe, np. za granicą, to mogę spróbować lokalnej kuchni - byle nie szaleć. Ale w domu, w domu stawiam na tradycję. Przecież przez wieki chłopi jedli prosto i żyli w zdrowiu, więc coś w tym musi być...

Trzymajcie się ciepło i uważajcie na siebie, wracając do zwyczajności