1274. "Leczysz schorzenie, to wygrasz lub przegrasz. Leczysz osobę - gwarantuję ci, że wygrasz" - po obejrzeniu filmu "Patch Adams"

W niedzielę, w ramach przygotowań do odbywającego się w tym tygodniu koła naukowego, poświęciłam dwie godziny na obejrzenie amerykańskiej tragikomedii "Patch Adams". Już raz widziałam ten film, kilka lat temu oglądaliśmy go w ramach tzw. czasu wolnego, więc mniej więcej kojarzyłam fabułę.
Produkcja z 1998 roku opowiada historię młodego mężczyzny, tytułowego Patch Adamsa(w tą rolę wcielał się Robin Williams), który przez wiele lat przebywał w szpitalu psychiatrycznym jako pacjent. Dostrzegając podmiotowość traktowania przebywających w nim ludzi, postanawia coś z tym zrobić. Po wyjściu z zakładu wstępuje na studia medyczne. Chociaż odbiega wiekiem od większości kolegów z roku, przewyższa ich wiedzą oraz nietypowym podejściem do pacjentów. Ignorując wszelkie zasady mówiące o tym, że przyszły lekarz ma mieć kontakt z pacjentem dopiero na trzecim roku studiów, angażuje się w spotkania z chorymi już na początku swojej edukacji medycznej. Wykorzystując poczucie humoru oraz umiejętność wprawiania w ten humor inne osoby sprawia, że pobyt w szpitalu staje się o wiele milszym doświadczeniem, niż można by było się tego spodziewać. Na twarzach dzieci pojawiał się szczery uśmiech, a nawet najbardziej uciążliwi pacjenci zmieniali się w pokorne owieczki. Nie leczył dolegliwości somatycznych, ale, powiedzielibyśmy, dusze pacjentów w myśl zasady: "Leczysz schorzenie, to wygrasz lub przegrasz. Leczysz osobę - gwarantuję ci, że wygrasz".

Działalność Patcha, chociaż nie do końca akceptowana przez władze wydziału(dostaje m.in. zakaz widywania się z pacjentami w czasie zajęć na studiach - obchodzi go spotykając się z chorymi pomiędzy nimi), znajduje uznanie wśród personelu szpitalnego. Z czasem w działaniach zaczyna go wspierać koleżanka z roku, Carin. Patch nie ukrywa, że czuje do niej coś więcej. Zaczyna planować wspólną przyszłość, planuje też otworzyć własną klinikę, w której leczono by ludzi, według przyjętych przez niego zasad. Niestety, jedna chwila przekreśla wszystkie jego plany i marzenia. W dodatku zostaje oskarżony o bezprawne stosowanie praktyki lekarskiej(nie miał jeszcze skończonych studiów medycznych) i postawiony przed wymiar sprawiedliwości. Czy znajdzie w sobie na tyle determinacji, aby spełnić swoje marzenia? Tym bardziej, że nawet na sali sądowej może liczyć na wsparcie wdzięcznych małych pacjentów.

Film "Patch Adams" oparty jest na autentycznej historii. Hunter 'Patch' Adams, pierwowzór głównego bohatera, faktycznie istnieje. W 1971 roku założył Gesundheit Institute, której celem po dzień dzisiejszy jest łączenie medycyny tradycyjnej z alternatywną. Przykłada się w niej szczególną uwagę do sztuki, rzemiosła i rekreacji, jako nieodłącznych elementów terapii. Film, chociaż na pierwszy rzut oka podejmuje dosyć trudną tematykę, jest dosyć przyjemny w odbiorze. Patch, wieczny optymista z nadzieją patrzy na świat. Jego przeciwieństwem jest sprowadzająca go na ziemię Carin. Zarówno Robin Williams, jak i Monica Potter wytworzyli wspaniałe kreacje granych przez siebie postaci. Produkcja śmieszy, a zarazem uczy. Uczy, że czasami zwykła ludzka empatia może zdziałać więcej niż stosowane przez lata środki medyczne, że czasami uniżając się do poziomu pacjenta lepiej zrozumiemy jego chorobę, że czasami problem tkwi w tzw. psyche, a nie somie(wow, nawet nie przypuszczałam, że wiedza zdobyta na studiach przyda mi się w taki sposób). Zarazem kolejny raz miałam okazję podziwiać rewelacyjną grę Robina Williamsa i przekonać się, że postacie komediowe, jakie wykreował w wielu produkcjach, nie zawsze znalazły odzwierciedlenie w jego realistycznym życiu, niestety. Zbierając materiały na dzisiejszą notatkę natrafiłam na informację, że historia Patcha Adamsa została opisana w książce, więc jak tylko otworzą biblioteki, wybiorę się na jej poszukiwania.