Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

sobota, 24 lipca 2021

1323. Nie ma, że się nie da

Czas szybko leci. Tak szybko, że ciężko jest mi uwierzyć w to, że od Światowych Dni Młodzieży w Krakowie minęło już 5 lat. Naprawdę? To jesteśmy aż o te 5 lat starsi? Niesamowite. Tym bardziej, że mam wrażenie, że to wszystko działo się wczoraj. Najpierw przygotowania, potem Dni w diecezjach, aż w końcu centralne wydarzenia w centrum Bożego Miłosierdzia - Krakowie oraz podkrakowskich Brzegach.

Młodzi opanowali nawet pomnik Mickiewicza w Krakowie

W zasadzie od pierwszej chwili, kiedy zostało ogłoszone miejsce Światowych Dni Młodzieży w 2016 roku, wiedziałam, że zrobię wszystko aby w nich uczestniczyć. Nie wiedziałam tylko, że los sprawi mi niespodziankę i owszem, wezmę udział w tym niecodziennym wydarzeniu, jednak w nieco innej roli, niż mogłabym się spodziewać. Bo któż mógłby przypuszczać, że komisja rekrutacyjna wolontariuszy zwróci uwagę na zgłoszenie niepełnosprawnej kandydatki? A potem, zdecyduje się zaufać jej na tyle, że wciągnie ją w poczet wolontariuszy w Krakowie. Już wcześniej udało mi się zgłosić do pomocy podczas organizacji Dni w diecezji, jednak teraz to miał być wolontariat na szerszą skalę. I z ludźmi, których wcześniej nie znałam. Był strach i niepewność, ale to tylko motywowało mnie do dania z siebie 100%. 

W drodze na krakowskie Błonia papieżowi towarzyszyli niepełnosprawni(na zdjęcie załapała się jeszcze nasza ś.p. Martunia)

Wszystkie przemyślenia i relacje z tamtych cudownych(jak dla mnie) dni można przeczytać w postach z przełomu właściwie kwietnia, maja, czerwca, lipca, sierpnia, września i października 2016 roku. Zaszczytem dla mnie było opublikowanie mojego świadectwa w książce "Młodość - projekt życia", a następnie na portalu aleteita(chociaż nie zgodzę się z tytułem tekstu na portalu - w książce brzmi on po prostu "Nie ma, że się nie da", co jest bardziej adekwatne do moich odczuć).

Promocja książki

Co mi dało ŚDM w Krakowie? Przede wszystkim zaczęłam bardziej wierzyć w siebie i w to, że tak naprawdę mogę dużo. Wystarczy tylko samemu uwierzyć w swoje możliwości. Bo gdyby nie to, na pewno nie wysłałabym swojego zgłoszenia i pozostałabym na poziomie wolontariusza parafialnego. Na samo ŚDM na pewno bym pojechała, zresztą i tak planowany był wyjazd z parafii. A przy okazji w ten sposób zaczęła się moja przygoda z wolontariatem na serio. 

Przejście przez Bramę Miłosierdzia na Brzegach

Dzisiaj w Krakowie odbyły się uroczystości rocznicowe, podczas których m.in. zaprezentowano polską wersję hymnu Światowych Dni Młodzieży w Lizbonie, które zaplanowane są na 2023 rok. Mnie się on podoba, a Wam?

Zaś wszystkim, którzy mierzą się z dylematami odnośnie podejmowania decyzji, dedykuję dzisiejszy wiersz:

Uwierz w siebie

Uwierz w siebie,
nawet, kiedy ludzie Ci mówią,
że nie potrafisz czegoś zrobić.

Uwierz w siebie,
nawet kiedy wydaje Ci się,
że świat nie chce od Ciebie nic.

Po prostu uwierz w siebie,
bo tylko Ty wiesz,
jak wiele możesz z siebie dać innym.

Butelkę wody, uśmiech, gest,
dobre słowo znaczące więcej,
niż doktorat zdany na ocenę celującą.

Uwierz w siebie i walcz,
o przyszłość, o marzenia.
Gdy kilka kroków to już jest maraton.
A ziarnka piasku są cięższe od skały.

Uwierz w siebie,
od tego zacznij spełniać swój plan,
a cieszyć Cię będzie nawet drobne zwycięstwo.
Zostaniesz bohaterem,
na miarę swoich możliwości.

Trzymajcie się ciepło i przypominam o moim wakacyjnym konkursie "Wszyscy jesteśmy rzemieślnikami". Do końca miesiąca można nadsyłać prace na pierwszy etap. Muszę zdradzić, że pierwsze już wpłynęły i każda z nich mnie zachwyciła. Szczegóły zabawy znajdziecie w >>TYM<< poście. Ogólnie zastanawiałam się, czy nie zaprosić do niej osobiście kilkoro osób, jednak po napisaniu zaledwie dwóch komentarzy z zachętą(oczywiście wyraziłam się też co do samej notki) myślę, że sama dziwnie czuję się z takim natarczywym działaniem. Chociaż nie ukrywam, że miło by mi było, gdyby niektóre osoby też wzięły udział w zabawie, bo tworzą wspaniałe rzeczy.

32 komentarze:

  1. Piękne masz wspomnienia :) Wszystko jest łaską :) Wspaniale że mogłas tam być i się spełniac :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Postanowiłam skorzystać z okazji i chociaż spróbować wysłać swoje zgłoszenie. W zasadzie nic nie traciłam, a zyskałam bardzo dużo. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  2. Klik dobry:)
    Podoba mi się hymn Światowych Dni Młodzieży.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Super Karolinko, że mogłaś tam uczestniczyć. Pozdrawiam Cię serdecznie. :) .

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się z tego do dzisiaj - niemożliwe stało się możliwe. Pozdrawiam

      Usuń
  4. Karolinko, tak czas pędziwiatr biegnie do przodu i nie zastanawia się, czy nadążamy, czy chcemy się na chwilę zatrzymać. Na szczęście nasze wspomnienia możemy zatrzymać na zdjęciach, zapisując w pamiętnikach... Najważniejsze jednak, to aby mieć je w sobie. A Ty je masz.
    Wiersz daje do myślenia. Wydrukuję go. Tak często nie wierzę w siebie...
    Pozdrawiam budzącym się dniem

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To było tak niesamowite przeżycie, nie da się go zapomnieć ot tak :). I mam nadzieję, że jeszcze długo, długo będę je pamiętać. A co do wiersza to aż się zaczerwieniłam czytając takie słowa. Dziękuję :)

      Usuń
  5. Karolinko jesteś po porostu wielka ! Wspaniała dobra osoba, dzięki którym świat jest piękniejszy :) Życzę więcej przygód z wolontariatem. No i wiersz naprawdę świetny ! Mnie potrzeba była taka dawka motywacji i ten wiersz mnie uszczęśliwił :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. E tam, żaden tam ze mnie wielki człowiek. Po prostu łączę przyjemne z pożytecznym. A wolontariat to jedna z moich pasji. Pozdrawiam serdecznie i cieszę się, że wiersz Ci się podoba :).

      Usuń
  6. Wspomnień nikt nam nie zabierze .Czas mija nieubłaganie.Mój siostrzenic też był wtedy wol9ntariuszem.Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wspomnienia to coś, co daje nadzieję w ciężki czas. Pozdrawiam :)

      Usuń
  7. Czas ucieka – przemyka przez palce nieubłaganie. Aż trudno uwierzyć, ze to już pięć lat.
    Pamiętam jak przezywałaś Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Teraz masz wyjątkowe wspomnienia.
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A wydawać by się mogło, że to wszystko działo się zaledwie wczoraj. Ten tłum ludzi, ten kolorowy Kraków, ten entuzjazm młodzieży oraz przesłanie samego papieża. Coś pięknego. Pozdrawiam ciepło

      Usuń
  8. Bardzo podoba mi się Twój wiersz, bo jest taki optymistyczny i pełen wiary. Wielokrotnie pisałam w komentarzach, że podziwiam Twoje wyczyny sportowe i pracę wolontariusza, więc dziś mogę Ci jedynie życzyć zdrowia, niesłabnącego zapału i ludzkiej wdzięczności, bo choć na to nie liczysz, to jest ona dowodem, że Twoje wysiłki zostały dostrzeżone. Uściski.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Staram się, aby moje wiersze niosły nieco optymizmu. Zwłaszcza w czasach, kiedy o niego jest tak trudno. Dziękuję za ciepłe słowa, ja Tobie też życzę wszystkiego co najlepsze. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  9. Jesteś cudowną Osobą, pełną samozaparcia, siły, radości czerpanej z działania na rzecz innych. Podziwiam Cię i stawiam za wzór do naśladowania.
    Piekny wiersz- pełen inspiracji, wiary, nadziei.
    Powodzenia Ci życzę z serca!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przede wszystkim - staram się żyć w miarę aktywnie mimo wszystko. Raz mi się to bardziej udaje, innym razem mniej. Fortuna kołem się toczy. Cieszę się, że wiersz wniósł nieco radości w Wasze życie. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  10. Swoją energią i optymizmem mogłabyś zarazić kilka osób, oby spełniło Ci się wszystko, co zamierzasz!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Staram się zachować optymizm, chociaż w ostatnim czasie wcale nie jest aż tak wesoło. Pozdrawiam

      Usuń
  11. Karolinko, nawet nie wiesz jak mnie motywujesz. Ja niestety jestem z tych, co praktycznie nie wierzą w siebie.
    Podziwiam wiersz.
    Uściski.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może dziwnie to zabrzmi, ale ja też w większości przypadków nie wierzę w swoje możliwości. Ale wtedy odważyłam się, wysłałam swoje zgłoszenie i jak widać, nie żałuję. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  12. Ten wiersz powinno się powiesić nad łóżkiem - tak na wszelki wypadek:) Rozumiem Twoją niepewność Karolinko ale jak widzisz wiele osób w Ciebie wierzy. Może jesteś osobą fizycznie niepełnosprawną ale Twoje serce jest w pełni sprawne i otwarte na pomoc - to cudowne! Ściskam mocno.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tym zawieszeniem wiersza nad łóżkiem to mała przesada, ale miło, że wiersz Ci się podoba. Cieszę się, że na mojej drodze spotykam ludzi, którzy wierzą we mnie mimo wszystko. Pozdrawiam cieplutko

      Usuń
  13. ..masz cudowne wspomnienia Karolinko, a tego nikt Ci nie zabierze <3
    ..wiersz jest piękny, tyle w nim mocy wiary i nadziei <3
    ..jesteś wspaniałą i niezwykłą Osobą, pełną wiary, inspiracji, masz w sobie ogromną siłę i radość niesienia pomocy innym ❤
    ..podziwiam Cię Karolinko i z całego serca życzę powodzenia !

    - pozdrawiam cieplutko i najserdeczniej, życzę moc zdrówka i uroczych chwil każdego dnia ❤

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wspomnienia przechowuję do dzisiaj, wraz ze zdjęciami z tego okresu. To były cudowne chwile, które zapoczątkowały moje dalsze poczynania z wolontariatem. Również pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  14. Witaj, Karolino.

    Przemiłe wspomnienia:)
    Życzę Ci, by nigdy w Twoim życiu nie zabrakło pięknych wrażeń, które pozwolą na tworzenie nowych wspomnień.

    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  15. ależ ten czas pędzi! Dobrze,że mamy wspomnienia i możemy wracać do pięknych chwil:)
    https://okularnicawkapciach.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pędzi jak szalony. Aż strach pomyśleć co będzie za kolejnych 5 lat ;). Pozdrawiam serdecznie

      Usuń