Powyższa myśl kanclerza Jana Zamoyskiego przez trzy lata witała mnie podczas przekraczania progu liceum, do którego uczęszczałam, a któremu on właśnie patronował. Chociaż idea ta powstała w końcu XVII wieku to aktualna jest po dzień dzisiejszy.
Wychowanie patriotyczne wpisane jest w program nauczania szkolnego. Zapewne pamiętacie jeszcze akademie szkolne, na których świętowaliśmy kolejną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości bądź uchwalenia Konstytucji 3 maja. Oczywiście nauczyciele w dalszym ciągu mają z tym styczność.
Dzisiejsze zajęcia w Oratorium dotyczyły patriotyzmu. Związane to było z założeniem księdza Bosko mówiącym, że dobry obywatel powinien od małego być wychowywany w patriotycznym duchu. Zatem była konferencja dotycząca historii naszego kraju, w dużej mierze oparta na filmiku, który Wam pokazałam w tym poście, jak także na poniższym filmie:
oraz rapowance:
Do tego oczywiście był quiz, bo jakoś trzeba zmotywować dzieciaki do słuchania. Pomijając fakt, że Mieszko I nie był królem, a księciem Polski oraz, że to nie zastrzelenie Józefa Stalina, a arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w Sarajewie było jedną z przyczyn wybuchu I wojny światowej, to w sumie był całkiem spoko. Po części historycznej trochę potańczyliśmy i obejrzeliśmy fragment filmu "Riko, prawie bocian". W sumie to też można podpiąć pod patriotyzm, wszak boćki mogą kojarzyć się z naszym krajem.
Zaś w części plastyczno-technicznej zajęć robiliśmy... kotyliony. To był mój osobisty pomysł, który co prawda spotkał się z aprobatą księdza, ale reszta animatorów zaczęła wczoraj buczeć, gdy to usłyszeli. Nie mieli jednak nikt ciekawego i kreatywnego w zamiar, także kotyliony się przyjęły. I chyba tak źle to wszystko nie poszło...
A w tle leciały żołnierskie piosenki, które dzieciaki raz po raz podchwytywały i nuciły pod noskami. Szkoda, że nie zorganizowaliśmy patriotycznego karaoke. Ale wszystko przed nami. Na koniec zrobiliśmy sobie patriotyczne zdjęcie, które z pewnością będzie nam przypominało spędzony wspólnie czas.



Czasem tak jest z dziećmi,że nawet jeśli na początku się buntują, potem prace ich wciągają i przynoszą radość. fantastyczna pamiątka spotkania
OdpowiedzUsuńGorzej jak praca ich nie wciągnie - wtedy jest zupełna dysharmonia podczas zajęć plastycznych
UsuńO, przydałby mi się kotylion. Świetnie spędzony dzień :-)
OdpowiedzUsuńNa youtube jest mnóstwo wskazówek jak zrobić kotylion. My właśnie z takiego filmiku czerpaliśmy inspirację do ich wykonania.
UsuńPięknie Karolinko, a ja słyszałem że patriotyzm jest modny. Hmmm, może to i dobrze, oby tylko moda się nie skończyła. Pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuńciekawie spędzony czas
OdpowiedzUsuńMyślę że dzięki takim zajęciom dzieciom łatwiej wpadnie ta wiedza w głowę :) Fajna sprawa z kotylionami :) Ja robiłam takie wieki temu !
OdpowiedzUsuńDobrze i pracowicie spędzony dzień to świetna sprawa :)
OdpowiedzUsuńNiektórzy mówią, ze to kokardy a kotyliony to na bal :) Ale wynik piękny :)
kiedyś zabrałam się za robienie kotylionów, ale nic mi nie wyszło, zero talentów;)
OdpowiedzUsuńTytułowa myśl jakże prawdziwa...
OdpowiedzUsuńMyślę, że pomysł z kotylionami był bardzo dobry, Karolinko.
Buziaczki.
W 1986 r. wykonałam z dziećmi szkolną gazetkę ścienną na 11 listopada zamiast na dzień rewolucji. Moja ówczesna dyrektorka nie przebierała w słowach pod moim adresem!
OdpowiedzUsuńFajnie i twórczo spędzony czas. Takie zajęcia pamięta się latami...
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie!
xxBasia
Mnie też podoba się pomysł z kotylionami.
OdpowiedzUsuńPamiętam jak pięć lat temu Sylwester był z kotylionami.
To była cudowna zabawa.
Pozdrawiam:)