Któż z nas nie widział przygnębiającego widoku osoby żebrzącej przy jakimś popularnym trakcie? Ja do dzisiaj przed oczami mam widok ubranych w łachmany ludzi klęczących pod naszą osiedlową "Biedronką". Jedni prosili o pieniądze na jedzenie, inni na leki. Ale czy na pewno pisali prawdę? Kiedy nieraz dzieliliśmy się z takim "głodnym" bułkami, ten odmawiał z kpiącym uśmieszkiem. Nie pochodzę z bogatej rodziny, był okres, gdzie na rodzinę zarabiała tylko mama. Wiele razy szłam z pustym żołądkiem i pudełkiem na drugie śniadanie do szkoły i uwierzcie mi, naprawdę głodny człowiek jest w stanie zjeść wszystko, zwłaszcza taką bułkę. Tymczasem tutaj przykre rozczarowanie - czyli tak naprawdę ten żebrzący nie do końca był głodny... Dlatego wolę wpłacić pieniądze na jakiś konkretny cel, niż dać je przypadkowo żebrzącej osobie, która nie wiadomo na co je przeznaczy. Może to dziwnie zabrzmi, ale jest masa instytucji, które pomagają takim osobom. Chociażby takie jadłodajnie dla ubogich i bezdomnych, gdzie takie osoby mogą bezpłatnie otrzymać ciepły posiłek. Zresztą, jak to już ktoś kiedyś powiedział - prawdziwa bieda jest ukryta. I do tej prawdziwej biedy, schowanej w domowym zaciszu trzeba dotrzeć. Dlatego bardzo mi się podoba inicjatywa "Szlachetnej paczki", gdzie wolontariusze wyszukują potrzebujących rodzin w środowiskach, w których żyją. Podobnie z Caritasem. Dlatego pomaganie ubogim popieram, ale to mądre i świadome pomaganie. Bo chociaż Pismo Święte wspomina o jałmużnie, to pamiętajmy, że jej formy mogą przybierać wszelaki wymiar...
Dopisane o 21:50
Modlitwa za ubogich
Dopisane o 21:50
Modlitwa za ubogich
Panie, naucz nas nie kochać już jedynie samych siebie i nie zadowalać się tylko tym, że kochamy naszych bliskich. Panie, naucz nas myśleć wyłącznie o bliźnich i kochać przede wszystkim tych, którzy nie są kochani.
Panie, spraw, aby bolało nas cierpienie innych. Daj nam łaskę zrozumienia, że w każdej minucie naszego życia, naszego szczęśliwego życia, nad którym Ty sam czuwasz, tysiące istot ludzkich, Twoich dzieci, umiera z głodu i zimna, chociaż na to nie zasłużyły…
Panie, ulituj się nad wszystkimi ubogimi świata. Ulituj się nad trędowatymi, do których tak często uśmiechałeś się, gdy chodziłeś po ziemi, nad milionami trędowatych, którzy wyciągają ku Twojemu Miłosierdziu dłonie bez palców, ręce bez dłoni… I wybacz nam, że na zbyt długi czas zostawiliśmy ich samym sobie, powodowani haniebnym strachem…
Panie, nie pozwól, abyśmy potrafili być szczęśliwi sami. Spraw, aby dotykała nas nędza panująca na świecie i uwolnij nas od nas samych… jeśli taka jest Twoja wola.
Masz rację Karolinko, znam takich co na zebraniu zbili fortunę i znam takich co przymierają głodem i nie pójdą żebrać...Trzeba wspierać mądrze i dobrze, że przy parafiach działa Caritas.
OdpowiedzUsuńPamiętam taką sytuację sprzed lat, gdzie na jednej z katowickich ulic siedział mężczyzna i żebrał. Ludzie wrzucali mu po kilka złotych. Po pewnym czasie okazało się, że z tej żebraniny zbudował niezły domek w jednej z lepszych dzielnic w naszym mieście. A uczciwy człowiek niekiedy i całe życie mieszka w biedzie tylko dlatego, że jest mniej zaradny. Pozdrawiam serdecznie
UsuńTeż czytałam o tym mężczyźnie, który na żebraninie zbudował sobie domek w Katowicach. Z tego, co pamiętam, to chyba córka go na te żebry wysyłała i cała rodzina dobrze sie dzięki niemu miała. I masz rację, ci prawdziwi biedni są często cisi, niesmiali i zbyt honorowi by kogokolwiek o pomoc poprosić. Wolą suchy chleb jeść niż mieliby żebrać o cokolwiek.
UsuńPiękna ta modlitwa w Twym poście, Karolinko!:-)
A ja znam wersję z domkiem w Dąbrowie Górniczej. W ogóle to kojarzę gościa i wcale nie wyglądał na bogacza. Umiał się kamuflować ha, ha, ha! Cieszę się, że modlitwa Ci się Olgo podoba i oczywiście pozdrawiam Cię bardzo serdecznie
Usuńjak ktoś mi puka do drzwi i prosi o jedzenie to nie odmówię. Parę razy tak było, że nie miałam niczego co mogłabym dać, i dawałam 2 złote to taka osoba, nie chciała wziąć. Ale często tak jest, że ktoś prosi o złotówkę, niby na bułkę, a jak proponuję, że kupię mu coś do jedzenia, to odmawia, bo on sobie woli kupić sam. Wiadomo co woli sobie kupić. Od lat wspieram różne organizacje, co miesiąc przekazuję tyle ile mogę. I mam wyrzuty sumienia, że nie mogę pomóc wszystkim :(
OdpowiedzUsuńWiadomo, że nie należy wszystkich wrzucać do jednego worka, bo niektórzy ludzie mogą naprawdę potrzebować pomocy. Ale najczęściej jest tak, jak piszesz - ten naprawdę głodny podziękuje za pieniądze i zadowoli się faktycznym jedzeniem, a ten, który zbiera na coś innego... No właśnie. Pozdrawiam serdecznie
UsuńRóżnie to bywa. Najwżniejsze jednak, by mieć otwarte serce.
OdpowiedzUsuńBez otwartego serca dużo się nie zdziała. Pozdrawiam serdecznie
UsuńFakt , pomagać trzeba mądrze ! Nie dawno choć sama borykam się z problemami finansowymi pomogłam kobiecie , która prosiła o "parę groszy ", dałam ! Szłam do szpitala ... a jak wracałam to ta sama osoba paliła papierosy .. być może za moje z serca dane pieniądze ! Coś mnie ścisnęło w środku !!
OdpowiedzUsuńDlatego ja wolę bardziej dać jedzenie niż pieniądze. Bo to drugie nigdy nie wiadomo na co zostanie spożytkowane. Ściskam mocno!
UsuńOszuści są wszędzie. Ja jeszcze nie miałam okazji dać komuś jedzenia zamiast pieniędzy więc nie doświadczyłam tego, moja przyjaciółka tak. Też akurat zrobiła zakupy i rumuńskie dziecko wyciągnęło do niej rączkę, dała to co miała, Nawet nie poczekał aż odejdzie od razu wyrzucił do kosza. Pieniądze i pieniądze tylko to się liczy, bo można kupić alkohol, papierosy czy narkotyki.
OdpowiedzUsuńbuziaki :)
Z wyrzucaniem otrzymanego jedzenia na oczach ofiarodawcy też się spotkałam. Przykre to, nawet bardzo. Pozdrawiam serdecznie
UsuńJak widzę wszyscy maja złe doświadczenie. Tylko jedna uwaga ,nawet najgorsze doświadczenia nie mogą doprowadzić do tego że nie dostrzeżemy jednej naprawdę potrzebijącejest osoby.
OdpowiedzUsuńJa oprócz złych doświadczeń mam też kilka takich,których nie zapomnę nigdy. Bo nie ma nic piękniejszego niż zobaczyć w ludzkich oczach prawdziwa wdzięczność. Albo uśmiech dziecka w dodatku sieroty!
A przy okazji ,skoro piszę wszystko to też to że moja Córeczka, która kocham nad swe życie jest też z domu dziecka. Wie o tym i nigdy bym jej na nikogo nie zamienił.
Lecz czy był to dobry uczynek?
Nie wiem, czasem nie wiem!
Mam "humory",wiem i przepraszam.Zbyszek ☺
Zbyszku, mam do Ciebie małą prośbę, nie komentuj komentarzy. Nie wiem co do końca zaszło pomiędzy Tobą, a Lenę i nawet nie chcę wiedzieć. Ale szanuję Lenę jako bloggera i komentatora. A Twoje komentarze w stosunku do niej mogą po prostu ją zniechęcać do wizyt tutaj. Poza tym uwierz mi, cudze blogi nie są idealnym miejscem do rozwiązywania konfliktów pomiędzy osobami trzecimi. I piszę to z własnego doświadczenia. Mam nadzieję, że ustosunkujesz się do mojej prośby.
UsuńJuż to zrobiłem ☺napisałem ze masz rację i nie mam zamiaru nikogo zaczepiać ☺
UsuńNie mam zwyczaju komentować cudzych komentarzy, ale tym razem... wielki szacunek, Kasiu.
OdpowiedzUsuńKarolinko, masz rację - pomagać trzeba z głową. Choć czasem trudno rozróżnić, czy ktoś naprawdę potrzebuje na chleb, czy też na... inne cele. Ale jak się człowiek dobrze rozejrzy, to znajdzie osoby w potrzebie, którym można pomóc z czystym sumieniem.
OdpowiedzUsuńSerdeczności, kochana.
I na takie osoby jestem wyczulona. Przybijam piątkę :)
UsuńJa tam do Ciebie nic nie mam. Już zapomniałam o tamtej sprawie
OdpowiedzUsuńStaram się pomagać. Oduczyło mnie pomaganie pod marketami. Odwożenie wózka, kupowanie jedzenia.
OdpowiedzUsuńKilka razy proszący o pieniądze na jedzenie zrobił mnie na szaro. Powiedziałam, że nie dam pieniędzy ponieważ płacę kartą ale mogę kupić jedzenie. Mówili, że chcą ponieważ głodni i bym kupiła. Po wyjściu ze sklepu okazało się, ze znikali jak kamfora.
Pozdrawiam:)
Fajnie:)))))
OdpowiedzUsuńKochane, jestem z Was dumna- całym sercem będę wspierać Wasze dobre relacje. Powodzenia :) <3
OdpowiedzUsuń