1087. A na zakończenie tygodnia - wolontariat podczas 4 Śląskiego Festiwalu Nauki

Chociaż początek tygodnia był niezbyt ciekawy(na samą myśl o tym zdarzeniu przechodzi mnie dreszcz), środek też raczej niczym się nie wyróżnił(chyba, że chronicznym zmęczeniem i brakiem czasu na wszystko), to jego koniec mogę zaliczyć jak najbardziej na plus. Udało mi się bowiem dostać na wolontariat podczas 4 Śląskiego Festiwalu Nauki odbywającego się w katowickim Centrum Kongresowym.

Co ciekawe, kiedy wypełniałam formularz rejestracyjny, za bardzo nawet nie wiedziałam co to właściwie będzie. Bo jednak pod pojęciem "Festiwal Nauki" może kryć się wiele różnych definicji. Jakiś tam opis był co prawda na stronie, jednak bardzo lakoniczny. Po szczegóły sięgnęłam po wysłaniu zgłoszenia. I muszę przyznać, że zaczęło mi się to coraz bardziej podobać. A już podczas zeszłotygodniowego szkolenia w rektoracie na USiu stwierdziłam, że to może być bardzo ciekawa przygoda. 

W piątkowe popołudnie dostaliśmy na meila grafik z godzinami, w których mamy działać. Zgodnie z moją sugestią zostałam przydzielona na cały dzień jako obsługa stref. Główna część festiwalu odbywała się bowiem na ogromnej hali podzielonej na mniejsze części. Podczas grudniowych Targów Książki były to stanowiska wystawców. Dzisiaj było podobnie, a dodatkowo wystawcy byli podzieleni na strefy według działów nauki. Była więc strefa przyrodnicza, sztuki, medyczna, nauk ścisłych, nauk społeczno-humanistycznych, techniczna, czy też klimatu. Ostatecznie zostałam przydzielona do tej ostatniej. Oprócz stref postawiona była również scena główna oraz dwa Przystanki Nauki - Marii Skłodowskiej - Curie oraz znajdujący się już poza halą główną P.N. Kopernik, w których odbywały się spotkania z naukowcami. Na wyższym poziomie budynku odbywały się natomiast różne warsztaty i wykłady.

Moje zadanie podczas Festiwalu nie było zbytnio skomplikowane - najpierw miałam z pozostałymi dwoma dziewczynami zapraszać gości przybyłych na Festiwal na wykłady dotyczące ochrony środowiska, które odbywały się w namiocie na terenie naszej strefy("tamten namiot, zielony... znaczy się biały"😂😂😂) oraz ogólne kontrolowanie sytuacji. Oczywiście kończyło się to tym, że ludzie widząc kogoś z obsługi oblegali go z tysiącem mniej lub bardziej dziwnych pytań. Szczęście, jeżeli znało się na nie odpowiedź. W przeciwnym razie można było popaść w niełaskę odwiedzającego(ja: "szczerze powiedziawszy to nie wiem, gdzie jest Przystanek Nauka Kopernik. Dużo jeżdżę komunikacją miejską, ale jeszcze się z nim nie spotkałam"; reakcja gościa: 😳; na swoje usprawiedliwienie mam tylko tyle, że wtedy nie wiedziałam, że to nazwa jednego z namiotów).

Chodzenie pomiędzy stanowiskami pozwalało przyjrzeć się przedstawianym na nich zagadnieniom. Wzięłam nawet aparat fotograficzny, aby utrwalić prezentowane rzeczy. Na miejscu jednak okazało się, że nie ma w nim karty pamięci. Wiedząc, że Młoda wybiera się na wydarzenie zadzwoniłam do niej, aby mi ją wzięła z domu. Niestety, była już w drodze do Katowic. Jak pech to pech. Musicie mi zatem uwierzyć na słowo. Najbardziej podobały mi się eksperymenty z zastosowaniem praw fizyki oraz, o dziwo, chemii. Podejrzewam, że gdyby na etapie gimnazjum było więcej eksperymentów chemicznych, to nawet polubiłabym ten przedmiot. Niestety, w mojej szkole nie było pracowni chemicznej, a kilka preparatów przechowywano w zwykłej szafie. Ciekawa była też strefa przyrody, zwłaszcza zagadnienia związane z budową ziemi, wulkanami, trzęsieniami ziemi... Ogólnie z geografią, do której zawsze miałam słabość. Nie sposób było się nie zatrzymać i nie spojrzeć na makietę miasta z jeżdżącą wokół niej ciuchcią, czy też na tor wyścigowy znajdujący się już w mojej macierzystej strefie. Na strefie poświęconej medycynie i zdrowiu można było zrobić podstawowe badania, poznać budowę ludzkiego ciała czy też zasady resuscytacji. Dział humanistyczno-społeczny to wszystko, co się wiąże z naszym ojczystym językiem. No i oczywiście niezwykle ciekawe wykłady w naszej strefie prowadzone przez specjalistów.

Działo się dużo, ale dzięki temu czas szybko płynął. W każdej chwili można było wyjść do strefy wolontariusza(oddzielne pomieszczenie), żeby napić się czegoś ciepłego, zjeść przysługujący nam posiłek, czy też po prostu odpocząć. Chociaż przyznam się szczerze, że w pewnej chwili złapał mnie "kryzys"(ale nie w dosłownym tego słowa znaczeniu) i miałam wszystkiego dosyć. Po chwili jednak mi przeszło. Zresztą i tak nie byłam do 19:00(od 8:00), tylko pozwolono mi się zbierać trochę wcześniej. Prawdę powiedziawszy największy tłok na dzień dzisiejszy już minął, a poza tym nasi prelegenci już skończyli na dzisiaj swoje wykłady. Dla mnie to duży plus, zwłaszcza że w niedziele komunikacja miejska kursuje trochę rzadziej niż w tygodniu. To nie jest oczywiście tak, że nie mam czym dojechać do stolicy województwa, ale nie ma aż takiego wyboru. A im później, tym gorzej. A tak przed 19. wsiadłam do autobusu i umilając sobie czas książką, wracałam do domu.

W sumie to bardzo dobre doświadczenie taki wolontariat, który można połączyć z poszerzeniem swojej wiedzy. Trochę mi smutno, że nie było ekipy z "SilesianWolo", bo nie miałam z kim się powygłupiać, ale w życiu nie da się mieć wszystkiego. Na pewno gdzieś tam w przelocie się z nimi spotkam. A teraz pora kłaść się spać, bo jutrzejszy dzień może nie być wcale taki łatwy...