1347. Co widział ostatni świadek zbrodni katyńskiej?

źródło zdjęcia

Wczoraj miałam okazję zobaczyć film Piotra Szkopniaka: "Katyń. Ostatni świadek", który został wyemitowany z racji 82 rocznicy Sowieckiego napadu na Polskę. Paradoksalnie w dalszym ciągu pamiętam, jak dwanaście lat temu razem z młodszymi kuzynami oglądaliśmy u babci "Katyń" Andrzeja Wajdy (na którym zresztą byłam w liceum z klasą w kinie) i jak tłumaczyłam im, czym była agresja sowiecka w 1939 roku. To wtedy ciocia wróżyła mi przyszłość jako pedagoga... Teraz jej słowa mogą okazać się prorocze. Wtedy wszyscy myśleliśmy, że zbrodnia katyńska jest najgorszą rzeczą, jaka mogła spotkać nasz naród w tamtych rejonach. Zaledwie osiem miesięcy później miało się okazać, jak bardzo się myliliśmy, a słowa takie jak "Katyń/Smoleńsk", "tragedia" oraz "Polska" brzmiały na ustach całego świata. To był ostatni dzień na wsi, nazajutrz wracałam do domu, dwa dni później po rocznej przerwie z powodzeniem wystartowałam w zawodach, dwa tygodnie później po raz pierwszy siedziałam w uczelnianych ławkach, jako student AWFu w K-cach.

Szczerze powiedziawszy to już dawno chciałam obejrzeć ten film, ponieważ tematem zbrodni katyńskiej interesuję się od czasów gimnazjalnych. Niestety, nauczyciele niezbyt pochwalali moje specyficzne zainteresowania i nie poświęcali temu zagadnieniu zbyt dużo czasu. Dlatego staram się sama zdobywać informacje, a także weryfikować produkcje filmowe ze znanymi już na ten temat faktami. 

źródło zdjęcia

Film opowiada historię młodego dziennikarza lokalnej gazety, Stiephana Underwooda, którego największym marzeniem jest opisanie sprawy, dzięki której zyska sławę i uznanie nie tylko w kraju, ale i na świecie. Któregoś dnia odkrywa, że taką sensacyjną historią może być przekazanie Wielkiej Brytanii prawdy o tym, co stało się wiosną 1940 roku w lesie katyńskim. Nawiązuje w tym celu znajomość z niejakim Michałem Łobodą, cichym i spokojnym człowiekiem, prawdopodobnie ostatnim żyjącym świadkiem makabrycznej zbrodni. Początkowo nieufny wobec brytyjskiego dziennikarza Michał, z czasem przedstawia Stiephanowi dramat tysięcy polskich żołnierzy skazanych przez NKWD na śmierć.

źródło zdjęcia

O ile film "Katyń" Andrzeja Wajdy opowiada o zbrodni katyńskiej niejako od wewnątrz(poznajemy ją z perspektywy samych zamordowanych oficerów jak i poszukujących prawdy rodzin) o tyle "Katyń. Ostatni świadek" pozwala spojrzeć na tragedię oczami kogoś, kto stał z boku. Trudno oczekiwać od produkcji podniosłych uczuć oraz identyfikowania się z ofiarami. Łoboda przedstawia sprawę rzeczowo i konkretnie, co oczywiście nie oznacza, że nie zrobiła na nim żadnego wrażenia. Całość jego narracji obrazowały sceny wzorowane na opowiadanych wydarzeniach. Trochę zaskoczył mnie koniec filmu, bo spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Ale dzięki niemu reżyser uzyskał coś w rodzaju klamry spinającej wydarzenia na przestrzeni lat.

Ogólnie pomysł na film był niezły, ale czegoś mi w nim zabrakło. Chwilami denerwował mnie też główny bohater, który był zbyt nachalny w stosunku do Łobody. Ale oprócz tego film był w miarę znośny.

Trzymajcie się ciepło.