1390. Co tu dużo pisać - jesteście wspaniali!

Kiedy pisałam ostatniego posta, nie sądziłam, że znajdzie się aż tyle osób, które odpowiedzą na moją prośbę wysłania kartki z życzeniami urodzinowymi dla Zosi, czy też zamieszczą apel na swojej stronie internetowej. Zakładałam, że może tak się stać w przypadku kilku zaufanych osób, a tymczasem...  Aż jestem w szoku. Pozytywnym szoku, rzecz jasna. I mam nadzieję, że w identycznym szoku będzie Zosia, kiedy otrzyma te wszystkie nasze kartki z życzeniami(a może i czymś więcej?). Zresztą z drugiej strony nie powinno mnie to dziwić - już nie raz i nie dwa przekonałam się o blogowej solidarności. I o tym, że można na Was liczyć w każdej, a już na pewno w większości sytuacji. Chociaż widzę, że nie wszyscy do końca zrozumieli o co chodzi w akcji, bo zamiast wysłać Zosi kartkę z życzeniami, to napisali je na swoim blogu. No nic, najwyżej wyślę jej mamie linka do tego wpisu...

Kiedyś, kiedy zakładałam tego bloga, zastanawiałam się o czym powinien on być. Czy tylko o moim życiu, sukcesach i porażkach, czy może też warto wyjść poza nie. I tak jakoś wyszło, że z czasem oprócz notatek opisujących bezpośrednio moje życie, przemyślenia i codzienność, zaczęły pojawiać się też takie, które zawierają jakieś ciekawostki, czy też zachęcają do wzięcia udziału w jakiejś akcji. Bo, owszem, miło jest poczytać o gratulacjach z powodu jakiegoś osiągnięcia, albo słowa pocieszenia, kiedy coś mi się nie powiedzie, ale chcę też pokazać, że czasami można zrobić coś ponadto. Mam nadzieję, że wiecie, co chcę powiedzieć.

Jeżeli ktoś jeszcze ma ochotę dołączyć się do akcji, to zapraszam. Szczegóły w poprzednim wpisie. Nie martwcie się też, że kartka nie dojdzie na czas - nawet kilkudniowy poślizg nie będzie problemem. Myślę, że Zosia ucieszy się z każdych życzeń, nawet tych po terminie.

Na dzisiaj tyle. Muszę jeszcze dokończyć czytać Nową Kartę Pracowników Służby Zdrowia na jutrzejsze kolokwium z "Etyki i bioetyki" na Naukach o Rodzinie. Kolokwium będzie zdalne, ponieważ prowadzący je ksiądz trafił dzisiaj na kwarantannę. Dobrze, że napisali o tych zdalnych zajęciach dzisiaj po południu. Przynajmniej nie powtórzy się sytuacja z wczoraj. W poniedziałek poszłam spać wcześniej i po 21 wyłączyłam komputer wraz ze wszystkimi komunikatorami. We wtorki zaczynamy zajęcia o 8:00 rano. Wiedziałam, że tego dnia mamy mieć wejściówkę, nawet się na nią nauczyłam, nawet specjalnie przyjechałam wcześniej, aby się nie spóźnić. Przychodzę pod drzwi sali, w której mamy "komunikację międzyludzką", nikogo nie ma. No tak, ale jeszcze było ok. 10 minut do rozpoczęcia zajęć. Czekałam i czekałam, ale jak na złość nikt nie przychodził. A ponieważ nie mam w telefonie internetu, nie za bardzo wiedziałam, co się dzieje. Awaryjnie odczekałam jednak ten kwadrans studencki i wróciłam się do domu. Co prawda jeszcze mieliśmy mieć wykład z "pracy socjalnej", ale założyłam, że nikomu nie będzie się chciało przyjeżdżać specjalnie na niego i jak już miał się on odbyć, to w formie zdalnej. Kiedy wróciłam do domu, było już po pierwszych zajęciach. Szybko uruchomiłam messenger i wtedy okazało się, że "praca socjalna" została odwołana, a "komunikacja międzyludzka" zrobiona jako zdalnie, wraz z wejściówką. Wiadomość zaś została wysłana po 22, więc ja już nie miałam szans jej odczytać. Na szczęście miałam jeszcze jedną nieobecność niewykorzystaną, więc raczej prowadzący powinien mnie dopuścić do kolokwium zaliczeniowego.
Ogólnie wczorajszy dzień był zakręcony - po południu miałam na pedagogice dwa kolokwia zaliczeniowe. "BHP" zaliczyłam bez problemu, gorzej z "antropologią kulturową". Pocieszam się tym, że cały rocznik oblał to kolokwium, więc nie odbiegam zbytnio od normy. Z drugiej strony wszyscy są zdenerwowani formą tego zaliczenia. Jeszcze na wcześniejszym wykładzie(z "socjologii ogólnej") prowadząca zapewniała nas, że prawie a cały test jest w formie "a, b, c, d" i tylko 2, czy 3 są opisowe. Tymczasem okazało się, że jest zupełnie na odwrót. Gdybym wiedziała, to inaczej bym rozłożyła w czasie pisanie odpowiedzi. A tak łudziłam się, że po dwóch pierwszych zadaniach opisowych będzie test wyboru i specjalnie szybko nie pisałam. Zresztą nie tylko ja... A aby dostać zaliczenie z przedmiotu trzeba było mieć minimum 75% poprawnych odpowiedzi. No nic, trzeba będzie jeszcze raz usystematyzować swoją wiedzę i iść na termin poprawkowy. I nie ufać w jej zapewnienia co do formy zaliczenia. A swoją drogą, zastanawiam się jak będzie u tej wykładowczyni egzamin (z "socjologii ogólnej" i "socjologii wychowania") skoro na zwykłym zaliczeniu był taki pogrom. Strach się bać!

Na osłodę i w podziękowaniu za odpowiedź na apel o życzenia dla Zosi zapraszam Was wszystkich na wirtualne faworki. Sama piekłam. A najlepsze w tym wszystkim jest to, że temu sąsiadowi dałam kilka, tamtemu kilka, no i mnie, z całej misy, też zostało kilka...