na ułożenie tych puzzli:
W dzieciństwie uwielbiałam układać puzzle. Właściwie była to trzecia rzecz po książkach i bloku rysunkowym oraz kredkach, która potrafiła mnie zająć na długie godziny. Co ciekawe, zawsze kiedy układałam puzzle, układałam też historię do znajdujących się na nich obrazkach. Za każdym razem inną. Aż żałuję, że nigdzie nie zostały one zapisane.
Jak możecie zauważyć, puzzle są zupełnie nowe, doszły do mnie jakieś dwa tygodnie temu. Jak tylko je zobaczyłam wiedziałam, że po prostu muszę je mieć. Jak niektórzy z Was wiedzą, historia "Titanica" jest jednym z moich zainteresowań(a może już pasji). Staram się czytać książki z nim związane, również z fikcyjnymi bohaterami, oglądać filmy dokumentalne, wynajdować ciekawostki związane z legendarnym transatlantykiem. We wrześniu 2016 roku postawiłam wszystko na jedną kartę i pojechałam do Warszawy, aby tylko zobaczyć związaną z nim wystawę. Może i wyprawa była szalona, ale oprócz wystawy spełniłam też inne moje marzenie związane z zobaczeniem muzeum POLIN (judaizm to kolejne moje zainteresowanie). Nawet kiedyś dostałam grę komputerową, której akcja toczy się na statku. Powyższe puzzle niejako przekładają się na moje zainteresowania. Zamówiłam ją w pamiętną środę, 23 lutego 2022 roku, dla większości był to ostatni dzień względnego spokoju, dla mnie dzień malutkiego sukcesu, którym nie zdążyłam się nacieszyć...
| Zawartość pudełka |
Za miesiąc, 15 kwietnia, minie 110 rocznica zatonięcia "Titanica". Myślę, że ułożenie do tego czasu powyższych puzzli byłoby ciekawą formą jej uczczenia. A zarazem odskocznią od codzienności, która wcale nie jest taka radosna, jakby człowiek chciał. Z jednej strony uchodźcy i wolontariat na ich rzecz, z drugiej praca w świetlicy środowiskowej(gdzie już mamy kilkoro ukraińskich dzieci), a z kolejnej dwa kierunki studiów, gdzie po powrocie do domu trzeba jeszcze raz odsłuchać wykładów nagranych na dyktafon, a następnie na spokojnie zrobić z nich notatki na laptopie. No dobra, nie trzeba, no ale... Czasami tylko trzeba specjalnie włączać komputer stacjonarny, bo jak za cicho się nagra głos wykładowcy i nawet pogłośnienie na maksa głośników wbudowanych w laptopa niewiele mi daje, to ostatnią deską ratunku jest puszczenie nagrania przez głośniki w stacjonarce, które jeszcze bardziej wzmacniają głos dzięki pokrętłu.
| Chociaż tutaj przy monitorze od komputera stacjonarnego widać wbudowane głośniki, to jednak używam zewnętrznych, widocznych w głębi biurka |
Mam tylko nadzieję, że w moim zakręconym życiu znajdę w ciągu dnia chociaż kilka minut, aby coś zdziałać w tym kierunku. Bo z czytaniem kolejnej wypożyczonej z Biblioteki Śląskiej książki(oczywiście o "Titanicu") nie powinno być problemów - to mój sposób na nudę podczas jazdy autobusami i dłuższych przerw między zajęciami(wiem, że studiując dwa kierunki brzmi to jak żart, a jednak mam tak w środy).
| Zapowiada się całkiem ciekawie |
Powodzenia w układaniu . Jak ja dawno nie układałam puzzli :-). Raczej nie jest to mój sposób na wyciszenie ale na niektórych tak działają. Pozdrawiam :-).
OdpowiedzUsuńOj tak, na niektórych działają wręcz frustrująco. Pozdrawiam
UsuńA film z Leonardo DiCaprio Ci się podobał ? A wiesz, że Leonardo DiCaprio wsparł finansowo Ukrainę, bo jego babcia stamtąd pochodziła :-) Pozdrawiam serdecznie Karolinko :-)
OdpowiedzUsuńSzczerze, to średnio. Bardziej do mnie przemówiła wersja "Titanica" z 1996. A już najbardziej to filmy dokumentalne na ten temat. O geście DiCaprio słyszałam i bardzo mi się on podoba. Pozdrawiam
UsuńKiedyś jak byłam młodsza też lubiłam puzzle, ale były to zazwyczaj krajobrazy z trefla, takie lubiłam i chyba nadal lubię najbardziej. A i ja wykorzystuje na czytanie czy robótki ręczne każdą wolną chwilę, w autobusie, w kolejce do lekarza, w pociągu dosłownie wszędzie. CZasem patrzą na mnie jak nienormalną ale szczerze powiem że mi to zwisa.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam i zyczę powodzenia w układaniu. Jak Cię znam na pewno zdążysz na ta rocznicę.
Ja miałam głównie z postaciami z bajek, tylko jedno pudełko, 300 elementowe, było z domkiem w lesie. Ale ono było z odzysku i niekompletne.
UsuńKsiążki zaczęłam czytać w autobusach dopiero na studiach. Nie licząc książek czytanych w pociągu dla zabicia czasu. Gdyby nie to, moje czytelnictwo byłoby trochę wolniejsze. Pozdrawiam
Twoja doba chyba dłuższą.Z puzzlami to mialam mało do czynienia, może nie to pokolenie.Wole dziergać, może na chwilę bym układała, nie wiem.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńE tam, moja doba ma tak samo 24 godziny. Chociaż czasami śmieję się, że mogłaby być dłuższa :D.
UsuńMoże faktycznie kiedyś było trudniej o puzzle, nie to co teraz.
Pozdrawiam
Hej Kochana, piekne puzzle. Ja tez uwielbiam ukladac, ale teraz ze wzgledu na kota nie bardzo mam jak. Nicpon juz raz mi rozwalil polowe obrazka. Od malego duzo ukladalam i mialam cierpliwosc. Dla mnie takie tysiac, dwa tysiace elementow w sam raz :) Mialam tez 3000 z Londynem i wylalam kawe na nie. Ale mi bylo zal. Pozdrawiam Cie Kochana serdecznie i dziekuje za pamiec.
OdpowiedzUsuńO popatrz. Po przeczytaniu Twojego komentarza zaczęłam się zastanawiać, czy moja Pusia nie będzie chciała sama się z nimi rozprawić. Mam nadzieję, że nie będzie się zbytnio nimi interesować...
UsuńNie dziękuj za pamięć, odwiedzać Twój blog to dla mnie prawdziwa przyjemność.
Pozdrawiam serdecznie
ależ dawno puzzli nie układałam, całe wieki!
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Ja też, za to nadrabiam z tzw. "grubej rury". Pozdrawiam
UsuńOstatnio układałam co najwyżej takie puzzle dla dzieci. ;) Ale mnie akurat nie ciągnie. :)
OdpowiedzUsuńWystawa to całkiem dobry powód wycieczki, też kiedyś pojechałam - co prawda tylko do Krakowa - specjalnie dla jednej wystawy. ;)
Ja wszystkie moje dziecięce albo wydałam kuzynostwu, albo zaniosłam do Oratorium. O jakiś puzzlach marzyłam od dawna. A jak zobaczyłam powyższe, to wiedziałam, że muszę zaszaleć i je zdobyć :).
UsuńO, czyli odnośnie spontanicznego wypadu wiesz o czym piszę :). Do Krakowa jadę za jakiś czas na Misterium Męki Pańskiej.
Pozdrawiam
Jakoś tak niedawno zdradziłam puzzle na rzecz sudoku i chociaż to zupełnie inna rozrywka, zajmuje tak samo wiele miejsca.
OdpowiedzUsuńSudoku też lubię, zresztą tak samo jak większość łamigłówek umysłowych. Ale szczerze powiedziawszy to pierwszy raz spotykam się ze stwierdzeniem, że sudoku zajmuje dużo miejsca ;).
UsuńPozdrawiam serdecznie
Karolinko, podziwiam Cię za wszystko co robisz, że potrafisz znaleźć czas na tyle rzeczy, m.in. na naukę i swoje niezwykłe pasje ! <3
OdpowiedzUsuń..zawsze lubiłam układać puzzle.. na pewno uda Ci się ułożyć swoje puzzle z Titanikiem ;)
- pozdrawiam cieplutko, dobrych dni życzę <3
Czasami trudno jest znaleźć czas na wszystko, czasami coś się odbywa kosztem czegoś innego. Staram się jednak zachować zdrowy balast pomiędzy wszystkim, bo inaczej daleko bym nie zaszła.
UsuńPozdrawiam serdecznie
Do puzzli jakoś nie mam cierpliwości...
OdpowiedzUsuńA wiesz, ze mam całkiem małych czytelników, którzy bardzo interesują się Titanikiem i katastrofami morskimi?
Jasne, że nie każdy lubi tego rodzaju aktywność. Ale może z czasem będziesz siadała do puzzli z Leosiem?
UsuńKatastrofy morskie są bardzo interesujące. Ja np. historią Titanica zainteresowałam się w święta Bożego Narodzenia 1999 roku. Oczywiście wtedy jeszcze nie miałam możliwości dogłębnego zgłębienia tematu, ale z czasem mi się to udało. Wierzę, że podsuwasz młodym czytelnikom ciekawe pozycje na temat morskich katastrof.
Pozdrawiam serdecznie
Karolinko, myślę, że te puzzle idealnie wpasują się w rocznicę zatonięcia Titanica. Ja też lubię czytać w momentach oczekiwania, np. w poczekalni u lekarza.
OdpowiedzUsuńUściski.
Mam nadzieję, że zdążę je układać na czas :). A dzięki czytaniu książek np. w autobusie, szybciej i przyjemniej mija czas.
UsuńPozdrawiam serdecznie
Znając Twoje możliwości Karolinko to i na puzzle znajdziesz czas:) To będzie wspaniały obraz.
OdpowiedzUsuńCieplutko pozdrawiam.
Mam nadzieję, bo kolejny wolontariat związany z pomocą Ukrainie, już czeka. Tak więc czas mi się skurczył. Ale wierzę, że puzzle nie tylko zostaną ułożone na czas, ale i będą dla mnie formą odpoczynku od tego, co się dzieje dookoła. Pozdrawiam
UsuńPodziwiam ją do puzzli nie mam cierpliwości. Kolorować mogę. Czytać też. Ale układnie puzzli mnie przerasta :D
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
To prawda - do puzzli trzeba mieć cierpliwość, ale też oko. Za to ja nie za bardzo lubię kolorować. Miło Cię tutaj widzieć. Pozdrawiam serdecznie
UsuńInteresujące masz hobby. We mnie zatonięcie Titanica budzi niepokój, dlatego unikam tego tematu.
OdpowiedzUsuńPuzzle też mnie bardzo fascynowało, ale teraz nie mam możliwości.
Serdecznie pozdrawiam :)
A mnie od początku zainteresowała ta katastrofa. Swego czasu nawet zastanawiałam się, w jaki sposób można podnieść go z morskiego dna. Ot, takie dziecinne marzenie. Teraz już wiem, że na to jest już trochę za późno. Do puzzli siadam po ponad 10 letniej przerwie. Na razie mam już kilka dopasowanych, a ten 1000 elementów działa na wyobraźnię. Pozdrawiam serdecznie
UsuńPowodzenia w układaniu puzzli:)
OdpowiedzUsuńJa raczej omijam tematy wszelkich katastrof (poza Czernobylem). Bardziej wciąga mnie temat dawnych szpitali psychiatrycznych i obozów koncentracyjnych...
Tematykę obozów koncentracyjnych też lubię, zwłaszcza powieści, które są w nich osadzone. Pozdrawiam
UsuńW takim razie miło spędzonego czasu podczas układania puzzli życzę :)
OdpowiedzUsuńI ciekawej lektury! Może też poszukam tej książki w swojej osiedlowej bibliotece.
Dziękuję, mam nadzieję, że będzie to przyjemnie spędzony czas wolny. Zarówno układanie puzzli, jak i czytanie książki. Pozdrawiam
UsuńKarolinko miłego układania puzzli no i świetnej zabawy przy tym :). Ja nigdy nie lubiłam puzzli za to moi synowie układali je godzinami :).
OdpowiedzUsuńBuziaki!
Dziękuję, w dzieciństwie miała, kilka pudełek, które namiętnie układałam w momentach, kiedy chciałam odpocząć od szelestu kartek książki. Pozdrawiam
UsuńWitaj końcówką zimy Karolinko
OdpowiedzUsuńW dzieciństwie nie układałam puzzli, bo ich po prostu u nas nie było. Ale ułożyłam ich już kilka. To bardzo wciągające i uspokajające zajęcie. No chyba, że jeden puzzelek się gdzieś zagubi:)))
Powodzenia w układaniu.
Pozdrawiam ciepło przesyłając delikatny, żółty uśmiech budzących się forsycji
Oj tak, zagubiony puzzel potrafi być irytujący. Pozdrawiam
UsuńW Southampton w UK, skąd wypłynął Titanic, jest Muzeum Titanica. Znajdują się tam rzeczy wyłowione z wraku statku i ruchoma makieta przedstawiająca proces tonięcia wycieczkowca. Bardzo ciekawe miejsce.
OdpowiedzUsuńTeż uwielbiam puzzle, bywa że zarywałam przez nie nocki. Na urodziny dostałam puzzle ze zdjeciem z urlopu w Tajlandii i sobie nas ułożyłam i wisimy na ścianie 😊.
Pozdrawiam cieplutko.
Tak, słyszałam o tym muzeum w Southampton, a ta wystawa w Warszawie składała się z wypożyczonych z niego artefaktów. Do Anglii raczej nie pojadę, dlatego cieszę się, że mogłam zobaczyć je w stolicy naszego kraju. Co do puzzli to mój powrót do nich po latach. Na razie idą mi one dosyć topornie, ale do przodu.
UsuńPozdrawiam, dziękuję za odwiedziny i za komentarz
Fajna pasją - układanie puzzli. Idealny obrazek na rocznicę tragicznego zatonięcie statku. Prowadzisz bardzo intensywny tryb życia. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuń