Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

czwartek, 11 sierpnia 2022

1458. Obóz sportowy Hucisko 2022, cz. 2

Jeden z Mruczantych, którzy witali mnie po powrocie z porannego rozruchu :)
Dziś zapraszam Was na dalszą część opisu mojego pobytu na tegorocznym obozie sportowym.

Dzień 6 - poniedziałek (1 sierpień 2022) - przejście na drugą połowę trwania obozu sprawia, że czas jakby zmienia swój bieg. Dzień powitałam tradycyjnie już rozbieganiem po okolicy delektując się pięknem tutejszego krajobrazu.

Poniedziałek był dniem dwóch treningów - przed południem robiłam rozwój motoryczny, po południu - siłowy. Naprawdę miałam już tego dosyć. Żeby jeszcze na zawodach Trener zapisywał mnie na pchnięcie kulą, ale nie, on zapisuje mnie na biegi. Jakby chciał mi zrobić tym wszystkim na złość. Bo dla mnie to trochę tak, jakbym uczyła się matematyki z podręcznika do języka polskiego. Wiem, że się powtarzam, wiem, że marudzę, ale po prostu mam już powoli tego wszystkiego dosyć - fizycznie i psychicznie. I to był też jeden z powodów, dla których nie chciałam jechać na ten obóz, zwłaszcza kiedy się dowiedziałam, że jedzie na niego też Trener. Po kolacji pojechaliśmy na halę sportową do Koczyc, gdzie został rozegrany turniej tenisa stołowego. Ci, którzy nie brali w nim udziału, mieli gry i zabawy. Wreszcie mogłam pograć sobie w piłkę nożną :). Dzień został zwieńczony odtańczeniem "Belgijki" przez chętnych obozowiczów.
Dzień 7 - wtorek (2 sierpień 2022) - wtorek to dzień, w którym po raz pierwszy pojechaliśmy na kajaki nad pobliski zalew. Wcześniej jednak musieliśmy wyrobić plan treningowy. Znowu Trener chciał mnie wrobić w pchanie kulą, ale po wydarciu się na niego, pobiegałam sobie na czas. Wiedziałam, że mogę mieć przez to problemy, no ale moja frustracja osiągnęła swoje apogeum. Nawet dało się, aby Trener wyciągnął telefon i zmierzył mi czas. Brawo on! Uzyskałam to, co chciałam, ale dlaczego kosztem nerwów? Czy to na tym ma polegać. Po treningu szybki prysznic i chwila odpoczynku z książką. I tak do obiadu. Przy okazji trochę się uspokoiłam. Po odpoczynku poobiednim spakowaliśmy nasze rzeczy i udaliśmy się samochodami nad zbiornik wodny. Tam rozlokowaliśmy się na piaszczystej plaży i czekaliśmy na naszą kolej w wejściu na kajaku. W między czasie można było pograć z innymi w jakąś grę. Tym razem prym wiódł "Blokus". Jest świetna i uczy logicznego myślenia.
Na tym obozie szczególnie upodobałam sobie grę logiczną w "Blokusa"
Maćko z Oświęcimia i ja na kajaku
Wieczorem odbyła się "Randka w ciemno", gdzie wytypowano mnie jako kandydatkę na drugą połowę dla Kapitana. Co prawda to nie ja zostałam wybrana jako wybranka jego serca, jednak zabawa była przednia, a śmiechu przy tym co niemiara.
Dzień 8 - środa (3 sierpień 2022) - w środę mieliśmy znowu dwa treningi. To znaczy Młodsza, Gacioch, Gaduła i Dzidek mieli, bo ja czmychnęłam na basen. Nie wiem jak to się stało, ale dla sekcji lekkoatletycznej nie przewidziano wypadu na pływalnię, chyba pierwszy raz w historii obozów. No, ale dogadałam się z Prezesem i zabrał mnie ten jeden raz. A na pływalni - i sesja relaksacyjna, i sesja w saunie, i rozmowy. Ach, tego mi było trzeba.
Leżing, relaksing, nic nie robing
I nawet popołudniowy trening nie był już taki straszny. Zresztą ograniczył się on do godzinnego truchtu po okolicznych lasach. Liczyłam na to, że Młodsza zrobi mi jakieś zdjęcie w nowych butach biegowych (obiecałam Bacy, że mu je wyślę), jednak ona wolała pobiec szybciej z bratankiem Prezesa - Kudłatym. No nic, nie to nie - poradziłam sobie sama, w końcu od czego jest autowyzwalacz?
Wbrew wszystkim przypuszczeniom mam na sobie spodenki
Zanim poszliśmy biegać, na prośbę Prezesa napisałam treść przysięgi dla nowych osób, które w tym roku mieli przejść chrzest obozowy. Generalnie miał on być w przedostatnim dniu obozu, czyli w czwartek, a w środę mieliśmy jechać jeszcze raz na halę, lecz okazało się, że mają w niej nocować pielgrzymi pieszej pielgrzymki na Jasną Górę. Zamieniono więc halę z chrztem. Trochę mnie poniosło na tej przysiędze (m.in. napisałam dwa dodatkowe punkty dla naszego Trenera: 
  • Nie będę gubił zawodników w środku lasu,
  • Nie będę odpowiadał na wszystkie pytania "yhm",
jedna z wychowawczyń nawet się obawiała, czy się na nas nie obrazi, ja jednak wiedziałam, że może nawet nie zwróci na to uwagi), ale przynajmniej było śmiesznie. 
Chrzest był po kolacji, a nowicjusze musieli m.in. przeczołgać się pod krzesłami, przepłynąć basen z waflem ryżowym w ustach (nie zamaczając go), zjeść potem ten wafel posmarowany posolonym kajmakiem z czosnkiem, odnaleźć pieniądze w brei, znieść dostanie talerzem z bitą śmietaną w twarz, przejść po szyszkach (to była moja stacja) oraz przeczołgać się po piachu. Na każdej stacji słyszeli pytanie - jeżeli dobrze odpowiedzieli, mogli wykonać zadanie, jeżeli źle - obrywali płetwą pływacką w tyłek. Na koniec każdy z nich klękał przed Prezesem i powtarzał odpowiedni tekst przysięgi.
Dzień 9 - czwartek (4 sierpień 2022) - Czwartek był dość zakręconym dniem. Rano odbyłam ostatni poranny rozruch na tym obozie. Tym razem był to swobodny marsz żółtym szlakiem w kierunku Góry Zborów. Nawet wzięłam ze sobą aparat fotograficzny i porobiłam kilka zdjęć.
Przed południem ostatni trening. Chyba moja awantura coś zdziałała, bo znowu poszliśmy biegać po okolicy. Tym razem Młodsza biegła ze mną, no ale aparat fotograficzny mam tak sfatygowany, że go już ze sobą nie brałam na bieganie. Wiem, że chciała porobić mi zdjęcia, poradziłam sobie jednak bez niej. Zaraz po obiedzie odbyło się oficjalne zakończenie obozu(co niektórzy wracali już do domu). Zebraliśmy się więc na sali tanecznej i z uwagą słuchaliśmy przemówienia Prezesa. A potem każdy otrzymał na pamiątkę sportowy ręcznik wraz z kilkoma pozytywnymi słowami na swój temat.
Następnie na chwilę wróciliśmy do swoich pokoi, głównie po to, aby jeszcze na chwilę odpocząć, po czyn udaliśmy się na kajaki. Bawiliśmy się na nich tak dobrze, że aż spóźniliśmy się na ostatnią kolację. W planach był jeszcze wyjazd na halę, głównie po to, aby dokończyć rozgrywki w ping-ponga, ale większość z nas była już tak zmęczona, że nie doszedł on do skutku. Zamiast tego jedna z trenerek zaproponowała nam sesję wyciszającą w podziemiach budynku. Większość z nas zakończyła ten dzień na pakowaniu swojego dobytku do toreb i walizek podróżnych.
Dzień 10 - piątek (5 sierpień 2022) - poranek ostatniego dnia upłynął mi głównie na dopakowywaniu ostatnich rzeczy oraz słuchaniu marudzeń Młodszej, abym ją spakowała, bo ona nie zdąży. Aż cisnęło mi się na usta pytanie, gdzie była w nocy, jak jej nie było. Może gdyby była w pokoju, a nie latała Bóg wie gdzie i z kim, to spakowałaby się na czas? W końcu poganiana przez Panią Psycholog zajęła się za układanie swoich rzeczy w mega walizie. Przy okazji Pani Psycholog pomogła mi znieść na dół moje rzeczy, ponieważ od dwóch dni winda nie działała. Swoją drogą Młodsza ma 21 lat, a zachowuje się jak 14-16 latka. Nie czekałam już na Młodszą i poszłam na ostatnie śniadanie. Po nim nastąpiło rozstrzygnięcie turniejów szachowego i ping-ponga, wręczenie nagród zwycięzcą i ostatnie pożegnania i uściski ze wszystkimi. A potem, potem wsiedliśmy do samochodu pana Trenera, aby wrócić do domu, kończąc tym samym tegoroczny obóz.

22 komentarze:

  1. Piękny obóz, tylko pozazdrościć. Najważniejsze że jesteś zadowolona i czujesz się wspaniale. Trzymamy kciuki i pozdrawiamy serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za odwiedziny i za komentarz. Pozdrawiam

      Usuń
  2. Widzę, że było intensywnie i ciekawie, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jednak kiedyś było jeszcze intensywniej. A może tak to odbierałam, bo byłam młodsza? W każdym razie faktycznie było dosyć ciekawie. Pozdrawiam

      Usuń
  3. Bardzo fajny obóz. Z tego, co przeczytałam - najbardziej podobało Ci się na pływalni: leżing, relaksing itp.
    Serdecznie pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O tak, wyjazd na pływalnię był dobrym pomysłem i odskocznią od treningów z Trenerem. Pozdrawiam

      Usuń
  4. Każde spotkanie z duuużą liczbą ludzi, daje takiego pauera, że ho,ho!
    Myślę, że to coś w sam raz nie tylko dla Ciebie!
    Macham wesoło!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasami daje powera, a innym razem wypompowują z sił. Aczkolwiek to bardzo przydatne doświadczenie. Pozdrawiam

      Usuń
  5. Mimo wszystko fajnie było ,cieszy że utarłaś nosa trenerowi a z Młodą to zawsze masz 3 światy.Buziaki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już nie mogłam z nim wytrzymać i z tą jego postawą. Młodsza to Młodsza, zastanawiam się, czy ona kiedykolwiek dojrzeje... Pozdrawiam

      Usuń
  6. Podziwiam nie tylko twoją aktywność, ale i uśmiech zawsze i wszędzie!
    jotka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Uśmiech to podstawa :). Chociaż ja niezbyt lubię wyraz mojej twarzy. Pozdrawiam

      Usuń
  7. oj, działo się, działo!
    https://okularnicawkapciach.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Masz tyle chęci do działania, jesteś niezmordowana i pełna optymizmu. Zarażasz tym nawet czytającychTwoje posty.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasem i ja mam słabsze dni, na szczęście nie zdarzają się one zbyt często. Czy zarażam innych optymizmem to nie wiem, ale cieszę się, że tak twierdzisz. Pozdrawiam

      Usuń
  9. Ale się działo, miałaś świetny czas, cudownie go wykorzystałaś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Starałam się wykorzystać go najlepiej jak tylko mogłam. Pozdrawiam

      Usuń
  10. Lubię gry planszowe i towarzyskie, zawsze tak się bawimy z wnukami chociaż to wielkie chłopy już są. Trener niemiły i uparty ale Ty jednak dajesz sobie z nim radę. Dobrze, że w końcu była woda, tego mi brakowało w poprzednim poście. Wspaniały obóz, cieszę się, że jesteś zadowolona.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też lubię gry planszowe i towarzyskie, w domu jednak nie zawsze mam z kim w nie grać. Dlatego tak bardzo cenię sobie te chwilę podczas obozu, kiedy mogę z kimś w coś zagrać. Też tęskniłam za wodą, która była przewidziana dopiero na drugą połowę obozu. Pozdrawiam

      Usuń
  11. Karolinko!
    Jesteś żywym złotem. Ty prawdopodobnie nie potrafisz siedzieć bezczynnie.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To prawda - bardzo szybko się nudzę, kiedy nic nie robię. A z drugiej strony program obozu został tak skonstruowany, aby jak najmniej było w nim bezczynnych chwil. Pozdrawiam

      Usuń