Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 10 lutego 2023

1525. Jose Sanchez del Rio - jeden z moich ulubionych świętych

Nie znałam go do lipca 2016 roku. I pewnie bym go "nie poznała", gdyby nie tamto czwartkowe popołudnie, kiedy wraz z innymi wolontariuszami uczestniczyłam w Ceremonii powitania Ojca Świętego Franciszka na krakowskich Błoniach. Za nami stała cała rzesza przybyłej na to spotkanie młodzieży z różnych stron świata. A my staliśmy spokojnie w przeznaczonym dla nas sektorze "V" i obserwowaliśmy całe wydarzenie na rozstawionych telebimach. 
Jednym z punktów spotkania było odczytanie Ewangelii według św. Łukasza w języku polskim oraz starocerkiewnosłowiańskim. Wcześniej jednak księga była przekazywana sobie przez przedstawicieli młodych z różnych kontynentów, którzy żyli i kierowali się w swoim życiu wskazówkami zawartymi w Słowie Bożym. W ten sposób powstała taka jakby sztafeta czasoprzestrzenna, której ostatnim ogniwem był pulpit na ołtarzu głównym. Wśród świętych i błogosławionych byli m.in. święta Jadwiga królowa, Dominik Savio, czy też Jerzy Frassati, czyli raczej znane postacie. Ale pojawiły się też i mniej znani. Wśród nich był dosyć tajemniczo brzmiący Jose Sanchez del Rio.
Na początku ta postać nic mi nie mówiła. Ba, aby zobaczyć kim on tak właściwie jest, musiałam poczekać kilka dni, aż wróciłam do domu. Jeszcze tego samego dnia poszukałam na Internecie czegoś, co by dotyczyło wydarzeń z poprzedniego tygodnia. Nie było to trudne, bo w sieci aż gorzało od relacji na temat ŚDM-u w Krakowie. Dzięki temu znalazłam także pisownię nazwiska tajemniczego błogosławionego, który mnie zaintrygował.
Po nitce do kłębka dotarłam do jego biografii, która mnie oczarowała tak bardzo, że postanowiłam się nią z Wami podzielić z okazji kanonizacji Jose Sanchez del Rio, która miała miejsce zaledwie 2,5 miesiąca po ŚDM-ie (to był >>TEN<< wpis). Jose, już jako święty, był też jednym z patronów Światowych Dni Młodzieży w Panamie.
Ostatnio udało mi się znaleźć ciekawy filmik prezentujący jego historię. Kiedyś puszczę go dzieciom na Oratorium. Dziś, z okazji liturgicznego wspomnienia del Rio, postanowiłam podzielić się nim z Wami,.
Sam Jose bardzo szybko stał się moim niebiańskim przyjacielem, do którego lubię się zwracać. Muszę przyznać, że im więcej o nim wiem, tym bardziej go lubię i podziwiam. Jest mniej popularny, więc wychodzę z założenia, że ma więcej czasu, aby mnie wysłuchać. Zastanawia mnie tylko, czy rozumie polski język, skoro jego ojczystym jest hiszpański. A jednocześnie wierzę, że jako święty ma jakieś poliglotyczne zdolności...
Trzymajcie się ciepło.

10 komentarzy:

  1. Taki duży, taki mały może świętym być, ale może wystarczy by był dobrym człowiekiem?
    zalogowane komentarze zniknęły...
    jotka

    OdpowiedzUsuń
  2. Też tego świętego nie znałam, sporo krajów ma świętych o których nie wiemy ale Jose dopiero na ŚDM został przedstawiony.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Też tego świętego nie znałam:)))dobrze że nam go przybliżyłaś:))Pozdrawiam serdecznie:))

    OdpowiedzUsuń
  4. A moim najukochańszym świętym jest święty spokój.

    OdpowiedzUsuń
  5. Podziwiam taką wiarę i odwagę, które zawstydziłyby niejednego dorosłego. Bardzo podobało mi się przedstawienie Jose w filmie "Cristiada".
    Pozdrawiam, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie słyszałam wcześniej o tym świętym. Dziękuję Karolino za porcję wiedzy o tym bardzo religijnym i odważnym chłopcu. Może kiedyś uda mi się obejrzeć "Cristiadę". Pozdrawiam cieplutko.

    OdpowiedzUsuń
  7. Gdzie Cię zaniosło do Krakowa?? Miałam okazje ostatnio tam być ale nadal Cię podziwiam że Ci się chce tak włóczyć po świecie .
    Co do świętego też pierwszy raz o nim słyszę. No ale cóż ponoć "człowiek się całe życie uczy...."
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  8. nie znałam tego świętego! naprawdę!
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Ja rozmawiam ze świętym Antonim i On chyba doskonale zna polski bo zawsze mi pomaga. Ale też ja stawiam mu figurki i dziękuję mu bezustannie.

    OdpowiedzUsuń
  10. Język dobrego serducha rozumie na pewno...;o)

    OdpowiedzUsuń