1811. Dlaczego Titanic nie zostanie wyciągnięty na powierzchnię?

Jednym z najbardziej wstrząsających, a zarazem tragicznych wydarzeń minionego roku, które odbiło się echem w całym świecie była niewątpliwie implozja batyskafu "Titan", w wyniku której natychmiastową śmierć poniosła znajdująca się na nim pięcioosobowa załoga. Nawet poświęciłam tej sprawie jeden z wpisów na blogu, o >>ten<<. Pojawiła się wtedy dyskusja na temat tego, czy spoczywający od ponad 110 lat w odmętach Oceanu Atlantyckiego transatlantyk nie powinien zastać wyciągnięty na powierzchnię, aby nie kusić losu. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę z tego, jak trudna i skomplikowana jest to procedura.

Odkąd Titanic zatonął w 1912 roku, ludzie zastanawiają się, w jaki sposób wydobyć go na powierzchnię. Daniel Stone w niedawno wydanej w Polsce książce: "Zatapialny: Obsesja, głębiny morskie i wrak Titanica" napisał wprost, że transatlantyk "nigdy nie wypłynie na powierzchnię". Automatycznie nasuwa się pytanie - dlaczego? Jednym z powodów jest odsłonięta stal na górnym łuku, która poprzez leżenie w słonej wodzie stała się zbyt krucha. Ale nie jedyny.

Titanic zatonął w 1912 r. i od tego czasu ludzie chcą go odzyskać (fot. Francis Godolphin Osbourne Stuart / Wikipedia)

"Nie tylko odsłonięta stal na górnym łuku jest zbyt krucha nawet dla najbardziej zaradnego dźwigu, ale muł działał również jako ruchome piaski głębinowej dłużej, niż większość ludzi żyje" - można przeczytać w książce. Brak integralności strukturalnej jest tylko jednym z trzech głównych przyczyn, dla których Titanic na zawsze pozostanie na dnie Oceanu Atlantyckiego.

1. Wrak Titanica jest symbolicznym cmentarzem dla ofiar tej katastrofy - w wyniku zatonięcia statku, życie straciło około 1,5 tysiąca jego pasażerów. Łodziom udało się wydobyć ponad 300 ciał. Niektóre osoby, które miały na sobie kamizelki ratunkowe, mogły zostać wypchnięte z miejsca katastrofy przez prądy morskie, zaś inni zatonęli wraz ze statkiem. Rząd USA i Wielka Brytania postanowiły traktować wrak jako miejsce pamięci.
   W e-mailu dyrektorka ds. publicznych w Narodowej Służbie Oceanicznej i Atmosferycznej (NOAA), Monica Allen, przyznała, że instytucja uznaje wrak Titanica za miejsce pamięci morskiej i zgadza się z art. 4 ust. 1 "Umowy dotyczącej wraku statku R.M.S. Titanic" stanowiącą, że miejsce to zostanie zachowane. W 2020 r. firma RMS Titanic Inc., właściciel praw do wydobycia zabytków ze statku, planowała wydobyć radio używane do wzywania pomocy. Pomysł ten wywołał debatę na temat możliwości naruszenia ludzkich szczątków przez ekspedycję. Niektórzy twierdzili wręcz, że zwierzęta i słona woda całkowicie rozłożyły ciała.
   - Nie widziałem żadnych ludzkich szczątków - stwierdził w wywiadzie dla "The New York Times" z 2012 roku James Cameron, reżyser, który miał okazję odwiedzić to miejsce dziesiątki razy.
   Dla wielu ludzi wrak jest po prostu symbolem tragedii bez względu na to, czy znajdują się na nim jakiekolwiek ciała. Poza tym wielu potomków tych, którzy wtedy zginęli, uważa to miejsce za grób. W 1987 r. Eva Hart, której udało się przeżyć katastrofę Titanica, określiła osoby zajmujące się wydobywaniem przedmiotów z tego miejsca jako "łowców fortuny, sępy, piratów".
   

   

   Jedna z dryfujących szalup z rozbitkami z Titanika (National Archives - Northeast Region, New York City / Wikipedia)

2. Wrak Titanica niszczeje - według raportu zamieszczonego w "Materials Today", Titanic zbudowano z tysięcy stalowych płyt o grubości 1 cala oraz 2 mln stalowych i kutych nitów. Jak tłumaczy biolożka mikrobiologiczna w USA Today, Lori Johnston, bakterie Halomonas titanicae (nazwane tak, rzecz jasna, na cześć samego statku) "pracują w symbiozie, zjadając żelazo i siarkę"
   - Gdy bakterie konsumują żelazo statku tworzą coś, co nazywa się rdzawnikami, które wyglądają jak stalaktytu pokrywające statek - obrazowo opisywała to zjawisko.
   Jak powiedziała BBC w 2019 r. Clare Fitzsimmons z Newcastle University, rdza to "znacznie słabsza forma metalu", na tyle krucha, że z łatwością zamienia się w pył. Tak samo prądy oceaniczne i korozja solna nie były obojętne na uszkodzenia w miarę upływu czasu.
   Skala degradacji Titanica jest widoczna bardzo wyraźnie, jeżeli porówna się zdjęcia kwatery kapitana Edwarda Smitha z 1996 r. i 2019 r. 
   - Wanna kapitana jest ulubionym widokiem wśród entuzjastów Titanica, a teraz już jej nie ma. Cały ten otwór w pokładzie po tej stronie zapada się, zabierając ze sobą kajuty, a degradacja będzie nadal postępować - powiedział historyk Titanica Parks Stephenson w oświadczeniu z 2019 roku.
   

   

   Wrak Titanica z widoczną wanną na zdjęciu z 1996 r. (Xavier Desmier / Contributor / Getty Images)

3. Koszty podniesienia Titanica byłyby ogromne - od 1914 r., kiedy to inżynier Charles Smith opracował plan przymocowania kabli elektromagnetycznych do kadłuba i powolnego podnoszenia go za pomocą silników parowych oraz wyciągarek, ambitni entuzjaści Titanica zaczęli planować, jak podnieść go z dna oceanu. W tamtych czasach szacunkowy koszt takiej operacji wynosił 1,5 mln dolarów, dzisiaj jest to kwota rzędu 45 mln dolarów. Jak donosi "The Atlantic", podniesienie wywróconego statku wycieczkowego Costa Concordia w 2013 roku kosztowało 800 mln dolarów. Ale tamten statek był tylko po części zanurzony w wodzie, więc łatwo domyśleć się, że podniesienie Titanica byłoby bardziej skomplikowane i kosztowne.
   Chociaż Titanic jest miejscem pamięci, niektóre artefakty zostały wydobyte z wraku. Prace ratownicze w miejscu katastrofy ograniczone są do pola szczątków wokół dwóch kadłubów i muszą być zgodne z wytycznymi NOAA, umową międzynarodową i przepisami federalnymi.
   Wystawienie Titanica na działanie powietrza wiąże się z pewnymi problemami dla samego statku. Dla przykładu, potrzebne było podjęcie aż dwóch prób (pierwszej w 1996 r. i drugiej dwa lata później), aby wyciągnąć na powierzchnię tzw. "duży fragment Titanica".
   Według SF Gate 15-tonowa sekcja kadłuba o wymiarach 4 na 9 metrów wciąż miała nity i szkło w niektórych iluminatorach. Dno morskie to środowisko o niskiej zawartości tlenu, dlatego ten fragment musiał wrócić do wody podczas transportu, aby w ten sposób spowolnić proces korozji. Ostatecznie fragment kadłuba moczył się w naziemnym basenie wypełnionym roztworem węglanu sodu i wody przez 20 miesięcy, aby usunąć sole osłabiające metal. Ten wielki eksponat wystawiony jest obecnie w hotelu Luxor w Las Vegas. Prawdopodobnie jest to jedyna możliwość, aby zobaczyć Titanica nad powierzchnią wody.

źródło: https://businessinsider.com.pl/wiadomosci/dlatego-titanic-nigdy-nie-zostanie-wydobyty/pjzmc4d