Od jakiegoś czasu z zainteresowaniem oglądam polsatowski program "The Brain. Genialny umysł". Bardzo trudno znaleźć mi w telewizji coś, co naprawdę mnie wciągnie, toteż telewizor najczęściej stoi u mnie i sprawuje funkcję ozdobną. Częściej chodzi u mnie radio. A filmy oglądam on-line. Ewentualnie idę do kina, albo Oratorium.
Na "The Brain" trafiłam całkowicie przypadkiem. Akurat wróciłam z wycieczki do Czech. Jaki Czesi mają język wszyscy chyba kojarzą. Turyści określają go jako dziecinny😄. Po kilku dniach chciałam usłyszeć coś swojskiego. Jakoś tak automatycznie włączyłam telewizor. Na jedynce nic nie było, na dwójce i regionalnej tak samo. "Na Wspólnej" średnio mnie interesowało. Został więc tylko "Polsat". Bez entuzjazmu włączyłam kanał. Na ekranie pojawił się obraz sympatycznego kilkuletniego chłopczyka, który bezbłędnie rozpoznał po konturach miasta portowe, z lotniskami oraz stolice państw. "Dobry jest" przemknęło mi przez myśl. Zasiadłam przed telewizorem i po prostu z wypiekami na twarzy obejrzałam cały odcinek, gorąco kibicując każdemu jego uczestnikowi. Och, gdyby można było przyznać pięć równorzędnych nagród...
Od tego momentu w każdy wtorek wieczorem(bo wtedy jest premiera nowego odcinka) zasiadam przed telewizorem z niecierpliwością czekając na to, czym zachwycą mnie kolejni uczestnicy programu. Bo ich zdolności są fenomenalne, wręcz rzadko spotykane. Wykazują się wiedzą z przeróżnych dziedzin wiedzy, od przedmiotów ścisłych, poprzez humanistyczne, aż na językowych kończąc. Niektórzy mają absolutny wzrok, inni słuch, a jeszcze inni mają wspaniałe zdolności ruchowe. Z przyjemnością oglądam ludzi, którzy w ciekawy sposób potrafią rozwijać i wykorzystywać swoje pasje, zainteresowania, a przede wszystkim - umiejętności. I nawet, kiedy nie do końca udaje im się wykonać zadanie, to i tak szczerze podziwiam ich za to, co potrafią wykonać.
Z każdym odcinkiem przekonuję się, że możliwości ludzkiego umysłu są nieograniczone. Wystarczy tylko odpowiednio go wyćwiczyć w odpowiedniej dziedzinie. Co ważne, nie wystarczy tylko doprowadzić go do odpowiedniego poziomu w określonej dziedzinie, ale należy go ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Zaczęłam się nawet interesować jednym z ważniejszych organów w naszym organizmie. Bardzo dużo ciekawostek na temat ludzkiego umysłu znajduje się w czasopiśmie "Świat wiedzy", które namiętnie czytam. W najbliższym czasie planuję nabyć książkę Sama Keana "Dziwne przypadki ludzkiego umysłu", aby jeszcze bardziej zgłębić swoją wiedzę na ten temat. Podejrzewam, że biblioteka jeszcze nie nabyła tej pozycji, poszukam po księgarniach. Czasami są bardzo korzystne rabaty.
Zresztą o fenomenalnych możliwościach ludzkiego umysłu mogłam się przekonać nie raz. Poprzez niedotlenienie okołoporodowe niektóre obszary mojego mózgu po prostu obumarły, inne zaś, np. móżdżek, zostały bezpowrotnie uszkodzone. Jednak nasz mózg jest plastyczny, a przez to zdrowe jego obszary potrafią przejąć funkcję tych uszkodzonych. Dzięki temu, zarówno ja, jak i wielu moich niepełnosprawnych znajomych w miarę sprawnie funkcjonujemy w środowisku, dzięki temu moja koleżanka(ta sama, o której pisałam >>tutaj<<) zdała dzisiaj kolokwium z języka greckiego. Czasami potrzeba na to wielu lat żmudnych i pozornie bezsensownych ćwiczeń. Ale czy uczestnicy polsatowskiego programu też przez lata nie trenowali, aby dość do takiego poziomu?
Tylko w tym wszystkim jest jeden problem - dzisiaj był ostatni odcinek tej serii programu. I co ja będę robiła we wtorkowe długie, zimowe wieczory😪?
Ja zaś z nerwów znowu nie będę mogła spać...
Ja zaś z nerwów znowu nie będę mogła spać...
Ja też oglądam ten program i podziwiam genialne umysły
OdpowiedzUsuń:)
UsuńJa na ten program trafiłam tylko raz i żałuję, bo w końcu coś innego puścili. Polecam też książkę pod tytułem ,Głupi mózg" też można się dowiedzieć czegoś ciekawego.Przyznam, że ja pod względem ćwiczenia umysłu nieźle się cofnęłam. Wiele rzeczy zapominam a wiedza szkolna gdzieś się ulatnia. To dowodzi temu, że muszę ćwiczyć :D Rozwijać się i dokształcać bo bez tego nie da się żyć normalnie :D Moja znajoma ma brata chorego na autyzm. Ma niesamowitą pamięć, zna wszystkie Państwa świata i ich stolice. Flagi, położenie itp... to robi naprawdę wrażenie
OdpowiedzUsuńO tak - autystycy mają szczególnie umiejętności. Miałam kolegę, autystyka, który potrafił powiedzieć dzień tygodnia znając datę. I to z kilkuletnim wyprzedzeniem. A co do wiedzy szkolnej, to i mnie ona gdzieś umknęła. Pozdrawiam
UsuńPoczytasz nie o tym co wynika z ćwiczeń czy nauki jak wykorzystać trochę więcej niż 15-20 % ale choćby o tym jak można będąc kilkulatkiem wiedzieć o czymś co wydarzyło się nax długo przed Twym urodzeniem. A o czym nie wie nikt poza tobą☺ pozdrawiam Zb
OdpowiedzUsuńAkurat lubię czytać, więc to dla mnie nie problem
UsuńNo i nie denerwuj się ☺ nie warto!
OdpowiedzUsuńJest problem i możesz go rozwiązać? To czym się przejmujesz? Rozwiążesz i tyle!
Nie możesz rozwiązać? To czym się przejmować, trzeba się pogodzić! ��
Łatwo mówić, trudniej zrobić
UsuńOk, ale trzeba próbować ☺
UsuńOstatnio oglądałam film o podobnej tematyce. Film oczywiście podchodził pod science fiction, bo to co tam było pokazane realne nie jest, ale ogólnie ciekawa tematyka. Kobieta po pewnym narkotyku zwiększała możliwości swojego mózgu stopniowo do 100% i film pokazywał co dzięki temu mogła robić.
OdpowiedzUsuńMózg chyba zawsze będzie krył w swoim działaniu jakieś tajemnice... Jest w tym coś pięknego :)
Po narkotyku - już mi się nie podoba. Kiedyś na biologii oglądaliśmy taki film o tajemnicach ludzkiego mózgu, w którym były przedstawione różne jego fenomeny. Zaś w 2 klasie gimnazjum byłam na wycieczce w Warszawie na wystawie poświęconej właśnie mózgowi - taki prototyp "Centrum Nauki Kopernik". Boszsz... jakie tam były ciekawe eksperymenty. Coś dla mnie. Pozdrawiam
UsuńOglądałam ostatnio jakąś powtórkę, rzeczywiście ludzie mają nieziemskie zdolności, mózg ma niesamowite możliwości dlatego ciągle powtarzam sobie jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie 🙂
OdpowiedzUsuńUściski
Justynko, głęboko wierzę w to, że Gabryś jeszcze nie raz Was zaskoczy tym, co osiągnie. Nigdy nie wiadomo, jaka część mózgu przejmie funkcje uszkodzonych jego obszarów. Czasami nawet może się to zdarzyć w najmniej oczekiwanym momencie. Dlatego życzę Wam wytrwałości i cierpliwości Kochani!
UsuńA jakoś jeszcze nie udało mi się trafić na ten program:)
OdpowiedzUsuńTak jak Gosia pisze - "The Brain" można obejrzeć na youtube, więc nic straconego :)
UsuńOglądać móżdżek? Na Youtube?
UsuńFuj!!!.��
To raczej jakaś wschodnia kuchnia ��
Indie czy Chiny?
U nas na bloga by się chyba nie nadał- kulinarnego oczywiście. Chociaż? ?? Znam takich co położyli by na talerz nawet swój własny byle mieć kilka "otwarć" więcej.��
Mózg ludzki i jego możliwości to prawdziwy fenomen. Też oglądałam "The brain".
OdpowiedzUsuńBuziaczki, Karolinko.
Jasne że nie oglądasz, nikt normalny nie ogląda tego chłamu, zwłaszcza całymi sezonami☺
UsuńJa tylko tak ogólnie bo są tacy co to nawet chwała się tym że przez weekend ogadali jakieś siostry K,albo podobne badziewie. A stąd tylko kroczek do zastąpienia realnej rzeczywistości virtualnym światem z kilkoma blogami i .... ale to Ciebie nie dotyczy☺
Co tam mózg, niektórzy wolą seriale. Nawet na polsacie☺n
OdpowiedzUsuńAle Ty chyba nie jesteś za niewolnictwem��?
Pudło, Zbyszku:) Nie oglądam seriali. Odcinki "The brain. Genialny umysł" obejrzałam na YouTube, bo szczerze pisząc... telewizora nie posiadam:)
UsuńHa, ha, ha - ja też omijam z reguły seriale, a zwłaszcza tasiemce. A telewizora coraz więcej osób się pozbywa. Całuski
UsuńNie znam tego programu :) pozdrawiam
OdpowiedzUsuńSpokojnie, ja też nie znam większości współczesnych programów telewizyjnych. W ogóle rzadko kiedy oglądam telewizję. Ściskam serdecznieo
UsuńKiedyś obejrzałąm kilka odcinków tego programu, ale zirytowała mnie niesprawiedliwosc przy wyborze wygranych. Tam w ogóle nie powinno być wygranych i przegranych bo każdy jest wyjątkowy!I tak jak Ty jestem pełna podziwu dla tych utalentowanych osób. Och, umieć cos tak niezywkłego - fajnie by było!:-))
OdpowiedzUsuńZgadzam się z Tobą Olgo w 100%. Też mnie denerwuje to, że zwycięzca może być tylko jeden. Powinno być pięć równorzędnych statuetek + jakaś symboliczna nagroda dla każdego. Co nie oznacza, że nie można popodziwiać tych wspaniałych, pełnych pasji ludzi. Na pewno każdy z nas ma jakiś talent, umie zrobić coś niezwykłego. Tylko czasami trzeba poszukać tego czegoś. Pozdrawiam serdecznie
Usuń