1554. "Niech się dzieje Twoja wola - cichy słychać szept, powiedz mi, Jerozolimo, czy się bałaś też? Kiedy przyszły chwile najtrudniejsze z wszystkich chwil", M. Anioł, "Droga do Betlejem"

Widok z tarasu widokowego na Jerozolimę

Wielokrotnie w ciągu mojego życia pielgrzymowałam po słynnych Kalwaryjskich Dróżkach. Najczęściej podczas dorocznego sierpniowego odpustu. Pierwszy raz zawitałam na nie jako pięcioletni brzdąc, który za dwa tygodnie miał zacząć swoją poważną edukację. W ogóle w naszej rodzinie od strony taty jest taka piękna tradycja, że dzieci przed rozpoczęciem szkoły są zabierane na Kalwarie i powierzane opiece Matki Najświętszej. Dlaczego więc mnie miało to ominąć. Czy tylko dlatego, że byłam nieco słabsza kondycyjnie od moich przodków i kuzynów? Ledwo przebierałam nogami, ale przy pomocy mamy i babci dałam radę przejść całą niełatwą trasę. Nie pamiętam dokładnie które to były Dróżki - czy Matki Bożej, czy te poświęcone Panu Jezusowi. Zresztą czy to takie ważne? 

Jednak to nie była jednorazowa pielgrzymka - dzięki rodzinie mieszkającej pod Wadowicami miałam możliwość wielokrotnego odwiedzenia tego niezwykłego miejsca, tak umiłowanego przez papieża Jana Pawła II. Z czasem, oczywiście, dawałam radę obejść obydwie trasy Dróżek, które w większości stacji się pokrywają, tyle że w drugą stronę. Byłam, i w sumie w dalszym ciągu jestem, nimi zafascynowała. Wiele razy wczuwałam się w jednego z widzów wydarzeń sprzed 2000 lat, bowiem w Wielki Piątek odgrywane jest tam Misterium Męki Pańskiej. Tym bardziej, że według babci trasa była wiernym odwzorowaniem tej z Jerozolimy. 

Wtedy jeszcze nie marzyłam nawet o tym, żeby przejść prawdziwą Drogę Krzyżową, tą która jest w Jerozolimie. Dlatego kiedy naprawdę znalazłam się w Ziemi Świętej i wraz z kolegami i koleżankami z wydziału przemierzałam pod wodzą Księdza, który będzie błogosławiony kolejne metry Via Crucis, jeszcze nie dowierzałam, że to może być prawda. Gdzieś tam z tyłu głowy mi zaświtało: "Chodził na Kalwarię, Lolek, gdy był mały, i nie wiedział wtedy, że świat zwiedzi cały"*. No, może z tym całym to przesadziłam, ale sporą jego część już tak. 

Jak wygląda Droga Krzyżowa w Jerozolimie? Dokładnie nie wiadomo, została jednak wyznaczona trasa jej prawdopodobnego przebiegu.

Pierwsze dwie Stacje Drogi Krzyżowej znajdują się na terenie Klasztoru Biczowania.

Dalsza część trasy przebiega między straganami, na których trwa w najlepsze handel lokalnymi dobrami. Czasami trzeba się nieco naszukać kamienia z numerem kolejnej Stacji.

Będąc przy III Stacji warto zwrócić uwagę na rzeźbę Pana Jezusa upadającego pod ciężarem krzyża. Została ona wykonana przez polskiego artystę - Tadeusza Zielińskiego.

Stacja IV - Pan Jezus spotyka swoją Matkę

Stacja V - Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść Krzyż Panu Jezusowi

Stacja VI - święta Weronika ociera twarz Pana Jezusa

 Stacja VII - Drugi upadek Pana Jezusa

Stacja VIII - płaczące niewiasty ocierają twarz Pana Jezusa

Stacja IX - Trzeci upadek Pana Jezusa.

Ostatnich pięć Stacji Drogi Krzyżowej zostało odprawionych u podnóża Bazyliki Grobu Bożego, która wtedy była w remoncie.

Co prawda miałam niejakie wyobrażenie o autentycznej Drodze Krzyżowej, głównie na podstawie wykładów z archeologii biblijnej na Papieskim oraz reportażu Wojciecha Cejrowskiego, jednak nic nie zastąpi przejścia jej na żywo. Zupełnie obalony został mit o takiej samej długości trasy jerozolimskiej i kalwaryjskiej. Ba, aktualna trasa w Jerozolimie jest nawet ciut dłuższa od tej, którą przemierzał niosący krzyż Jezus.

* Trochę przerobiony fragment "Ballady o Karolu"