1566. Przyszły lekarz powinien oglądać "Na dobre i na złe". A przyszły pedagog?

Kilka lat temu gdzieś na youtube rzucił mi się w oczy tytuł jednego filmiku, że przyszli lekarze powinni oglądać serial "Na dobre i na złe". Nie powiem, kiedyś lubiłam go oglądać, przeszło mi, kiedy niemal całkowicie wymieniono pierwotną ekipę aktorską. Czyli gdzieś w okolicach 2014 roku. Wiem, że idą z duchem czasu, ale to nie to samo. Czasami jeszcze go obejrzę, lecz nie czuję tego dreszczyku emocji, co kiedyś. 

W mojej głowie pojawiło się ostatnio pytanie: skoro przyszli lekarze powinni oglądać "Na dobre i na złe" (chociaż osobiście bardziej poleciłabym im TVN-owski "Szpital"*), to co powinien oglądać przyszły pedagog, aby zaznajamiać się z problemami współczesnej młodzieży. Co prawda ja zaznajamiam się przez 5 dni w tygodniu podczas pracy, prawdą jest jednak, że w telewizji niewiele jest seriali związanych z pedagogiką samą w sobie. Nawet porównując z medycyną, to w dziedzinie lekarskiej był i "Ostry dyżur", i "Chirurdzy", i "Doktor House"**, i "Doktor Quinn", a z polskich produkcji to wspomniane "Na dobre i na złe", "Szpital", "Na sygnale", "Lekarze", "Czułość i kłamstwa" (jak ja swego czasu kochałam ten serial), "Echo serca" i może jeszcze by się coś znalazło. 

Logo serialu (źródło zdjęcia)

Nie jestem jakimś maniakiem seriali, może dlatego nie mogę skojarzyć tych ze szkołą i wychowaniem, jako motywem przewodnim. Jedyne co mi przychodzi tak typowo z branży pedagogicznej to dwa seriale paradokumentalne zrealizowane przez TVN - "Szkoła" i "Bunt!". Może na platformach typu Netflix jest tego więcej, ale na razie nie czuję potrzeby zakładania ich. I właśnie w wolnych chwilach oglądam pierwszy z nich. Ktoś na youtube wrzuca początkowe odcinki. Widziałam już kiedyś kilkadziesiąt wyrywkowych odcinków, które w większości śmieszyły mnie, niż wzbudzały jakąś głębszą refleksję. Teraz patrzę na problemy bohaterów bardziej z perspektywy pedagoga. Sama podczas oglądania niejednokrotnie zastanawiam się, jak ja sama zachowałabym się w danej sytuacji. Zazwyczaj oglądam w ciągu wolnego dnia 2, maksymalnie 3 odcinki. To optymalna jak dla mnie liczba, jeżeli chcę w miarę "trzeźwo" wszystko odebrać i przeanalizować. I naprawdę zaczynam podziwiać tych ludzi, którzy potrafią obejrzeć cały, kilkunastoodcinkowy sezon serialowy na raz. Tym bardziej, że ja naprawdę przeżywam problemy tych dzieciaków, chociaż wiem, że to tylko wymyślona przez scenarzystę fabuła. Z drugiej strony wczuwam się zarówno w nauczycieli, jak i w uczniów, których oni uczą. Zastanawiam się, z którymi chciałabym mieć lekcje, a których warto unikać, również ze względu na ich stosunek do podopiecznych.

Pierwotne grono pedagogiczne serialu (źródło zdjęcia)

To oczywiście nie jest tak, że traktuję serial jako główne źródło wiedzy, bo nic nie zastąpi mi wiedzy zdobywanej na Uniwersytecie. Raczej jako hipotetyczny sprawdzian tego, czego się nauczyłam (jak pisałam - praktyczny mam przez pięć dni w tygodniu w pracy). Zdaję sobie też sprawę, że kiedyś to eldorado może się skończyć, dlatego robię sobie notatki z moich spostrzeżeń.

Co do drugiego serialu, "Bunt!", to widziałam zaledwie jeden odcinek. Opowiada on o pracy w zakładzie poprawczym. Ale jakoś do mnie on nie przemówił. Nie wiem, może gdybym obejrzała więcej odcinków, to inaczej bym go odebrała. Jednak, jak już pisałam, nie jestem miłośniczką oglądania seriali. Może kiedyś...

* Na początku nawet to oglądałam, ale potem doszły studia w Krakowie i po prostu zabrakło na to czasu

** Pamiętacie jeszcze boom na ten amerykański serial, obejrzałam cały jeden jego odcinek :)