641. Coś dla wierzących i poszukujących Boga

 W jaki sposób wyobrażacie sobie Pana Boga? Jako staruszka z długą, posrebrzaną brodą, czy może jako surowego sędziego studiującego na sądzie ostatecznym księgę naszego życia? Paul Young, autor powieści "Chata" poszedł krok dalej i przedstawił go jako spontaniczną kobietę ciemnej karnacji. Kto z nas, zwłaszcza białych Europejczyków, ośmieliłby się pomyśleć o Najwyższym w takiej kategorii? Szokujące? Być może, tak samo jak sama fabuła książki, jak również filmu nakręconego na jej podstawie.

Tytuł: "Chata"
Autor: WM. Paul Young
Wydawnictwo: Nowa Proza
Warszawa 2017
ilość stron: 294

Akcja "Chaty" rozgrywa się w czasach współczesnych w Ameryce. Mackenzi, pomimo trudnego dzieciństwa, gdzie prym wiódł ojciec nadużywający alkoholu, wiedzie w miarę szczęśliwe życie. Jego całym życiem jest żona Nan oraz piątka uroczych dzieci. Najmłodsza z nich, Missy, jest jego oczkiem w głowie. Ponadto wyróżnia się niespotykaną jak na ten wiek, wiarą w Boga. Podczas wakacji rodzina Philipsów wyjeżdża wypocząć na kamping. Na miejscu dochodzi do tragedii - najpierw o mało nie tonie starsza córka Macka - Kate, a potem zostaje porwana Missy. Jedynym tropem na jaki trafiają śledczy jest spinka w kształcie biedronki z pięcioma kropkami. Po jakimś czasie poszukiwań w opuszczonej chacie na pustkowiach Oregonu zostają odnalezione ślady świadczące o tym, że dziewczynka została brutalnie zamordowana. Mack na wiele lat traci sens swojego życia. Pewnego zimowego dnia znajduje w skrzynce na listy list, w którym dostaje zaproszenie do chaty, w której przed laty doszło do zabójstwa jego ukochanej córeczki. Autor zaproszenia podpisał się jako "Tata"(tak żona Macka nazywała Pana Boga). Zaintrygowany prośbą jedzie na weekend we wskazane miejsce. Te trzy dni sprawiają, że życie Macka ulega diametralnej zmianie.

Jak dla mnie była to książka prosta, łatwa i przyjemna, a jej przeczytanie zajęło mi dwa dni. Skończyłam ją czytać na godzinę przed obejrzeniem jej ekranizacji. Autor w prosty, przystępny sposób przekazał czytelnikowi wiele teologicznych zagadnień, które przeplatają się z moralnością.  Próbowałam czytać ją z poziomu kogoś, kto liznął coś z tych tematów na studiach i w sumie pod tym względem całkiem nieźle wypadła. Zaskoczył mnie pomysł z nadaniem ciała i płci zarówno Bogu(chociaż spotkaliśmy się już z tym zabiegiem chociażby w filmie "Bruce Wszechmogący"), jak i Duchowi Świętemu. Ale to nie koniec niespodzianek. Bardzo mi się np. podobała pominięta w filmie rozmowa Jezusa z Mackiem na temat tego, co jest dobre, a co złe. Wyjaśniono w niej czym tak naprawdę jest dekalog i dlaczego został dany ludziom. Zaskoczył mnie też fragment, w którym główny bohater spotyka Mądrość, która pokazuje mu, że nie tak łatwo jest osądzać drugiego człowieka. I w końcu koniec powieści, gdzie pojawia się pytanie, czy to wszystko mogło zdarzyć się naprawdę, czy jest to tylko wymysł wyobraźni Macka.

To dobra pozycja do przeczytania nie tylko dla wierzących, ale też na poszukujących Boga. A jeżeli nie jesteście za pan brat z książką, to polecam film, który w miarę wiernie ją odzwierciedla. Chociaż zakończenie trochę zostało w nim spłycone, ale ogólnie mogło być gorzej.