Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 15 grudnia 2017

639. Co tam panie w moim życiu

Nie wiem na jakim etapie u Was są przygotowania do świąt, bo u mnie jak na razie wszystkie książki zostały przymusowo eksmitowane z regału na podłogę. Może dziwnie to zabrzmi, ale jest to mój ulubiony moment sprzątania - panuje wesoły rozgardiasz, do którego dochodzi ciekawski kotek, który wszystko chce zwęszyć. Ja zaś na nowo celebruję chwilę, w której mogę podotykać każdej z nich. Od dawna planuję skatalogować je w serwisie lubimyczytać.pl, zawsze jednak stoi coś na przeszkodzie. Tym razem tym czymś są jutrzejsze zajęcia z dzieciakami. Przy okazji porządków wpadła mi w ręce książka, którą w dzieciństwie dostałam "na Mikołaja".
Zawiera ona cztery krótkie opowiadania w klimacie świąt Bożego Narodzenia. Dla najmłodszych jak znalazł. Może uda im się przeczytać chociaż jedno z nich. A tak w ogóle to mam na jutro przygotować salezjańskie słówko na koniec dnia dla dzieciaków. Wiem o czym im powiem, chociaż mam małego stresa.
Przed zajęciami planuję jednak jeszcze wpaść do kościoła na roraty, które w soboty odbywają się o godzinie 9:00 rano, co nie wszystkim jest w smak. Ciekawe co by było, gdyby Msze roratnie były o godzinie 6 rano. A wiem, że wiele parafii kultywuje ten piękny zwyczaj. Jaka byłaby wtedy frekwencja? Bo wieczorami nie jest zbytnio powalająca...
I jeszcze na koniec małe sprostowanie odnośnie ostatniego postu, który chyba nie do końca został zrozumiany - Kochani, Oratorium przy naszej parafii powstało już 10 lat i działa od tego czasu z 2,5 roczną przerwą. Jednakże w ciągu ostatniego 1,5 roku upadło pod względem duchowym. Nawet animatorzy są mało kiedy widywani na Mszach świętych(na roratach to jeszcze żadnego raczej nie widziałam). A tutaj w tym wszystkim chodzi o to, aby rozwój duchowy szedł w parze z pracą społeczną. Poprzedni opiekun to zaniedbał, więc teraz trzeba to naprawić. A że Boski Oski nie ma w tym żadnego doświadczenia, pałeczkę przejął ksiądz proboszcz.

10 komentarzy:

  1. Ja z dzieciństwa to już dawno nie ma chyba żadnej książki . Dzieciństwo miałam dawno temu no i książek sporo mam i miałam więc musiałam się części pozbyć bo mi już brakło miejsca

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To mnie się ostało kilka książek z dzieciństwa, z czego 3/4 to nagrody za coś albo prezenty. Na szczęście nie jest ich dużo i spokojnie stoją sobie na półce pośród innych :)

      Usuń
  2. Karolinko, też uwielbiam sprzątanie biblioteczki, przy okazji jest okazja by poprzeglądać książki. Mam kilka książek z dzieciństwa, które tak strasznie lubiłam, że zachowałam je aż do dzisiaj.
    Serdeczności.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też mam miejsce na półce przeznaczone specjalnie pod te kilka książek z dzieciństwa.

      Usuń
  3. :) u nas są o 6 roraty od kilku lat a po nich wspólne śniadanie dla chętnych ;) Ale ja do tej pory na roraty wstałam tylko raz (i to na takie o 6.30)- niestety nie udaje mi się wcześniej iść spać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W Katowicach też w którejś parafii są roraty połączone ze śniadaniem. Ciekawa jestem jak to wygląda.

      Usuń
  4. uwielbiam te świąteczne porządki, szczególnie w książkach i płytach. Lubię je przeglądać ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. U nas są roraty o 6 rano :)

    OdpowiedzUsuń
  6. My już porządki mamy za sobą. Tydzień temu w niedzielę byliśmy w spowiedzi.
    Jutro mam umówionego fryzjera na 17 -tą, w środę na 18-ta manicurzystkę. W czwartek mój Eryk będzie wędził kiełbaski i szyneczki aż do nocy. W piątek zaczynamy już piec ciasta i gotować na Wigilię i na święta. A w sobotę przygotowania już od rana ruszą pełną parą. Dobrze, że mój Eryk potrafi zrobić wiele fajnych potraw. Oj, bardzo mi pomaga.
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj, szczerze powiedziawszy to i mnie przydałby się taki pomocnik. Łucjo, przyznaj się, za ile wypożyczysz tego swojego Eryka? Wiem, że jest bezcenny, ale może po starej znajomości... Również pozdrawiam

      Usuń