Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 8 grudnia 2017

634. Palenie listów do Najświętszej Maryi Panny - ale o co chodzi?

W tradycji salezjańskiej w dniu 8 grudnia, tj. wspomnienie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny panuje piękny zwyczaj pisania listów do Matki Bożej. Dlaczego akurat 8 grudnia? Jak Wam pisałam w zeszłym roku tego właśnie dnia 1841 roku do zakrystii kościoła w którym Mszę odprawiał ksiądz Jan Bosko zajrzał młody młynarczyk, Bartłomiej Garelli. Kiedy zakrystian dowiedział się, że chłopiec nie potrafi tego zrobić, postanowił pozbyć się nieproszonego gościa z ciepłego pomieszczenia. W obronie Bartłomieja stanął ksiądz Bosko, który następnie zaczął rozmawiać z nim. Kiedy dowiedział się, że nastolatek nie umie nie tylko czytać i pisać, ale nawet nie pamięta jak się robi znak krzyża, postanowił go tego wszystkiego nauczyć. Z czasem Bartłomiej przyprowadzał swoich kolegów, którzy też z zapałem pobierali nauki od księdza Jana Bosko. Tak właśnie powstało pierwsze Orarorium.
Ksiądz Bosko uświadamiał swoim chłopcom, że w tym wyjątkowym dniu niebo jest szczególnie otwarte na nasze modlitwy. Dlatego istnieje zwyczaj pisania listów, zawierające prośby i podziękowania, do Maryi Niepokalanej. Następnie są one uroczyście palone w ognisku. Ciekawostką jest, że prawdopodobnie to jeden z polskich księży salezjanów wpadł na pomysł "wysyłania" w ten sposób listów do nieba, być może jeszcze w okresie międzywojennym, bo ksiądz Bosko raczej go nie znał. Również w wielu krajach tradycja ta jest nieznana.
Znajdźmy więc dzisiaj chwilę na to, aby wziąć papier i długopis i napisać swoje prośby i podziękowania do Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej.

8 komentarzy:

  1. Nie znałam tej tradycji, choć o dzisiejszym oczywiście tak :) Napiszę oczywiście swój list :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo w sumie jest to mało znana, a za razem nietypowa tradycja. Ja swój list pisałam w pociągu z Katowic do Wrocławia. I głupio się przyznać, ale w pewnym momencie zabrakło mi słów do jego treści. Wierzę jednak w to, że Maryja i tak zna wszystkie moje myśli i wie, co chciałam przekazać. Pozdrawiam

      Usuń
  2. Dzięki za wyjaśnienie. Ciekawe.

    Palenie kojarzy mi się jednak z niszczeniem, więc jednak nie będę tego zwyczaju palenia listów propagować :) Bo zdecydowanie nie rozumiem tej logiki (=nie przemawia do mnie). Ale pogadanie sobie szczególnie w tym dniu z Maryją i poproszenie o wskazywanie drogi to jak najbardziej. Może być i na piśmie, bo niejednej osobie napisanie pomaga uporządkować myśli :).

    Swoją drogą - u "naszych" salezjanów nie znają tego zwyczaju, przynajmniej w szkołach, które kończył mój syn nie było o tym mowy ;) To pewnie dlatego, że to inna prowincja (inspektoria) :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A pod jaką podlegacie inspektorię? W sumie to wydaje mi się, że to bardziej zależy od parafii, bo na przykład w mojej też się nie pali listów... Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  3. Rozmawiałam dziś długo z Niepokalaną...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno była to owocna rozmowa. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  4. Nie pisałam, ale za to wyszeptałam dziś wiele Mateczce.
    Uściski, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń