631. Słuchanie, decyzja, działanie - czyli kilka słów o wolontariacie(nie tylko chrześcijańskim)

5 grudnia na całym świecie obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Wolontariatu. Został on ustanowiony 17 grudnia 1985 roku przez Organizację Narodów Zjednoczonych jako uznanie pracy wolontariuszy na całym świecie za ich trud, czas i umiejętności na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego.

Kimże jednak jest ten cały wolontariusz? To osoba, która dobrowolnie, świadomie i bez wynagrodzenia angażuje się w pracę na rzecz osób, organizacji pozarządowych oraz różnych instytucji działających w różnych obszarach społecznych. Określenie "bezpłatna" nie jest równoznacznym z "bezinteresowna", ale "bez wynagrodzenia materialnego". W praktyce wolontariusz uzyskuje liczne korzyści niematerialne, takie jak satysfakcja, spełnienie swoich motywacji, zyskuje nowych przyjaciół i znajomych, zdobywa wiedzę, doświadczenie i nowe umiejętności, a w konsekwencji lepszą pozycję na rynku pracy.

Jak wiecie ja też jestem zaangażowana w posługę wolontariatu. Najpierw było to zbieranie pieniędzy na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Potem pomoc w organizowaniu zawodów sportowych przez klub sportowy, do którego należałam oraz przygotowaniu sympozjów i konferencji na Uniwersytecie Papieskim. W końcu działalność w parafii oraz największe jak dla mnie dotychczas doświadczenie - wolontariat podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Za każdym razem wynoszę z mojej posługi jakieś nowe doświadczenie, jakąś nową cegiełkę do mojego życia. 

Ale czym powinien kierować się taki wolontariusz? Chyba nie ma jakiegoś takiego odgórnego wzorca, który byłby etosem ludzi podejmujących taką posługę. Bo dla mnie wolontariat jest posługą, nawet kiedy pełniąca go osoba jest niewierząca. Pewnie każdy z nas ma jakieś wytyczne, którymi kieruje się w swoim życiu. Ja swoją posługę wolontariacką staram się od ponad roku opierać na trzech fundamentalnych zasadach - słuchanie, decyzja i działanie.

Pytacie skąd się to wzięło? Otóż Papież Franciszek na spotkanie z wolontariuszami Światowych Dni Młodzieży w Tauron Arenie Kraków przygotował sobie przemówienie, w którym zawarł pewne przesłanie. I chociaż zostało ono zastąpione przez spontaniczny dialog ze zgromadzonymi w budynku ludźmi, to myślę, że warto przywołać wskazówki, które chciał nam zostawić. Na szczęście całe niewygłoszone przemówienie znajduje się w książce "Między kanapą, a odwagą. Wszystko co powiedział(i jak się okazuje, czego też nie powiedział - mój przypis) podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie", dzięki czemu mogła powstać najbardziej istotna część dzisiejszej notatki.

Nie wiem czy pamiętacie taki moment z tego spotkania, kiedy papież Franciszek pobłogosławił znajdującą się na scenie ikonę Matki  Boskiej Kalwaryjskiej. Obraz tak bardzo bliski sercu świętego Jana Pawła II. Ale czy podejrzewaliście, że postępowanie Maryi ma coś wspólnego z postawą wolontariusza? Z codziennego życia Maryi przejawiały się trzy proste postawy, które powinny być wyznacznikiem chrześcijańskiego wolontariatu - słuchanie, decyzja oraz działanie.

Wszystko zaczyna się od słuchania. Maryja wyrusza w drogę do swojej krewnej Elżbiety, po tym jak słyszy od Anioła, że jest ona brzemienna. Matka Boża w szczególny sposób potrafi słuchać Najwyższego, a wręcz wsłuchiwać się w to, co do niej mówi. Na to wsłuchiwanie się składa się m.in. wrażliwość, przyjęcie Bożej Woli i dyspozycyjność. Dobrze byłoby, gdyby wolontariusz pomyślał o tym wtedy, kiedy stoi rozproszony przed ludźmi i nie słucha ich naprawdę, tylko wypowiedziane przez nich słowa rozpraszają się gdzieś poza nim. Maryja, dzięki swojej wrażliwości na konkretną rzeczywistość i nie zatrzymuje się na powierzchni, ale stara się zrozumieć jej sens, wsłuchuje się też w fakty. Wiedziała, że będąca w podeszłym wieku Elżbieta spodziewa się dziecka, co więcej - dostrzegła w tym rękę Boga i znak miłosierdzia. Tak wiele razy doświadczamy tego w naszym codziennym życiu: Najwyższy puka do naszych drzwi na wszelakie sposoby stawiając znaki na drodze każdego z nas i wzywa swoich uczniów do odczytania ich w świetle Pisma Świętego.

Następnie następuje decyzja. Maryja nie tylko wsłuchuje się w słowa wypowiedziane przez Archanioła Gabriela i rozważa je, ale także decyduje. Pamiętamy jej fundamentalną decyzję, która była wyborem jej życia: "Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa"(Łk 1, 38), pamiętamy także wesele w Kanie Galilejskiej, kiedy Maryja widzi problem i decyduje się zwrócić do Jezusa słowami: "Nie mają już wina"(J 2, 3). Wiele decyzji w naszym życiu podejmujemy z trudem, dlatego wolimy je przełożyć, pozwalamy innym decydować za nas, dajemy porwać się biegowi wydarzeń, idziemy za chwilowymi trendami, czasami co prawda wiemy co powinniśmy zrobić, lecz brakuje nam na to odwagi, ponieważ pójście pod prąd jest dla nas zbyt trudne. Maryja nie ma takich problemów - z sercem utwierdzonym w słuchaniu podejmuje trafne decyzje. I chociaż wie, że bierze na siebie wszystkie zagrożenia, to jednocześnie zdaje sobie sprawę z tego, że Bóg zawsze jest z nią.

I w końcu przychodzi działanie. Po usłyszeniu wiadomości o tym, że Elżbieta spodziewa się dziecka, Maryja czym prędzej udała się w daleką drogę, aby ją odwiedzić. Chociaż mogła ją spotkać z tego powodu krytyka i trudności, nie wahała się ani trochę. Siła Słowa Bożego dodaje jej sił fizycznych. W Jej działaniu wyraźnie widać ślady samego Boga, takie jak miłosierdzie. Maryja udaje się do Elżbiety nie po to, aby usłyszeć jaka jest dzielna, lecz żeby jej pomóc, stać się przydatną, służyć jej. W tym wyjściu ze swojego domu, ze swoich ograniczeń, niesie najcenniejszą rzecz: Syna Bożego. Tak samo w wolontariacie nawet najprostsza posługa jest ważna, zaś jej sensem jest otwarcie się na obecność Jezusa. Obecność ta jest doświadczeniem pochodzącej z wysoka miłości. To ona każe nam wyruszyć w drogę i napełnia nas radością. 

I wiecie, że odkąd zaczęłam wprowadzać w życie te trzy powyższe proste wyznaczniki to wolontariat zaczął mi sprawiać jeszcze większą frajdę? Bo dzięki nim zaczęłam jeszcze bardziej skupiać się na ludziach i ich problemach niż na samej sobie.