877. Wielkopostny czas

Wczoraj, poprzez posypanie swoich głów popiołem, katolicy rozpoczęli 40-dniowy okres zwany Wielkim Postem, który jest bezpośrednim przygotowaniem do świąt Wielkiej Nocy. Co prawda Środa Popielcowa, nazywana kiedyś Wstępną Środą, wypada 46 dni wcześniej, jednak zwyczajowo niedziel nie wlicza się do tego okresu. Tradycja ta pojawiła się w obrządku katolickim już w VIII wieku, a trzy wieku później została ona ustanowiona w całym kościele Katolickim przez ówczesnego papieża Urbana II. To właśnie w XI wieku narodziła się tradycja palenia palm poświęconych w ubiegłoroczną Niedzielę Palmową, a uzyskany w ten sposób popiół służył do posypywania ludzkich głów. 

Podczas tego obrządku wypowiadane są słowa "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" lub "Prochem jesteś i w proch się obrócisz". Pierwsze zdanie przypomina nam, że Słowa zawarte w Ewangelii mają wyznaczać życiową ścieżkę każdemu z nas. Drugie zaś uświadamia nam, że nie powinniśmy się zanadto przywiązywać do dóbr doczesnych, ponieważ nic z sobą nie zabierzemy po naszej śmierci. Wydaje mi się, że w dzisiejszym życiu tak bardzo o tym zapominamy... 

Ponieważ jest to też pierwszy dzień Wielkiego Postu, z liturgii znika uroczyste "Alleluja" na rzecz śpiewu "Chwała Tobie...". Pojawiają się też wtedy pieśni pasyjne i pokutne. Do tych najbardziej znanych należą "Ludu mój ludu", "Zbawienie przeszło przez krzyż", "Ogrodzie oliwny" czy też "Golgoto". Środa Popielcowa jest też jednych z dwóch dni w roku, w których oprócz wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych obowiązuje post ścisły. Nawiązuje on do postu, jaki podjął Pan Jezus na pustyni po chrzcie w Jordanie. Obowiązuje od 18 do 60 roku życia. Oznacza to, że w tym dniu można zjeść trzy posiłki, z czego tylko jeden może być do syta. Jednakże mogą z niego być zwolnione osoby chore, czy też np. z cukrzycą.

Wielki Post to także walka z samym sobą, ze swoimi słabościami i pokusami. Jak pamiętamy z Ewangelii, również do Pana Jezusa przyszedł szatan i wystawił go na trzy próby: przemienienia kamieni w chleb, rzucenia się z dachu świątyni, aby aniołowie uchronili go przed śmiercią oraz oddanie mu, szatanowi, pokłonu. Pan Jezus ze wszystkich prób wyszedł obronną ręką.

A jak to jest z nami? Czy potrafimy zrezygnować z przyjemności? Czy potrafimy sobie odmówić włączenia komputera, telewizora, siedzenia cały czas na smartfonie, jedzenia słodyczy, picia kawy? Czy umiemy poświęcić swój czas dla innych, wspierając ich dobrym słowem, czynem, może modlitwą za tego kogoś? Mi też jest czasami trudno. Ale tradycyjnie już postanowiłam w Środę Popielcową i w każdy piątek nie korzystać z komputera i internetu, ograniczyć telewizję, bardziej skupić się na innych, mniej się na nich gniewać. Niby niewiele, a jednak... I jeszcze na koniec jeden z moich najnowszych wierszy:

Tajemnica

Chrystus ukrzyżowany

spojrzał na mnie z wysoka,

Gdy stałam gdzieś na końcu

kolejki do głów posypania.

Westchnął głęboko swą piersią,

zmarszczył srodze swe czoło.

Tak jakby chciał mi powiedzieć,

że nie ma życia bez Krzyża. 

Bo przecież

My to Krzyż - A Krzyż to my...