Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

czwartek, 21 marca 2019

886. 21 marca to nie tylko pierwszy dzień wiosny, ale też Dzień Osób z Zespołem Downa

Ludzie z zespołem Downa... Dla jednych wybryk natury, obciążenie, którego najlepiej jest się pozbyć już w okresie embrionalnym. Dla innych obiekt kpin i wyśmiewania się. Dla jeszcze innych - kara Boża za grzechy rodziców. 
A dla mnie? Dla mnie ludzie, którym tak samo należy się prawo do życia i godności jak Tobie czy mnie. Chcielibyście zostać uśmierceni już na początku swojego istnienia? Chcielibyście nie oglądać piękna tego świata, nie cieszyć się życiem, kwitnącymi kwiatami, śpiewem ptaków za oknem? To dlaczego tak bardzo świat chce uśmiercać tego typu osoby? Przecież zespół Downa sam w sobie nie jest śmiertelną chorobą, chociaż znaczny odsetek osób z tym symptomem dotkniętych jest też wrodzoną wadą śmierci, co może doprowadzić do śmierci. Może nie są wybitnie zdolni i większość z nich nie będzie naukowcami, mają jednak coś czego osobiście im zazdroszczę - to czystość patrzenia na świat. Bo oni nie klasyfikują wobec tego, co sztywno narzuca nam otoczenie, ale według swojego serca.
A puentą i taką nadzieją na przyszłość niech będzie poniższy tekst, który znalazłam jakiś czas temu na internecie. Warto przeczytać i zastanawiać się, czy na pewno warto pozbywać się takich osób z naszego otoczenia.

Sarah Gordy. Pierwsza osoba z zespołem Downa i… honorowym tytułem naukowym

Jest także aktorką i tancerką!
Kilka dni temu Sarah uzyskała tytuł doktora prawa na Uniwersytecie of Nottingham. Dziękując, powiedziała wszystkim zebranym, że warto zawsze wierzyć w siebie i nigdy nie rezygnować ze swoich marzeń i obranego celu. Sama po raz kolejny potwierdziła swoją determinację do działania.

Sarah Gordy: „Nie mówię, działam”
Podczas przemówienia na uniwersytecie Gordy skierowała kilka słów do zebranych na uroczystości absolwentów: „Moje życie jest nieoczekiwaną podróżą. Kiedy byłam mała, ludzie martwili się, że być może nie będę mogła chodzić. Może nie będę w stanie rozmawiać. Wiele osób i to naprawdę miłych, myślało, że będę miała ograniczone życie. Teraz po prostu nie mówię, działam”.

Podkreśliła też, że gdyby wierzyła we wszystkie rzeczy, o których mówili jej ludzie, nie mogłaby zrobić nic z tego, czego do tej pory dokonała.

W twoim życiu mogą zdarzać się chwile, kiedy ludzie wątpią w ciebie. Może zdarzyć się, że wątpisz w siebie. Ale nie słuchaj wątpliwości, nie słuchaj tego, co wypada, a co nie. Uwierz w siebie. Nikt nie zna twojego potencjału. Nikt nie zna przyszłości.

Sarah musiała pokonać na drodze do kariery na scenie i ekranie wiele barier. Przeciwności jednak motywowały ją do dalszej pracy.

Nagrodzona tytułem MBA przez księcia Williama
W listopadzie 2018 r. Gordy przeszła do historii jako pierwsza kobieta z zespołem Downa, która otrzymała order Imperium Brytyjskiego za wkład w rozwój sztuki i dotychczasową działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Sarah jest ambasadorką organizacji charytatywnej Mencap. Wyróżnienie otrzymała z rąk księcia Williama.

MBE jest przyznawane za wybitne osiągnięcia i zasługi dla danej społeczności, dla osób pracujących w branży artystycznej lub tych, którzy angażują się społecznie. Po tym wyróżnieniu Sarah napisała na swojej stronie internetowej: „Wspaniale jest być uznanym artystą i być wśród tak wielu utalentowanych ludzi”.

Utalentowana aktorka i tancerka
Kobieta znana jest z seriali takich jak Call the Midwife i Upstairs Downstairs. Występowała także w wielu produkcjach filmowych i przedstawieniach teatralnych. Jej mama na wieść o otrzymaniu przez córkę honorowego tytułu naukowego bardzo się wzruszyła i nie mogła powstrzymać łez.

Jane Gordy powiedziała w jednym z wywiadów, że niepełnosprawność nigdy tak naprawdę nie ograniczała jej córki. A ona zawsze wspierała Sarah i pozwalała jej robić to, co sprawiało jej przyjemność. Rodzice są z niej niezwykle dumni.

W Wielkiej Brytanii kobieta została okrzyknięta „wzorem do naśladowania”. Jej działalność rzuca wyzwanie tym wszystkim, którzy są przeciwni osobom z trudnościami i ich obecności w życiu społecznym i kulturalnym. Sarah ma obecnie 40 lat. Urodziła się w Londynie i nadal tu mieszka.

Sarah została w 2010 roku wybrana do słynnej roli Lady Pameli Holland. Za produkcję odpowiedzialna była stacja BBC One. Grana przez Gordy bohaterka była siostrą głównego bohatera, Sir Hallama. Serial w wielu momentach nawiązywał do społecznych postaw w stosunku do osób niepełnosprawnych w latach 30. XX wieku.

Kobieta była nominowana do wielu nagród. Gordy jest również jedną z tancerek w Culture Device Dance Project, firmie, która zatrudnia profesjonalnych tancerzy z zespołem Downa. Występowała na scenach m.in. w Irlandii, Wielkiej Brytanii czy Niemczech. Na planie czuje się bardzo swobodnie, potrafi pokazać emocje i nie wstydzi się.

W wolnych chwilach ćwiczy na siłowni, jest także wolontariuszką w lokalnym sklepie charytatywnym.

źródło: https://pl.aleteia.org/2018/12/21/sarah-gordy-pierwsza-osoba-z-zespolem-downa-i-honorowym-tytulem-naukowym/?fbclid=IwAR37gLVvI0xrRAChOv8W_MrnjUOFfGR92SsaVK0HQK3YrQP_5-lv6EL1B90

24 komentarze:

  1. Pięknie Karolinko napisałaś o ludziach, którzy żyją w swoim świecie, są wspaniali i bardzo wrażliwi.
    Znam osobiście kilka takich osób :)
    Pozdrawiam Cię cieplutko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też znam kilka takich osób i potwierdzam, że są wyjątkowi

      Usuń
  2. Właśnie słyszałam w wiadomościach, że to również Ich święto. O Sarah już czytałam jakiś czas temu, ale dziękuje za przypomnienie. Świetny post.
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Piękna osoba, prawdziwy wzór do naśladowania!
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dlatego nie mogło jej zabraknąć na moim blogu

      Usuń
  4. Sporo takich osób z różnym stopniem niepełnosprawności widuje w moim mieście. Wczoraj obejrzeliśmy film Cudowny chłopiec, wprawdzie to nieco inna trochę historia, ale emocje podobne...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Znam "Cudownego chłopca". Co prawda z książki, ale znam.
      Wydaje mi się, że sporo jest osób niepełnosprawnych dookoła nas. Wystarczy tylko dobrze się rozejrzeć.

      Usuń
  5. O takich osobach wato pisać udowadniać ze ni9ema rzeczy niemożliwych

    OdpowiedzUsuń
  6. Wiele lat temu, jeszcze na blogu Onetu pisałam o pewnych chłopcu z zespołem Downa, którego spotkałam w przychodni. Chłopca i jego matkę przywieźli i potem odwieźli sanitariusze, co świadczy o tym, że w Polsce opieka medyczna nie była wtedy zła.
    Patrzyłam z podziwem na matkę, która opiekowała się swoim, już nie najmłodszym synem, karmiła go kanapką, poiła napojem z butelki, wycierała usta chusteczką, poszła z nim do toalety.
    Dobrze wiedziałam, że wczoraj był Dzień Osób z Zespołem Downa, bo wspominała o tym stacja TVN24, a nawet prowadzący Szkło kontaktowe mieli założone na nogi po dwie różne skarpetki.
    Gorąco pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aż żałuję, że nie miałam okazji przeczytać tego tekstu. Miałam okazję chodzić do szkoły dla niepełnosprawnych i bardzo często byłam świadkiem bezgranicznego poświęcenia się rodzica dla dobra dziecka. Pozdrawiam

      Usuń
  7. Słyszałam o tym święcie. Też czytałam o tej wyjątkowej osobie, o Sarah.
    Kolejny, wspaniały post, Karolinko.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję bardzo Łucjo. Sarah to niezwykła osoba, dlatego postanowiłam wspomnieć o niej u mnie na blogu. Również pozdrawiam

      Usuń
  8. Osoby z niepełnosprawnością wcale nie są gorsi od zdrowych ludzi. Powiedziałabym, że nieraz są o wiele lepsi w różnych dziedzinach. Piękny post.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też tak uważam. Niestety, wielu jest innego zdania. I sama doświadczyłam tego na własnej skórze

      Usuń
  9. Tak naprawdę to powinno być więcej takich dni, bo różnych schorzeń i niepełnosprawności jest bardzo wiele, a nie o wszystkich nawet szerszej wiadomo moim zdaniem. A tak zawsze można dowiedzieć się czegoś nowego, zrozumieć pewne aspekty schorzeń itp.

    Jak na razie to mam zamiar przeczytać autobiografię Lema, a potem zobaczymy.

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak naprawdę denerwują mnie czasami te specjalne dni, bo wtedy dużo się mówi o pewnych rzeczach. A potem... potem jest jak zwykle...

      Usuń
  10. Ludzie, których społeczeństwo odrzuca niekiedy za ich " inność" okazują się wspanialsi niż tzw. " normalni- brutalni". To Osoby, które potrafią pięknie kochać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie tak jest. Tylko kiedy, i czy w ogóle, "doskonały" świat to zrozumie? Szczerze w to wątpię...

      Usuń
  11. Moja córa ma kolegę z zespołem i jest to najfajniejszy Kolega:)
    Miłego weekendu życzę i pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też miałam wielu kolegów i koleżanek z ZD. I potwierdzam, że to byli najfajniejsi znajomi.
      Ściskam mocno

      Usuń
  12. Zawsze zastanawiają mnie motywy osób, które najchętniej pozbyłyby się z naszego otoczenia osób niepełnosprawnych, chorych czy pod jakimkolwiek względem innych. Co nimi kieruje? To jedna z tych spraw, których chyba nigdy nie zrozumiem.
    W mojej parafii posługuje ministrant z zespołem Downa i inni mogliby się od niego uczyć uważności, zaangażowania i głębi przeżywania tej posługi.
    Miłego weekendu, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ludzie chcą żyć w idealnym świecie, a my, niepełnosprawni do niego nie pasujemy. Dlatego trzeba nas wyeliminować.
      U nas podczas pieszej pielgrzymki do Częstochowy też posługuje chłopiec z ZD i zawsze jest najbliżej biskupa.
      Pozdrawiam

      Usuń