Papież Franciszek lubi szokować. Na gospodarza następnych Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w 2027 roku*, wyznaczył dosyć egzotyczny Seul w Korei. Kiedy pod koniec niedzielnej Mszy posłania padły te słowa, na twarzach wielu ludzi zgromadzonych w sektorze widziałam niedowierzanie. Możliwe, że było ono skutkiem niewyspania, wszak spędzili oni całą noc pod gołym niebem, w pobliżu zatoki. My, wolontariusze zakwaterowani w Centrum Parafialnym, położonym 20 minut drogi od parku Teju, gdzie odbywało się czuwanie i niedzielna Msza Święta, udało się wrócić na noc do niego. Inna sprawa, że jako pomoc mogliśmy swobodnie wychodzić i wchodzić na teren wydarzenia. Normalnie, pielgrzymi którzy weszli do parku na czuwanie, wychodzili po niedzielnej Mszy świętej.
Sama jednak nie byłam zaskoczona. Od dwóch tygodni w naszej polskiej kwaterze noclegowej o niczym innym się nie mówiło niż o tym, że miejscem następnego spotkania będzie Seul, ewentualnie Rzym. I w zasadzie i jedno, i drugie proroctwo się spełniło. Najpierw zostaliśmy zaproszeni na Jubileusz Światowych Dni Młodzieży do Rzymu w 2025 rok (czego praktycznie nie przewidzieliśmy, znaczy się tego jubileuszu), a za kolejne dwa lata do Korei (to coś dla mojej koleżanki z NoRek, która pasjonuje się tym krajem). Szczerze powiedziawszy, to bardziej już mnie zaskoczył Kraków jako gospodarz wydarzenia, a po Panamie w 2019 roku stwierdziłam, że już mnie nic nie zdziwi.
Sobotnie czuwanie z papieżem jest jedną z tradycji ŚDMów. Młodzież (ale nie tylko) gromadzi się na dosyć sporej przestrzeni, aby wysłuchać świadectw innych osób, przemówienia papieża oraz uczestniczyć w adoracji Najświętszego Sakramentu. Ponieważ nie miałam wtedy dyżuru, a wiedziałam, że i tak wracam na nocleg, założyłam nasz polski strój (koszulka + kapelusz w barwach narodowych). Tego wieczoru jedynie żółty identyfikator mówił, że jestem wolontariuszem. Nie wchodziłam na sektor, żeby potem nie robić zamieszania. Znalazłam za to miejsce tuż przed telebimem. Ucieszyłam się, że wszystko będę dokładnie widziała. Nie mogłam jednak przewidzieć jednej rzeczy.
Na telebimie doskonale było widać, jak papież swoim papa mobile zmierza ku ołtarzowi. Mogłam nawet rozróżnić miejsca, które sama mijałam kilkadziesiąt minut wcześniej. Nagle zauważyłam poruszenie wśród ludzi i to, że ustawiają się wzdłuż drogi i barierek. Coś musiało być na rzeczy, więc sama zrobiłam to samo. Z racji niewielkiego wzrostu wszyscy poprzesuwali mnie do przodu, abym wszystko lepiej widziała, coś tam mówiąc w swoich językach.
Wielką radością dla mnie było zobaczenie młodej reprezentacji Wojska Polskiego przybyłej na ŚDM.Jak możecie się domyśleć, papież przejechał dokładnie tą alejką, na której przez przypadek się usadowiłam. Wszystko działo się tak szybko, nie zdążyłam nawet uruchomić aparatu, jak inni. Ale może tak właśnie miało się stać? Może dzięki temu przeżyłam tą chwilę w sposób bardziej intymny. Gdybym skupiła się na robieniu zdjęć, to "coś" by mnie ominęło. A i tak wiadomo, że najpiękniejsze fotografie przechowujemy w naszej pamięci.
Z samego czuwania niewiele wyniosłam. Głównie z powodu braku tłumaczenia na język polski i słabego odbioru tłumaczenia w języku angielskim. Nadrobiłam to po powrocie do domu. Tak samo, jak niedzielną Mszę świętą. Na szczęście są takie elementy czuwania, jak np. adoracja, do których nie potrzeba właściwie tłumaczenia.
Ołtarz główny z mojej perspektywy.Wracając na nocleg zachwycił mnie widok mostu Vasco da Gamy.
A także świątyni mormonów.
Niedziela była właściwie ostatnim dniem Centralnych Wydarzeń. Jej sztandarowym punktem była poranna Msza święta posłania, na której ogłoszono miejsce kolejnego spotkania. Tym razem znajdowałam się w miejscu bez telebimu. Czyli nie dość, że niewiele rozumiałam, to jeszcze niewiele widziałam. No, ale miałam też dyżur na sektorze, więc musiałam kontrolować sytuacje dookoła. Jedynie orientowałam się, w którym momencie jest Msza. Na szczęście kazanie przetłumaczone na język polski, dosyć szybko zostało opublikowane na naszych portalach religijnych. No i intuicyjnie zrozumiałam, gdzie mają być następne ŚDM, chociaż w pierwszej chwili pogubiłam się z tym Rzymem i Seulem. Jednak inni mi to wszystko wytłumaczyli, kiedy jechaliśmy autobusami na spotkanie z papieżem.
Ale że Seul?
* A po drodze mamy jeszcze Wielki Jubileusz Młodych w 2025 roku w Rzymie

A dlaczego nie? bardziej by mnie zaskoczyła Korea Pn ;-)
OdpowiedzUsuńjotka
Tak, Korea Północna to byłby szok. W Południowej zapewne zbyt wielu katolików nie ma - nie sprawdzałam, ale miejsce bardzo egzotyczne. I pełno tam kociarzy :)
UsuńKorea Północna by nie przeszła, ze względu na system polityczny, jaki w niej panuje. Franciszek jest szalony, ale bez przesady. Najpierw musieliby obalić dyktaturę, a następnie myśleć o zorganizowaniu w niej tego typu spotkania. Pozdrawiam
UsuńMnie ten Seul nie dziwi, jest tam chyba sporo katolików (chrześcijan na pewno - tak wnioskuję po obejrzeniu paru koreańskich seriali ;)). Fajnie, że zauważa się istnienie świata poza Europą. ;)
OdpowiedzUsuńZapomniałam się podpisać: katasza
UsuńOgólnie patrząc na miejsca ŚDMów można zauważyć tendencję: Europa - Świat - Europa - Świat itp. Oczywiście od tego były wyjątki, ale każdy z tych trzech papieży stara się sprawiedliwie dzielić miejsca tych spotkań. Pozdrawiam
UsuńDziało się tam oj działo, sporo pięknych wspomnień, myślę że na kolejne ŚDM też pojedziesz czego bardzo życzę.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńDo Rzymu raczej tak. A Seul jest zbyt odległy, żeby na razie o tym myśleć. Pozdrawiam
UsuńNo to następnym razem czekam na Twoją relację z Seulu, Karolinko.
OdpowiedzUsuńUściski.
Następnym razem to raczej Rzym w 2025 roku. Pozdrawiam
UsuńFaktycznie Seul może być zaskoczeniem ale przy okazji uczestnictwa w ŚDM można odwiedzić szalenie ciekawy kraj. Szkoda tylko, że bilety w tamtym kierunku raczej drogie aczkolwiek i czasu sporo, żeby uzbierać 🙂
OdpowiedzUsuńDzięki ŚDMie udało mi się polecieć w 2019 roku do Panamy, co raczej w normalnych warunkach byłoby niemożliwe. Bilety są drogie, ale zawsze można już zacząć zbierać fundusze. Pozdrawiam
UsuńWspaniałe przeżycia Karolinko, ileż emocji... Pozdrawiam milutko i życzę dobrego nowego tygodnia.
OdpowiedzUsuńTo była bardzo dobra decyzja ten wyjazd tam. Pozdrawiam
UsuńCoś czuję, że nic Ciebie nie powstrzyma i zobaczymy relację z podróży do Seulu :)
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Myślę, że wiele czynników może mnie powstrzymać, no ale dożyjemy - zobaczymy. Pozdrawiam
UsuńPodobnie myślę jw. napisali moi poprzednicy. To będzie relacja z Seulu... Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńTak jak pisałam powyżej - czas pokaże, czy uda się polecieć do Seulu. Na razie za wcześnie jest, aby o tym mówić. Pozdrawiam
UsuńWybierasz się do Seulu?
OdpowiedzUsuńDaaaleeekooo...
Usuń