1771. Przesyłka wywołująca wzruszenie

Jakiś czas temu przeszłam z jednymi z moich sąsiadów na Ty. Zawsze sobie "panowaliśmy" chociaż tak właściwie to dzieli nas różnica góra dwóch lat. Aż wreszcie któregoś dnia z ich strony padła TA propozycja. Może to i dobrze, bo nie wiem, czy sama byłabym w stanie poprosić ich o to samo. Znając życie to nie, pewnie za każdym razem miałabym jakąś obiekcję, chociaż już nie raz okazali mi pomoc, chociażby odbierając paczkę podczas mojej nieobecności i przechowując ją aż do mojego powrotu. W zasadzie całkiem wygodne rozwiązanie, np. w przypadku, kiedy trafiam do szpitala. Przynajmniej już nie biegam po pocztach w celu zrealizowania awizo (które zresztą nie zawsze jest zostawiane przez listonoszy).

Tak też było ostatnio - byłam nieobecna, kiedy listonosz przyniósł mi dosyć niespodziewaną przesyłkę. A akurat na korytarzu pojawiła się Agnieszka i odebrała ją za mnie. Niestety nie wymieniliśmy się jeszcze numerami telefonów komórkowych, toteż nie mogła do mnie zadzwonić, aby mnie o tym powiadomić. Znalazła jednak inny sposób - messenger. Co prawda aby go odczytać muszę najpierw wrócić do domu, ale lepsze to, niż nic. 

Wieczorem wróciłam z całodniowego maratonu uczelnia - praca - kościół - spacer* do domu. Coś zjadłam, nakarmiłam kota i zasiadłam do komputera. Szybko odczytałam wiadomość od Agi i nieco zaskoczona (mimo wszystko niczego się nie spodziewałam). Przed jej drzwiami nieco się zawahałam, bo coś podejrzanie cicho (jak na rodzinę z 1,5 rocznym dzieckiem) tam było. Ale w końcu zapukałam. Aga otworzyła mi z uśmiechem na ustach i nieco zaspaną Jagódką na rękach. Bardzo szybko dała mi moją przesyłkę, a Jagoda nawet zrobiła mi pa-pa na pożegnanie.

Ku mojemu zaskoczeniu nadawczynią niepozornej przesyłki okazała się nasza Basia z 5 pór roku, a związana ona była z moimi imieninami. Przyjemność jej otwarcia odroczyłam w czasie o jeden dzień, aby cieszyć się z niej właśnie we wspomnienie błogosławionej Karoliny Kózkównej, czyli 18 listopada. A było się z czego cieszyć, zresztą sami zobaczcie:

Fotografia zbiorcza przesyłki

Kalendarz na przyszły rok i tomik wierszy o moich ukochanych mruczkach

Książki (w tym tomik wierszy Basi) i film

Coś dla ducha i dla ciała

Przepraszam za jakość zdjęć, ale robiłam je po zmroku. Przesyłka niesamowicie mnie wzruszyła. Jedno jest pewne - będzie co robić w długie wieczory. A Basi jeszcze raz dziękuję za pamięć i za serce.

I na koniec taki smaczek - Baca zorientował się, że nie było mnie na ich Górskim Biegu Niepodległości. Rychło wczas :)

* Przez aktualne remonty dróg szybciej pokonuję te 2 kilometry na nogach niż autobusem, a przy okazji się dotlenię, odprężę, przemyślę kilka spraw...