1236. Wszyscy mają te książki, mam i ja

Nic tak nie pasuje do opisu dzisiejszego dnia jak slogan z pewnej reklamy z okresu lat 90!

Na wielu znajomych blogach czytałam o tych książkach, potem przewertowałam całego bloga ich autorki. I przepadłam w wirtualnych podróżach związanych ze znanymi ludźmi. Zapragnęłam mieć to wszystko w formie papierowej. Pierwotnie miałam zamówić trylogię we wrześniu, na urodziny. Wiecie, nie mam smartfona na własność, a dzięki temu mogłabym sama zwiedzić niektóre miejsca pod kątem Henryka Sienkiewicza, Bolesława Prusa(swoją drogą gdyby nie ta pandemia to prawdopodobnie w kwietniu tego roku wygłaszałabym referat o rodzinie Karola Wojtyły podczas sympozjum poświęconego tej tematyce w Warszawie[tak przy okazji 100-lecia urodzin], a przy okazji chciałam zwiedzić stolicę idąc śladami właśnie Bolesława Prusa) oraz odkrytego ostatnio na nowo Adama Mickiewicza(och, czemu dopiero dzisiaj dostrzegam piękno jego "Sonetów Krymskich", albo "Dziadów", do których czułam odrazę w szkole średniej?). Jednak w międzyczasie padła informacja, że wkrótce pojawi się czwarta część "Podróży literackich" tym razem poświęconych osobie Stefana Żeromskiego. Postanowiłam chwilkę poczekać i zamówić całą tetralogię. 
W sobotę dokonałam wpłaty, a już dzisiaj do moich drzwi zapukał kurier z przesyłką. Nie wiem jak u Was wygląda odpakowywanie przesyłek, ale w moim przypadku jest to "celebracja chwili". Po uporaniu się z kopertą na moim stole znalazła się cała seria owinięta w folię.

Moja cierpliwość została wydłużona o chwilę potrzebną do rozparcelowania dodatkowej przeszkody. Po chwili moim oczom ukazały się cztery książki o Henryku Sienkiewiczu, o Adamie Mickiewiczu, o Bolesławie Prusie oraz o Stefanie Żeromskim. 

Otworzyłam jedną z nich i zanurzyłam w niej nos. Poczułam ten charakterystyczny zapach druku - ech, tego nie zastąpi żadna wersja elektroniczna wydania. Sama uśmiechałam się do przepięknych okładek, które cieszą oczy. A jeżeli dodać do tego szelest kartek - po prostu jest się w siódmym niebie! Myślę, że nadchodzące długie wieczory będą sprzyjać lekturze. Pandemia utrudniła mi w tym roku wiele wyjazdów, na szczęście żaden koronawirus nie przeszkodzi mi w podróżach po kartkach kolejnych tomów z cyklu. 
Po trochu to też sama sobie zrobiłam prezent imieninowy. Dzisiaj jedna osoba zapytała mnie, czy obchodzę w tym dniu imieniny(wspomnienie Karoliny Kózkówny). Tak się akurat złożyło, że rodzice wybrali mi imię bardziej ze względu na Karola Boromeusza, wzór głosiciela miłości Bożej. Bardzo zapadła mi w serce jego maksyma - "Wszystko, co czynicie, niech się dokonuje w miłości". Takie streszczenie nauczania Jezusa w jednym zdaniu. Na to ta osoba mi odpowiedziała, że w sumie w moim przypadku imieniny można obchodzić cały listopad.

I nawet humoru nie popsuła mi liderka Sz.P.(ta sama od trzech lat). Wysłałam krótkiego SMSa do wolontariusza wspomagającego z jednym pytaniem. Co dostałam w odpowiedzi? "Lolek, ty się nic nią nie przejmuj, bo J. w ogóle ostatnio jest jakaś "wścieknięta" :)". Uśmiałam się z tego jak jakiś lis. No dobrze, to się nią nie przejmuję. Za to zaczynam się zastanawiać jak uratować jeden z moich różańców, bo nie wytrzymał próby przetrwania ze mną przez dłuższy okres czasu.

Nie to, żebym się nim bawiła, bo nigdy nie bawiłam się różańcem. Po prostu jak co dzień odmawiałam Koronkę do Bożego Miłosierdzia, kiedy poczułam, że rozdziela się na dwie części. Nie jest to mój jedyny różaniec, bo mam jeszcze kilka. Ale ten bardzo lubiłam brać na piesze pielgrzymki do Częstochowy, nie plątał mi się tak bardzo jak te duże. No nic, może tacie uda się go odreanimować, a jak nie, to mówi się trudno, idzie się do sklepu z dewocjonaliami i kupuje nowy.

Trzymajcie się ciepło