1819. Przerwany ciąg

Uczęszczanie na Msze święte nie do swojej parafii ma to do siebie, że czasami coś może nie pójść po naszej myśli. Tak jak na przykład dzisiaj. Czasami winą jest zwykłe niedopatrzenie, a czasami po prostu zwykły zbieg okoliczności, na który nikt nie mógł mieć wpływu. Coś komuś wypadło, coś się przedłużyło, no i pewien punkt dnia wypadł z planu.

Jak wiadomo, na przełom grudnia i stycznia przypada w polskim Kościele Katolickim tradycyjna kolęda, czyli odwiedzanie parafian przez księży. W jednych parafiach trwa ona dłużej, w innych krócej, w jednych więcej parafian przyjmuje kapłanów w swoich domach, w drugich mniej. Nawet dzień dniowi nierówny. W mojej parafii jest tak, że księża chodzą od 15:30 do Mszy świętej o 18:00, a potem od 19:00 do 20:00. Czyli ok. 3,5 godziny dziennie. W parafii do której chodzę na Msze święte w tygodniu kapłani zaczynają chodzić od 15:00 do ostatniego parafianina w danym bloku (albo na danej ulicy), bez wracania na 18:00 na wieczorną Mszę świętą. Trochę spowodowane jest to terenem parafii*, a trochę tym, że z czterech kapłanów na razie chodzi trzech (bo ksiądz Niosący Światło jeszcze walczy z zapaleniem oskrzeli, ale wątpię, żeby w tym roku był w stanie dołączyć do reszty, no chyba że pod koniec). 

Jednak z powodu Pierwszego Piątku Miesiąca i przypadającej wtedy zbiorowej Mszy świętej za zmarłych parafian, wieczorna Msza miała się dzisiaj wyjątkowo odbyć. Wydedukowałam sobie przy tym, że skoro wieczorem jednak będzie ona, to będzie i okazja do spowiedzi pierwszopiątkowej (przed poranną Mszą świętą zawsze ktoś siedzi w konfesjonale, czasami nadaremnie). A w związku z tym nie poszłam ani rano, ani do mojej parafii. 

Niestety okazało się, że księdzu proboszczowi kolęda przeciągnęła się na tyle, że zdążył na nabożeństwo w ostatniej chwili, a więc nie było szans, aby na chwilę chociaż usiadł w konfesjonale. Drugi ksiądz dotarł dopiero na Komunię świętą. Po Mszy natomiast musieli wracać do dalszego chodzenia po kolędzie, chociaż proboszcz jeszcze zahaczył o plebanie, zobaczyć jak tam się czuje ksiądz Niosący Światło. Co prawda proboszcz powiedział mi, że jak przyjdę się wyspowiadać jutro albo pojutrze to może to jeszcze podlegać pod Pierwszy Piątek Miesiąca (ciekawe jak to działa?), ale... ale dla mnie to już nie to samo. Jednak bliżej mi do uczciwości, niż do kombinowania.

Wiem, że w związku z tym moja ciągłość w Pierwszych Piątkach Miesiąca została przerwana. Może trzeba było się obudzić tak, aby zdążyć na poranną Mszę świętą, albo iść do swojej parafii. Może u mnie spowiadałby ksiądz Darek albo Marian, którzy nie mają problemu ze zrozumieniem tego, co mówię (jak zresztą większość księży, albo po prostu nie dają tego po sobie poznać, w przeciwności do proboszcza z mojej parafii). Stało się jednak tak jak się stało. Mówi się trudno. W lutym będzie kolejna szansa do rozpoczęcia ciągu. Zresztą u mnie i tak taka pierwszopiątkowa spowiedź nie kończy się na 9 razach, a trwa znacznie dłużej.

Po powrocie do domu zaczęłam przygotowywać sałatkę na niedzielne spotkanie wigilijne w Duszpasterstwie Akademickie. Niejako zostałam do uczestnictwa w nim przymuszona przez księdza Krzysia, no ale jak sam chciał, to się nie będę mu sprzeciwiać. 

* Niby nie jest on jakiś specjalnie duży, ale mają bardzo dużą ilość wieżowców typu "mrowisko"