Jak grom z jasnego nieba gruchnęła wiadomość o przyznaniu polskiej pisarce, Oldze Tokarczuk, Literackiej Nagrody Nobla za 2018 rok(w tymże roku nie została ona przyznana, z powodu skandalu w komitecie wyborczym).
Z jednej strony radość, bo praca kolejnego Polaka została dostrzeżona w świecie. Z drugiej strony w sieci pojawiło się mnóstwo tzw. hejtu. Czytałam te komentarze, czytałam i własnym oczom nie wierzyłam.
Skąd w ludziach tyle jadu i nienawiści do drugiego człowieka. W katolikach! Dlaczego tak bardzo pomiatamy drugim człowiekiem, chociażby za pomocą słów, tylko dlatego, że ma na pewne sprawy inny pogląd niż nasz. Wielu zarzuca Tokarczyk to, że częściej bywa w Niemczech niż w Polsce. Tak, jakby zapominali, że Maria Skłodowska-Curie też zdobyła Nobla będąc we Francji. To była inna sytuacja? A komu to oceniać? Zarzuca się jej też wiele kontrowersyjnych idei, m.in. to, że popiera pomoc dla uchodźców, że jest feministką, że jest za świeckim państwem. Tylko, że ma prawo myśleć co chce, o ile nie obraża tym myśleniem innych osób. Coraz częściej wstydzę się za innych katolików, za ich pogardę do wszystkiego, co nie skłania się ku Bogu. A gdzie w tym wszystkim miłosierdzie wobec bliźniego? Niektóre ich wypowiedzi są jeszcze bardziej ziejące od nienawiści niż wypowiedzi pisarki. Piękne dajemy świadectwo naszej wiary, oj piękne.
Przyznam szczerze - nie znam książek Olgi Tokarskiej, z jej twórczości przeczytałam tylko "Prawiek i inne czasy". Jakoś mnie jednak nie przekonała do jej stylu pisania. Może byłam za bardzo niedojrzała emocjonalnie (miałam zaledwie 13 lat), może teraz odebrałabym ją inaczej? Nie szydzę jednak z jej twórczości. Zresztą nie tylko jej. Pamiętacie może notatkę na temat książek Browna(jeżeli nie to zapraszam >>tutaj<<). Mam wrażenie, że tutaj zadziałał podobny mechanizm. Zastanawiam się tylko, czy ci, którzy tak bardzo krytykują książki noblistki sięgnęli po chociaż jedną z nich, czy tylko snują swoje wywody w oparciu o to, co usłyszeli, czy też przeczytali np. w Internecie. Przy okazji przypominają mi się słowa mojej polonistki z liceum: "Trudne książki są dla mądrych ludzi. Bo tylko oni zrozumieją ich sens. Dla wszystkich innych pozostaje literatura lekka i przyjemna, nie wymagająca zbytnio myślenia i analizy". Puenta? Nie wszystkie książki nadają się dla wszystkich. I na przekór innym gratuluję pani Oldze tak wysokiego wyróżnienia!
A automatyczna sekretarka z serwisu naprawczego oddzwoniła, a jakże. Tylko że o 4 rano. Wrrr...
Świetny wpis i fajna puetna polonistki. Mnie bardzo ucieszył Nobel dla Polski, ale przynam, z Po malowaniu jej książek nie czytałam (choć nazwisko gdzieś słyszałam). Wybrałam się do biblioteki, żeby coś wypożyczyć, ale już nic nie było :) Więc pewnie krytycy nadrabiają, a może ci mądrzejsi, co przed wypowiedzią wolą najpierw przeczytać :) mi pozostaje kupić książkę i mam wielki dylemat, bo nie wiem która z jej twórczości mnie nie przestraszy :D
OdpowiedzUsuńMożna nie lubić czyichś książek, można ich nie rozumieć, ale na pewno Oldze Tokarczuk nie można odmówić talentu i niesamowitych pomysłów oraz ogromnej pracy.
OdpowiedzUsuńWańkowicz pisał o bezinteresownej zawiści - coś z tego pojawia się tak często u nas... :( Pozostaje pilnować siebie przede wszystkim, aby piętnując jakieś zachowania samemu w nie nie wpaść. niechcący...
ja czytałam wiele jej książek, to fakt, uważam, że nie są dla każdego, bo są specyficzne, mi się bardzo podobają, i lubię jej twórczość. Ale rozumiem, że ktoś nie dał rady przeczytać, ale talentu Pani Oldze nie można odmawiać bo ktoś poległ w połowie książki :) Ja uwielbiam jej niepowtarzalny styl;)
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Bardzo się cieszę z Nagrody Nobla dla Pani Olgi Tokarczuk. To wielki zaszczyt i honor dla Polski.
OdpowiedzUsuńA Ciebie zapraszam serdecznie do przeczytania tekstu "Noblistka" na moim blogu.
Pozdrawiam Karolinko :-)
To miałaś niezłą pobudkę!
OdpowiedzUsuńCieszy mnie każda nagroda dla Polaków, nawet sukcesy sportowe, chociaz sportem interesuję się średnio.
Moim zdaniem należy się cieszyć z takich wyróżnień. Jest tyle państw na świecie, są tysiące pisarzy, a została doceniona właśnie Polka. Co do poglądów twórców to nie zawsze trzeba je traktować jak swoje. Chyba w sztuce (której częścią jest literatura) chodzi też o pobudzanie dyskusji, myślenia, zajmowanie się czasem trudniejszymi tematami.
OdpowiedzUsuńZawsze do przodu będę o ten miesiąc. A może uda się znaleźć jeszcze jakiś staż u tego samego pracodawcy na kolejny miesiąc. Kto to wie.
Pozdrawiam!
Trafnie to napisałaś 'trudne książki są dla mądrych ludzi.
OdpowiedzUsuńDlatego też nie do końca rozumiem wyzwania czytelnicze, bo trudnej książki nie da się, ot tak , odłożyć i czytać następną. A może to ja tylko tak mam?
Jak burza przejdzie, to i ja się zajmę Panią Olgą :) Znam z opowieści, znam bo zawsze myślałam, że to na tyle znane nazwisko, żeby znać:)
OdpowiedzUsuńPóki co zajmuję się bardziej znanym polskim noblistą...H. Sienkiewiczem:) Tak mi pasował do tegorocznych wakacji troszkę...że po dwudziestu latach postanowiłam znów Trylogię przeczytać...I teraz kocham to bardziej niz dawniej :)
Zawsze lubiłam książki Olgi Tokarczuk i bardzo się ucieszyłam z tego Nobla dla niej.
OdpowiedzUsuńUściski, Karolinko.
Witaj
OdpowiedzUsuńDzisiaj chciałam Cię namówić na długi wieczór. Taki jesienny koniec dnia najlepszy jest z czarną herbatą, która smakuje w dresie, pod ciepłym kocem i z książką w ręku.
Widzę jednak, że nie muszę. Mam więc nadzieję, że jesienią czytanie sprawia Tobie również przyjemność. Żadna inna pora roku nie prowokuje do czytania tak, jak właśnie jesień, no może jeszcze zima.
Dlatego proszę zatrzymaj się ponownie i znajdź czas na przeczytanie książki. Może właśnie będzie to Olga Tokarczuk?
Pozdrawiam końcówką dnia
Może Tokarczuk nie jest moją ulubioną pisarką ale szanuje jej osiągnięcia i ciesze się że została doceniona.
OdpowiedzUsuń