Dziękuję Wszystkim za życzenia powrotu do zdrowia. Już jest nieco lepiej, chociaż do wyzdrowienia to mi jeszcze trochę brakuje. Jednak jest już lepiej niż było. Dalej doskwierają mi utrudnienia związane z brakiem laptopa, mam nadzieję, że to jest stan przejściowy, tak jak moja infekcja. Najbardziej żałuję czasu, który mogłabym poświęcić na pisanie licencjatu. Wiadomo, że nikt mi go już nie zwróci...
Ostatnio wpadła mi w ręce książka poświęcona rozwojowi lekkiej atletyki w Polsce. Jak większość z Was wie, sama trenuję od ponad 20 lat bieganie (a wcześniej też i skok w dal), staram się włączyć w wolontariat podczas organizacji memoriałów Janusza Kusocińskiego i Kamili Skolimowskiej organizowanych na Stadionie Śląskim (a właściwie to Narodowym Stadionie Lekkoatletycznym) oraz różnych imprez biegowych, sama czasami biorę w nich udział, a za biografie wybitnych działaczy lekkoatletycznych oddałabym ostatni grosz. Gdyby dzisiaj w naszej miejscowości odbywał się bieg "Wilczym tropem" to pewnie bym się na niego zapisała (a że nie pobiegła bym to już swoją drogą). Tymczasem książka "Lekko o atletyce, czyli historie o polskich sportowcach" już od jakiegoś czasu kusiła mnie z wystawy sklepowej. A to, że została przeceniona było tylko dodatkowym motywatorem do jej zakupu.
Dzięki temu z zapałem i przyjemnością zgłębiam tajemnice królowej sportu. Dotychczas najbardziej podoba mi się okres dwudziestolecia międzywojennego, ale jak już wspomniałam, po prostu interesuje mnie ten okres w historii. Z wypiekami na twarzy czytałam o zmaganiach lekkoatletycznych za drutami obozów koncentracyjnych (w większości przypadków nielegalnych, ale niektóre były zorganizowane za zgodą komendantów), a także śmierci wielu wybitnych lekkoatletów zarówno w obozach, jak i na polu walki. Teraz jestem na etapie rozdziału przedstawiającego rozwój lekkiej atletyki tuż po II wojnie światowej, a konkretnie w przedziale 1945 - 1959 rok. Ogólnie jest to dość nowa pozycja - całość wieńczy opisanie zmagań polskich lekkoatletów podczas letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 2021 roku.
Wiele faktów i postaci było dla mnie nieznanych, inne były zupełnym zaskoczeniem. Na bieżąco zapisuję sobie nazwiska, które szczególnie mnie zainteresowały. Bo chociaż większość z nich jest mi raczej znana, to z kilkoma spotkałam się pierwszy raz w życiu. Dodatkowym atutem książki, przynajmniej w moich oczach, jest bogata biografia podana na jej końcu. Już sprawdziłam kilka pozycji w Bibliotece Śląskiej i z radością odkryłam, że można je wypożyczyć. Poza tym w Internecie też można znaleźć sporo interesujących rzeczy na temat wielu sportowców.
Cieszę się że powstała tego typu książka, która w syntetyczny sposób przedstawia dzieje polskiej lekkiej atletyki właściwie od XIX wieku. Barwny język i zdjęcia lekkoatletów startujących z orzełkiem na piersi sprawiają, że książka jest bardzo przydatna w odbiorze. Z pewnością spodoba się niejednemu miłośnikowi tej dziedziny sportu, a i ludzie niezwiązani czy też niezainteresowani królową sportu mogą w niej znaleźć coś dla siebie, chociażby inspiracje w licznie w niej przedstawionych sylwetkach sportowców.

Moje pokolenie wychowało się na sukcesach Ireny Szewińskiej i geście Kozakiewicza ;)))
OdpowiedzUsuńDużo zdrowia Karolinko!
Przecież lekkoatletyka to krolowa sportu.Bardzo lubię chociaż dzisiaj nie do końca to już sport amatorski.Kiedys trenowali na miejscu, żadnych suplementów,mimo wszystko jest piekny.Pozdrawiam i kuruj się.
OdpowiedzUsuńKtóż nie kibicował kiedyś lekkoatletom, a oglądanie było obowiązkowe😊
OdpowiedzUsuńSerdeczności kochana zostawiam🌷🤗
Lubię oglądać zawody lekkoatletyczne:-)
OdpowiedzUsuńDbaj o siebie!
Właściwie lekkoatletyką nigdy sie nie interesowałam. Zresztą ogółem jeśli chodzi o sport to ja ani od oglądania ani uprawiania ;p. Ale takie przekrój historyczny brzmi nawet ciekawie.
OdpowiedzUsuńAleż Ty masz pasji Karolinko, cudownie być tak aktywną osobą, korzystaj z życia nadal tak jak to wspaniale robisz.
OdpowiedzUsuńBardzo lubiłam kiedyś oglądać zawody w lekkoatletyce. Zdrówka, Karolinko.
OdpowiedzUsuńDziękuję za życzenia.
Pozdrawiam serdecznie
Ja niestety sportem jako takim się nie interesuję i czytam całkiem inną literaturę niż Ty, Ale wiadomo jak się leży w łóżku to książki najlepiej wchodzą, w końcu coś trzeba robić !! Podziwiam Cię za mnogość zainteresowań, Jesteś Wielka w tym co robisz !!.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Ciekawa książka wpadła Tobie w ręce :)
OdpowiedzUsuńdużo zdrówka kochana!
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Kobieto o wielu zainteresowaniach, stęskniłam się. Przykro mi, że infekcja Cię dopadła, też mam tu problemy zdrowotne....głupie choroby. Życzę nam szybkiego powrotu do zdrowia, niech się nas choroby boją! Zdrówka, przytulam mocno. <3
OdpowiedzUsuńSport to jest bardzo fajna pasja:) Pozdrawiam i życzę zdrowia:)
OdpowiedzUsuńMój komentarz gdzieś pofrunął... Po książkę raczej nie sięgnę, sport nie interesuje mnie aż tak bardzo, ale wierzę, że Tobie lektura sprawiła dużo satysfakcji; kibicuj sercem naszym sportowcom bez oglądania relacji i śledzenia wyników
OdpowiedzUsuńJuż chyba pisałam, że ja to tylko sporty kanapowe:):):)
OdpowiedzUsuńKsiążka o sporcie na pewno ciekawa, ja nie czytam takich, bo po prostu nie mam czasu.
OdpowiedzUsuńTobie życzę powrotu do zdrowia i pisania licencjatu.
Trzymaj się ciepło i zdrowo i uściski z okazji Dnia kobiet. 🌹🌺