Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

środa, 15 marca 2023

1539. Film ku przestrodze

Wydarzenia z marca 1968 roku odbiły się szerokim echem w historii Polskiej. Zdjęcie z afisza "Dziadów" w reżyserii Kazimierza Dejmka, usunięcie z uczelni studentów, strajki, ruch antysemicki. Współcześnie można się o tym dowiedzieć nawet na lekcjach historii w szkole. Tamte wydarzenia stały się kanwą, na bazie której Krzysztof Lang nakręcił film "Marzec '68", który miałam okazję ostatnio obejrzeć.
Hania Bielska i Janek Wolicki są młodymi uczestnikami strajków przeciwko bezprawnemu usunięciu ich kolegów i koleżanek z list studentów Uniwersytetu Warszawskiego oraz zdjęciu z afisza Teatru Narodowego "Dziadów". W całej zawierusze młodzi zakochują się w sobie i chcą być ze sobą na dobre i na złe. Tymczasem ich rodziny znajdują się po obydwóch stronach barykady. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy Hania odkrywa swoje prawdziwe korzenie. Miłość dwojga młodych ludzi zostaje wystawiona na próbę.
Film jakoś specjalnie do mnie nie przemówił. Chociaż nie powiem, skłonił mnie do małej refleksji. W 1968 roku za swoje poglądy z UW zostało usuniętych kilka studentów. Wywołało to prawdziwą falę protestów przeciwko takiemu stanowi rzeczy. Po 55 latach historia chce zatoczyć koło i kolejny raz student ma być relegowany z uczelni za poglądy polityczne. Pytanie czy warto to robić? I w imię czego? Kolejna sprawa - propaganda i nagonka. W 1968 obydwie przyczyniły się do wyjazdu z kraju tysięcy Żydów, których obecność nagle zaczęła wszystkim przeszkadzać. Teraz podobnie jest z wyznawcami innej religii. Z tym, że zakres przeniósł się do sieci i innych mediów, przez co przybiera coraz większe kręgi. Zastanawia mnie tym samym, dlaczego niektórzy z jednej strony potępiają wydarzenia z marca '68 roku, a z drugiej strony ich ataki na wartości innych osób niczym nie odbiegają od nich. A nawet są jeszcze bardziej agresywne. I nie znajduję ku temu odpowiedzi...

9 komentarzy:

  1. Jeżeli będziesz miała okazję i możliwość, sięgnij do pamiętników profesora Zbigniewa Raszewskiego. Ciekawie się czyta. M. in. o 68 roku, ale nie tylko, nie tylko ;).

    OdpowiedzUsuń
  2. W świadomości wielu ludzi jest przekonanie, że bez Marca 1968 nie byłoby późniejszej " Solidarności", bo to właśnie represje roku 1968 ukształtowały elitę późniejszej opozycji.
    Do mnie najbardziej przemówił film z 1989 roku " Marcowe migdały"( nadal można go obejrzeć na You Tube, choć kopia bardzo słaba) Swego czasu oglądałam go w marcu co roku, bo co roku właśnie o tej porze go emitowała TV. Ten film miał klimat, którego na próżno szukałam potem w innych filmach mówiących o wydarzeniach marca 1968. Radosławowi Piwowarskiemu( reżyserowi) udało się poza tym uchwycić niepowtarzalny urok życia licealistów małego miasteczka. Świetna ścieżka dźwiękowa, z piosenką w wykonaniu Haliny Wyrodek-" Ta nasza młodość" na końcu.
    Niektórzy z bohaterów filmu musieli udać się na emigrację. Nie tylko do Izraela. Wybierali stolice Europy, miasta w USA. Wyjeżdżając z Polski mieli świadomość, że tego kraju mogą już nigdy nie zobaczyć. Ja tych wydarzeń nie mogłam pamiętać, ale żyłam w PRL i mogłam sobie wyobrazić co czuli.
    Dziś żyjemy w globalnej wiosce, możemy podróżować po całym świecie, więc dla wielu wydarzenia marca 1968 nie przemówią.
    Jeśli będę mieć okazję obejrzę film, o którym piszesz.
    Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  3. To jak z tym źdźbłem i belką...;o) Ludzie ani się nie uczą na historii, ani nie wyciągają wniosków, a w tle wiecznie "kasa"...;o)

    OdpowiedzUsuń
  4. przypadkowo oglądałam wczoraj... nie od początku. kilka scen zwróciło moją uwagę, wątek zainteresował. Bolesne sprawy. musisz opuścić kraj, to wszystko co kochasz,znasz- mieszkanie, dom, ludzi których znasz/kochasz, zwierzę, przedmioty. A zostają ci, dla których ważne są korzyści materialne...

    OdpowiedzUsuń
  5. I haven't seen that film yet.Thanks for sharing.
    I invite you to visit my last post. Have a good week!

    OdpowiedzUsuń
  6. „Jeśli kto władzę cierpi, nie mów, że jej słucha; Bóg czasem daje władzę w ręce złego ducha." Taki cytat z tychże "Dziadów" a propos.
    Pozdrawiam ciepło, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
  7. Ciekawie postawiłaś ciekawe pytanie.
    Odpowiedź będzie chyba zależna , z którą stroną sceny politycznej się utożsamiamy.

    OdpowiedzUsuń
  8. Czekam, aż ten film będzie w moim małym kinie :)

    OdpowiedzUsuń