1979. "A kiedy przyjdzie także po mnie/Zegarmistrz światła purpurowy"

By mi zabełtać błękit w głowie,

to będę jasny i gotowy.

Tadeusz Woźniak (6 marca 1947 - 8 lipca 2024)

Polskie media obiegła dzisiaj wiadomość o śmierci polskiego piosenkarza i kompozytora, Tadeusza Woźniaka. Jego kariera artystyczna trwała prawie sześć dekad. Był autorem muzyki do kilkuset piosenek, inscenizacji teatralnych, kilkudziesięciu przedstawień telewizyjnych, programów poetyckich oraz filmów. Piosenki z jego muzyką były śpiewane m.in. przez Michała Bajora, Krystynę Prońko, Zbyszka Wodeckiego, a nawet przez węgierską grupę Locomotiv GT. Chociaż zapisał się w polskiej kulturze jako współautor i wykonawca piosenki "Zegarmistrz światła" to ja osobiście bardzo ceniłam go za wykonanie piosenek "Smak i zapach pomarańczy" oraz "Pośrodku świata", która otwierała i zamykała każdy odcinek serialu "Plebania".

Tadeusz urodził się 6 marca 1947 roku. Był najmłodszym spośród 11 dzieci warszawskiego murarza. "Byłem jedenastym z rodzeństwa, a moja mama miała 47 lat, gdy mnie rodziła" - wyznał w jednym z wywiadów dla portalu gazetaprawna.pl. W jego domu się nie przelewało. Największą rozrywką sześcioletniego Tadzia było to, że wymykał się z mieszkania na Woli, wsiadał do tramwaju nr 26, którym docierał do ruchomych schodów przy jednym z przejść trasy W-Z, gdzie spędzał całe godziny, jeżdżąc w górę i w dół.

Nauczycielka w podstawówce, do której zaczął uczęszczać, szybko zauważyła talent muzyczny chłopca. Aby go nie zmarnować, zaczął uczęszczać do szkoły muzycznej do klasy skrzypiec. Wytrzymał tam jednak tylko dwa lata. Następnie, za namową pani od rytmiki, trafił do szkoły baletowej, w której spędził kolejne cztery lata. W trzeciej klasie był jedynym chłopcem na 24 dziewczynki. Nie przeszkadzało mu to, bo jak sam przyznał w wywiadzie dla Trójki: "Potrafiłem dogadać się z koleżankami, bo miałem sześć starszych sióstr". Nie chciał jednak zostać tancerzem, dlatego zrezygnował z dalszej nauki. Następnie kształcił się w technikum elektrycznym i szkole zawodowej przy warszawskich Zakładach im. Róży Luksemburg. W ten sposób Tadeusz został specjalistą ds. produkcji lamp elektrycznych.

Tadeusz Woźniak zadebiutował na estradzie w 1966 roku. Występował jako Daniel Dan. Ten pseudonim wymyślił mu sam Władysław Szpilman. W czasie Wiosennego Festiwalu Nastolatków zaśpiewał też kilka piosenek z zespołem Dzikusy. 

Tadeusz Woźniak z żoną Zytą i synem
Piotrem, Warszawa 1970 r. (źródło zdjęcia)

W sierpniu następnego roku w czasie Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej w Świnoujściu poznał pochodzącą z Wrocławia Zytę. Po pewnym czasie została ona jego pierwszą żoną i matką dwóch jego synów: Piotra i Mateusza.

Jak opowiadał w Trójce: "Zyta zajmowała się domem i wychowaniem synów. Gdy podrośli, wróciła do pracy, była zastępcą dyrektora szkoły społecznej na Nowowiejskiej". Z kolei w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej wyznał: "Zyta była nauczycielką, ja wędrowałem po teatrach. Ona nie uczestniczyła w moim życiu zawodowym, ja w jej. Czasem to dobrze robi związkowi, nam nie zrobiło".
W 1987 roku w czasie pracy nad "Alicją w krainie czarów" w łódzkim Teatrze Studyjnym, poznał pianistką Jolantę Majchrzak, siostrę aktora Krzysztofa Majchrzaka. Zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia, zresztą ze wzajemnością. Był jednak jeden problem - oboje mieli już rodziny. "Próbowaliśmy walczyć z uczuciem, ale okazało się silniejsze. Jak już się spotkaliśmy, to się nie rozstaliśmy" - wspominał po latach Tadeusz Woźniak podczas rozmowy z Michałem Olszańskim.

Z kolei wokalista ujął Jolantę Majchrzak swoją charyzmą. "Zrobił na mnie tak wielkie wrażenie, że nie byłam w stanie się odezwać. Jakby mnie ktoś zakneblował, choć trudno w to uwierzyć, bo jestem dość gadatliwa" - opowiadała kobieta.

Zakochani zdecydowali się na wspólne życie. To dzięki drugiej żonie Tadeusz całkowicie zrezygnował z picia alkoholu, którego wcześniej czasami nadużywał. Jak sam twierdził, lubił wypić, ponieważ po kieliszku lepiej mu się pracowało. W wywiadach wielokrotnie podkreślał to, jak ważna jest dla niego żona: "Jola jest dla mnie nieprzerwanym źródłem inspiracji i zapewne wielu rzeczy, które zrobiliśmy razem nie zrobiłbym, gdyby jej nie było koło mnie" - mówił z entuzjazmem na antenie Polskiego Radia.

Tadeusz Woźniak z żoną Jolantą Majchrzak - Woźniak w 1994 roku (źródło zdjęcia)

Para bardzo chciała mieć dziecko. Zdawali sobie sprawę z tego, że nie mają po 20 lat, a ich synowie z poprzednich małżeństw byli już dorośli. W 1997 roku ich marzenie się spełniło. Co ciekawe, Tadeusz w tym samym roku został po raz trzeci ojcem oraz dziadkiem.

Najmłodszy syn Tadeusza Woźniaka ma zespół Downa. Artyście wystarczył jeden dzień, aby się z tym pogodzić, jego żonie trochę dłużej. Jak wyjawił w wywiadzie dla "Dziennika. Gazety Prawnej": "Uznałem, że trzeba wyjść życiu naprzeciw, a nie zamykać się w kokonie przerażenia. Najpierw zaakceptowałem więc sytuację, którą niektórzy uważali za tragedię. Zdarzyło się, trafiło na mnie i tyle. Walczyłem o to, żeby nie załamała się cała konstrukcja mojego dotychczasowego świata. Bo człowiek nie żyje sam".

Filip szybko stał się oczkiem w głowie całej rodziny. "Filip przyniósł nam w życiu radość. Niepełnosprawny swoją obecnością pozwala nam uwierzyć w to, że jesteśmy dobrzy. A to jedna z podstawowych potrzeb człowiek: czuć się dobrym" - wyznał Tadeusz Woźniak w wywiadzie z Michałem Olszańskim. W 2013 roku ojciec specjalnie napisał dla niego piosenkę "Mamela", którą nagrał ze starszymi synami oraz żoną:

W czasie koncertów zazwyczaj towarzyszyli mu żona, synowie (Piotr jest wiolonczelistą i gitarzystą, komponuje, aranżuje oraz śpiewa, zaś Mateusz jest realizatorem dźwięku i programistą, sprzedaje też swoje programy, plaginy, na całym świecie) oraz pasierb (Mariusz grał na skrzypcach). Na scenie niejednokrotnie pojawiał się też Filip, który grał na gitarze albo perkusji. Zdarzało się, że to on kradł całe show.