1721. Moje ostatnie podcastowe odkrycie

Kontuzja nogi, zwłaszcza przy MPD, bywa frustrująca i męcząca. Wszyscy dookoła mówią: "odpoczywaj". A przecież nie da się odpoczywać mieszkając samemu w mieszkaniu. Obiad się sam nie ugotuje, zakupy same nie zrobią, Pusia sama się też nie obsłuży. Chociaż wczoraj była u mnie Kropka i zrobiła mi podstawowe zakupy, a także wykupiła receptę na stałe leki. Fajna z niej dziewczyna. Staram się nie przeciążać tej nogi, co przy zachwianiu równowagi jest trudne. W zasadzie już jest z tą nogą całkiem dobrze. Jeszcze kilka dni i po kontuzji nie będzie śladu, a ja wrócę do mojego stałego trybu życia. Jedynie z wizytami u księdza w szpitalu będę odciążona, bo na czas rekonwalescencji trafi pod opiekuńcze skrzydła rodzonej siostry. Mam nadzieję, że nie tylko szybko (na tyle, na ile jest to oczywiście możliwe) wróci do formy, ale też nabierze trochę ciałka. 

Podczas przymusowego wolnego trafiłam zupełnie przez przypadek na kilka archiwalnych audycji wyemitowanych kiedyś na antenie VOX FM. Cała seria miała tytuł "Punkt Krytyczny" i opowiadała o katastrofach, które wstrząsnęły naszym krajem. Niektóre z nich działy się przy mojej pełnej świadomości (np. katastrofa lotnicza CASY, katastrofa budowlana w Katowicach, czy też katastrofa autobusowa pod Grenoble we Francji) i doskonale je pamiętam. Inne (np. katastrofy lotnicze "Kopernika" i "Kościuszki", czy też katastrofa kolejowa pod Opocznem) wydarzyły się na długo przed moim pojawieniem się na świecie. Nie oznacza to, że te drugie nie interesowały mnie tak bardzo, jak te pierwsze. Może nawet bardziej, zwłaszcza kiedy dowiedziałam się, że w jednej z nich (katastrofie lotniczej pod Tuszynem) zginął ojciec-pilot jednego z moich ulubionych polskich aktorów, Zbigniewa Buczkowskiego. On sam nie ma prawa go pamiętać - miał wtedy zaledwie kilka miesięcy.

Seria bardzo mi się podobała, w bardzo merytoryczny sposób przedstawiała przyczyny i skutki każdej z wybranych katastrof w powietrzu i na lądzie. I tylko szkoda, że powstało tak mało odcinków. Podczas ich słuchania przyszedł mi na myśl "Czarny serial", który także obrazował niektóre z głośnych katastrof w historii Polski. To z niego dowiedziałam się o pożarze "Kaskady" w Szczecinie, wybuch gazu w warszawskiej rotundzie, czy też epidemii ospy we Wrocławiu. A swoją drogą, muszę kiedyś znaleźć czas, aby jeszcze raz go obejrzeć, bo zostały naprawdę dobrze nakręcone. Tylko sama nie wiem, kiedy.

Dzięki L4 od pracy mogłam skończyć pisanie ostatniego rozdziału mojej pracy licencjackiej z pedagogiki. Temat ciekawił mnie od dawna - Wychowanie patriotyczne w dwudziestoleciu międzywojennym. Studium przypadku na przykładzie uczniów z Gimnazjum i Liceum im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Ten drugi człon powstał głównie dla zawężenia tematyki, bo o patriotyzmie w tym okresie można napisać nie tylko doktorat, ale i pracę habilitacyjną. Ja jednak jeszcze, bądź co bądź, jestem z pedagogiki na poziomie licencjatu, a więc nie muszę zbytnio "szaleć" w tym względzie. A więc najgorszą robotę mam za sobą. Teraz tylko trzeba dopisać wstęp i zakończenie i będę "w domu". Mam tylko nadzieję, że mój promotor nie będzie miał zbyt dużej ilości uwag do tego rozdziału i zbyt dużo nie będę musiała w nim zmieniać.