w jednym z Zagłębiowskich miast odbył się "Bieg wolności" na 1989 metrów. Miał on miejsce w jednym z lokalnych parków, noszącym zresztą imię jednego z twórcy wolnej Polski - Jacka Kuronia. A że dystans niecałych 2 kilometrów nie jest zbyt wymagający dla autorki tego bloga, to postanowiła się na niego zgłosić. Zapisała się przez internet, a następnie cierpliwie czekała na ten dzień. Kiedy wreszcie nadszedł, wskoczyła do odpowiedniego autobusu i pojechała na miejsce biegu. Tam zamieniła druczki z oświadczeniami o stanie swojego zdrowia oraz klauzurze RODO na piękną, czerwoną koszulkę. I pobiegła o 17:15 wraz z innymi biegaczami przed siebie. A sceneria dookoła była bardzo ciekawa:
I chociaż nie była pierwsza na mecie, to nie była też ostatnia. Ale i tak otrzymała piękny pamiątkowy medal oraz leczo w misce.
I jakby to powiedzieć - tym sposobem zwiększyła się moja kolekcja wybieganych medali. A wiecie, każda okupiona wysiłkiem i potem nagroda lepiej smakuje. Poza tym każdy świętuje na swój sposób, a że lubię biegać, to wybór był tak jakby oczywisty :).

Masz rację, największą satysfakcje się czuje, kiedy zrobi się to samemu i jeszcze dołoży się do tego wysiłek :)
OdpowiedzUsuńBrawo!!!
Wiesz, nogi bolały, ale uśmiech nie znikał z twarzy
UsuńNo podziwiam Cię, za to że próbujesz, że Ci sie chce- znam wielu zdrowych, którzy nie ruszą 4 liter z kanapy. Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńLubię biegać, więc może dlatego łatwiej mi jest się zmobilizować do startu ze zdrowymi, bez względu na wynik
UsuńPierwsza na mecie? Dotrzeć do mety, to już sukces!
OdpowiedzUsuńDwa kilometry to znowu nie tak dużo...
Usuńwspaniale Karolinko!
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
:)
UsuńGratulacje Karolino.
OdpowiedzUsuńDziękuję Izo
UsuńGratuluję i podziwiam, Karolinko.
OdpowiedzUsuńA te wybory pamiętam dobrze.
Buziaczki.
Dziękuję bardzo Gosiu.
UsuńJa już jestem z pokolenia urodzonego po 89 roku, więc te wybory znam z opowiadań i lekcji historii.
Gratulacje!
OdpowiedzUsuńDziękuję
UsuńBrawo za odwagę i chęć zmierzenia się z biegiem. Meta, niezależnie od miejsca, jest symbolem ogromnego sukcesu! Pozdrawiam! :)
OdpowiedzUsuńZawsze uważałam, że warto jest biec do samego końca, nawet jeżeli jest się z góry przegranym. Bo poddają się tylko ludzie słabi, a mocni walczą do ostatnich sił
UsuńBrawo Podziwiam cię za to bieganie
OdpowiedzUsuńDziękuję, Basiu
Usuń