Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

niedziela, 16 czerwca 2019

956. A potem świat miał się dowiedzieć o słynnych kremówkach

I tam też się miało okazję wtedy być... Chyba mogę nazwać siebie szczęściarą - w wieku niespełna 9 lat miałam okazję słuchać na żywo(a ile przy tym usłyszałam i zobaczyłam w TV) słów Ojca Świętego aż dwa razy. I to w ciągu przeszło trzech dni(14 czerwca u nas w Sosnowcu i 16 czerwca w Wadowicach). 
Co ciekawe, moje pierwsze "spotkanie" z Janem Pawłem II odbyło się też w Wadowicach, z tym że 14 sierpnia 1991 roku podczas konsekracji tamtejszego kościoła p.w. św. Piotra, będącego wotum wdzięczności wadowiczan i okolicznych miejscowości za wybranie Karola Wojtyły na papieża oraz jego cudowne ocalenie z zamachu. Kościół powstał na nowym osiedlu "Pod Skarpą". Mój tata pamięta jeszcze czasy, kiedy tam nic nie było(tzn. nie było bloków, bo domki jednorodzinne już stały) i można było szaleć na sankach i nartach. Ja, rzecz jasna, tego pierwszego spotkania nie pamiętam, nie miałam wtedy nawet roczku skończonego, znam je jednak z opowiadań. Trochę żałuję, że nie byłam świadoma tego co się dzieje wokół mnie, ale takie jest prawo człowieczeństwa. Na szczęście spotkania z 1999 roku(i późniejsze - z 2002) pamiętam w miarę dobrze. I tak samo dobrze je wspominam.

11 komentarzy:

  1. Te kremówki naprawdę zrobiły karierę...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I są chyba najbardziej rozchwytywanym towarem w Wadowicach(i nie tylko)

      Usuń
  2. A ja nigdy nie lubiłam kremówek:( Ale będąc w Wadowicach oczywiście jedną musiałam zjeść.
    Buziaczki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja kremówki lubię, ale wiadomo, że co za dużo to niezdrowo

      Usuń
  3. Te kremówki są symbolem, też miałam okazję spróbować :)
    Uściski Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wydaje mi się, że każdy kto zawita do Wadowic ma okazję je zjeść. Pozdrawiam

      Usuń
  4. Piękne wspomnienia Karolinko, które pozostaną przy Tobie na zawsze. Kremówki symboliczne są bardzo, wszędzie ich pełno, ale tylko w Wadowicach smakują najlepiej. Pozdrawiam ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O tak, w Wadowicach smakują najlepiej, chociaż są strasznie słodkie

      Usuń
  5. byłam w tym roku, kremówki i zwiedzanie Wadowic zaliczone. :)
    wspomnienia cudne

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też byłam w tym roku w Wadowicach. I pewnie będę jeszcze nie raz

      Usuń
  6. Witaj początkiem lata
    Miałam okazję dwa razy słuchać na żywo JP II. Piękne, niepowtarzalne przeżycie. Wspomnienia pozostają na zawsze...
    Właśnie cieszymy się najdłuższymi w roku dniami. Dlatego zatrzymaj zegarek, zawieś problemy na kołku i rozejrzyj się dookoła.
    Pozdrawiam wszystkimi zapachami początku lata

    OdpowiedzUsuń