949. Nie muszę być męczennikiem za wiarę, dlatego niektórym rzeczom mówię stanowcze "NIE!"

Moja klasa w drugim etapie edukacyjnym szkoły podstawowej oraz gimnazjum była dosyć "dziwna" pod względem religijnym. W ławkach obok katolików, stanowiących przewagę, siedzieli prawosławni, protestanci, Świadkowie Jehowy oraz ateiści. Jeden z moich kolegów otwarcie przyznał, że jest homoseksualny. Do tego dochodziły jeszcze różne rodzaje niepełnosprawności oraz potencjał intelektualny. Ktoś by nazwał to wszystko mieszanką wybuchową, myśmy jednak nie zwracali na ten nasz światopogląd największej uwagi. Byliśmy dziećmi, traktowaliśmy się więc na równi, nie zważając na dzielące nas różnice. Dla nas ważne było to, że razem startujemy w zawodach sportowych, czy też głowimy się nad zadaniami na klasówce z matematyki, a nie to, kto z nas chodzi na lekcje religii. Była to dla nas pierwsza lekcja tolerancji na odmienność drugiego człowieka, a za razem szansa na przekonanie się, że najważniejsze są czyny drugiego człowieka, a nie to, co wyznaje.

Dzisiaj już automatycznie nie zwracam uwagi na to, kto w co i jak wierzy, nie staram się nikogo na siłę nawracać czy też umoralniać(przecież nikt tak naprawdę nie musi czytać moich wpisów na temat religii, piszę też o bardziej przyziemnych rzeczach), zwracam w pierwszej kolejności uwagę na to, kto co sobą prezentuje. Na co dzień spotykam się(zarówno w życiu realnym, jak i w sieci) z różnymi osobami. Wiem, że wielu z Was deklaruje się jako ateiści i ja to rozumiem. Rozumiem też wszelkie parady równości, kiedy mniejszości domagają się swoich praw. W końcu mają do tego prawo.

Moja wyrozumiałość kończy się jednak wszędzie tam, gdzie zaczyna się szydzenie i wyśmiewanie się z katolicyzmu. I to nie ma znaczenia, czy to się dzieje w internecie, czy też w realnym świecie. Wiele razy miałam łzy w oczach czytając w blogowych wpisach, jacy to katolicy są straszni. Zwłaszcza po ostatniej fali, gdzie na wierzch wypłynął problem pedofilii wśród księży. Ale i wcześniej pojawiały się posty z nagonką na katolicyzm(i nie tylko, bo też na inne religie). Czasami są to informacje wyssane z palca, bądź zmanipulowane na własny użytek. Przecież to tak, jakby pisało się o każdym katoliku(bądź wyznawcy innej religii), obrażając jego uczucia, kulturę, wyszydzając jego zachowania. Dziwnie się też patrzy na obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z aureolą w kolorach tęczy bądź profanacje Mszy świętej. Czego to ma dowodzić? Że Kościół nie jest bez skazy? Kościół ma skazę i wielu z nas doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Nie trzeba nam tego powtarzać na każdym kroku. A już na pewno nie w taki sposób.

Mam wrażenie, że wielu niedeklarujących się jako katolicy ludzie są przekonani, że jako katolicy będziemy przyjmować rolę współczesnych męczenników, a tym samym zaniechamy bronienia własnej wiary. Bo przecież katolik-męczennik powinien za nią umrzeć, bez względu na to, czy cierpienia są zadawane w sposób fizyczny, czy jak to ma miejsce współcześnie - psychyczny. Ale to nie jest prawdą, katolik nie musi równać się męczennikowi. Dlatego wielu takim zachowaniem mówię stanowcze "NIE!". Toleruję wiarę i przekonania innych i tego samego mogę od nich wymagać. O nic więcej nie proszę...