Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

wtorek, 2 lipca 2019

971. We wspomnienie Matki Boskiej Jagodnej nie zrywam jagód

Matko Boża Jagodna,
co idąc z misją do świętej Elżbiety,
za swoje pożywienie te owoce miała.
Spraw aby od jagód
bogate były nasze lasy
i Polska cała.
Pozwól aby jagody
były słodsze od głodu.
Aby ci co je zbierali,
nigdy nie zaznali głodu.
Matko Boża Jagodna,
błądzących po lasach ochraniaj.
Swym opiekuńczym płaszczem,
parasol nad nimi rozkładaj.
Pilnuj też malutkie dziatki,
co wilka się by nie bały.
Ażeby po jagodobraniu.
do matek bezpiecznie wracały.

Nie wiem dlaczego, ale ze wszystkich wezwań dotyczących Matki Bożej najbardziej mi się podoba Jagodna. Stosunkowo niedawno się o niej dowiedziałam i jakoś tak automatycznie się zaciekawiłam jego genezą. Bo przecież skądś się musiało wziąć. 
Jak wiemy z kart Nowego Testamentu zaraz po zwiastowaniu i informacji o tym, że jej krewna Elżbieta jest brzemienna, bez wahania wybrała się do niej na spotkanie, pomimo tego, że sama przecież spodziewała się dziecka. Przez wiele dni sama przemierzała lasy i pustkowia, ponieważ miejscowość Ajn Karin oddalona była od Nazaret o około 150 kilometrów. Według jednego z ludowych przekazów za pożywienie miały jej służyć tylko zbierane po drodze jagody. Dlatego, nie chcąc pozbawiać Matki Bożej prowiantu, nie jedzono w dniu 2 lipca żadnych owoców pochodzących z lasu, nie tylko jagód, ale też poziomek, wiśni, malin, agrestu czy też porzeczek. Tak narodziła się Marka Boska Jagodna, która patronuje matkom i ciężarnym, a w szczególności tym, które miały problem z donoszeniem ciąży, czy też niedawno poroniły. Wierzono, że jeśli do 2 lipca kobiety nie będą ich zbierać, ani tym bardziej jeść, a przy tym polecą się w modlitwie Matce Boskiej Jagodnej to za jej przyczyną odejdzie od nich zły omen i będą mogły urodzić zdrowe i silne potomstwo, a przy tym cieszyć się macierzyństwem.
Samo święto liturgiczne powstało dość dawno, bo już w XIII wieku. W 1253 roku św. Bonawentura wprowadził je do wszystkich wspólnot braci mniejszych. W 1399 roku papież Bonifacy IX wprowadził je do liturgii powszechnej, a w 1441 zostało oficjalnie ustanowione. Obchodzono je 2 lipca.
Ciekawostką jest, że dawniej wspomnienie Matki Bożej Jagodnej miało miejsce tego samego dnia co uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Dopiero reforma liturgiczna Pawła VI z 1969 roku przesunęła uroczystość Nawiedzenia na 31 maja, zostawiając tym samym wspomnienie Matki Bożej Jagodnej w tradycyjnym dniu 2 lipca.
Matka Boża Jagodna szczególną czcią była darzona na kresach. Jej cudowny obraz znajdował się w dominikańskim klasztorze w Latyczowie. W czasie wojny z bolszewikami w 1920 roku wywieziono go do Warszawy, gdzie miał pozostać na stałe. W latach 20. przekazano go jednak do Łucka(Wołyń), gdzie był wielkim wsparciem dla ludzi wierzących podczas rzezi. W 1945 przewieziono do Lublina, gdzie znajduje się po dzień dzisiejszy - znalazł wreszcie swoją bezpieczną przystań w kaplicy sióstr bezhabitowych.

19 komentarzy:

  1. Piękne podanie, nie znałam tej historii, Karolinko. Lubię te ludowe opowiastki, tak bardzo zakorzenione w naszych realiach (wędrówka przez lasy, raczej niemożliwa w drodze z Nazaretu do Ain Karin).
    Ściskam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakieś drzewko tam pewnie się znalazło, ale cały las - wątpliwe.
      Cieszę się, że możesz poznać tą niezwykłą historię. Pozdrawiam

      Usuń
  2. dzięki Tobie, dowiem się zawsze czegoś nowego dla mnie:)
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  3. To bardzo piękne, staropolskie święto liturgiczne Matki Bożej Jagodnej.
    Staff napisał piękny wiersz-
    Matka Boska Jagodna, Panienka Maryja...
    Serdecznie pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie znałem tego wezwania Matki Bożej, ale koniecznie muszę je poznać... Pozdrawiam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo ciekawy post. Nie wiedziałam nawet ze jest Matka Boska Jagodna.
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Pierwszy raz spotykam się z wezwaniem Matki Boskiej Jagodnej. Dziękuję Karolino za interesującą perełkę.:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z komentarzy widzę, że nie tylko Ty o nim nie wiedziałaś

      Usuń
  7. awesome article :)
    have a nice day

    OdpowiedzUsuń
  8. Nie znałam Matki Boskiej Jagodnej. Zawsze się człowiek czegoś ciekawego dowie :) Jagody chyba w Palestynie nie rosną, no ale ładnie opowiedziana historia jest :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mało ludzi o niej wie. Co do jagód w Palestynie... hm... muszę chyba przejrzeć notatki z fauny i flory krajów biblijnych. Może tam będzie odpowiedź?

      Usuń
  9. Dowiedziałam się o Jagodnej podczas czytanek na nabożeństwach majowych. 2 lipca zaczyna się odpust w Sanktuarium w Tuchowie, blisko Tarnowa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba nawet gdzieś jest sanktuarium pod tym wezwaniem

      Usuń
  10. Witaj już w lipcu
    Piękny wpis na początek tego miesiąca. Od czasu do czasu także poruszam podobny temat ostatnio http://szimena.blogspot.com/2019/03/moje-madonny-2503.html
    Zapraszam
    Jak co roku nie chce mi się wierzyć, że pierwsza połowa roku minęła tak szybko. Niestety zegary i kalendarze nie zważają na to, że niektórzy choć na chwilę chcieliby się zatrzymać.
    Pewnie i Tobie czasem czas przemyka między palcami.
    Dlatego proszę zatrzymaj się, rozejrzyj się dookoła i zaprzyjaźnij z płowowłosą królewną Lato, która chyba już przestała kaprysić. Dzięki niej jest teraz tak pięknie dookoła.
    Usiądź na ławce
    pokrytej powojem
    w pełni lata
    i poczekaj
    przyniosę ci kwiaty z ogrodu
    Sołtysiak Aleksandra
    Pozdrawiam letnim powiewem wiatru i uciekającą chwilą już w drugim półroczu

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie ten czas za szybko biegnie. I z roku na rok coraz szybciej. Dlatego staram się cieszyć chwilą. I każdemu tego życzę.

      Usuń