co idąc z misją do świętej Elżbiety,
za swoje pożywienie te owoce miała.
Spraw aby od jagód
bogate były nasze lasy
i Polska cała.
Pozwól aby jagody
były słodsze od głodu.
Aby ci co je zbierali,
nigdy nie zaznali głodu.
Matko Boża Jagodna,
błądzących po lasach ochraniaj.
Swym opiekuńczym płaszczem,
parasol nad nimi rozkładaj.
Pilnuj też malutkie dziatki,
co wilka się by nie bały.
Ażeby po jagodobraniu.
do matek bezpiecznie wracały.
Nie wiem dlaczego, ale ze wszystkich wezwań dotyczących Matki Bożej najbardziej mi się podoba Jagodna. Stosunkowo niedawno się o niej dowiedziałam i jakoś tak automatycznie się zaciekawiłam jego genezą. Bo przecież skądś się musiało wziąć.
Jak wiemy z kart Nowego Testamentu zaraz po zwiastowaniu i informacji o tym, że jej krewna Elżbieta jest brzemienna, bez wahania wybrała się do niej na spotkanie, pomimo tego, że sama przecież spodziewała się dziecka. Przez wiele dni sama przemierzała lasy i pustkowia, ponieważ miejscowość Ajn Karin oddalona była od Nazaret o około 150 kilometrów. Według jednego z ludowych przekazów za pożywienie miały jej służyć tylko zbierane po drodze jagody. Dlatego, nie chcąc pozbawiać Matki Bożej prowiantu, nie jedzono w dniu 2 lipca żadnych owoców pochodzących z lasu, nie tylko jagód, ale też poziomek, wiśni, malin, agrestu czy też porzeczek. Tak narodziła się Marka Boska Jagodna, która patronuje matkom i ciężarnym, a w szczególności tym, które miały problem z donoszeniem ciąży, czy też niedawno poroniły. Wierzono, że jeśli do 2 lipca kobiety nie będą ich zbierać, ani tym bardziej jeść, a przy tym polecą się w modlitwie Matce Boskiej Jagodnej to za jej przyczyną odejdzie od nich zły omen i będą mogły urodzić zdrowe i silne potomstwo, a przy tym cieszyć się macierzyństwem.
Samo święto liturgiczne powstało dość dawno, bo już w XIII wieku. W 1253 roku św. Bonawentura wprowadził je do wszystkich wspólnot braci mniejszych. W 1399 roku papież Bonifacy IX wprowadził je do liturgii powszechnej, a w 1441 zostało oficjalnie ustanowione. Obchodzono je 2 lipca.
Ciekawostką jest, że dawniej wspomnienie Matki Bożej Jagodnej miało miejsce tego samego dnia co uroczystość Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Dopiero reforma liturgiczna Pawła VI z 1969 roku przesunęła uroczystość Nawiedzenia na 31 maja, zostawiając tym samym wspomnienie Matki Bożej Jagodnej w tradycyjnym dniu 2 lipca.
Matka Boża Jagodna szczególną czcią była darzona na kresach. Jej cudowny obraz znajdował się w dominikańskim klasztorze w Latyczowie. W czasie wojny z bolszewikami w 1920 roku wywieziono go do Warszawy, gdzie miał pozostać na stałe. W latach 20. przekazano go jednak do Łucka(Wołyń), gdzie był wielkim wsparciem dla ludzi wierzących podczas rzezi. W 1945 przewieziono do Lublina, gdzie znajduje się po dzień dzisiejszy - znalazł wreszcie swoją bezpieczną przystań w kaplicy sióstr bezhabitowych.
Piękne podanie, nie znałam tej historii, Karolinko. Lubię te ludowe opowiastki, tak bardzo zakorzenione w naszych realiach (wędrówka przez lasy, raczej niemożliwa w drodze z Nazaretu do Ain Karin).
OdpowiedzUsuńŚciskam.
Jakieś drzewko tam pewnie się znalazło, ale cały las - wątpliwe.
UsuńCieszę się, że możesz poznać tą niezwykłą historię. Pozdrawiam
dzięki Tobie, dowiem się zawsze czegoś nowego dla mnie:)
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
Cieszę się, że tak się stało
UsuńTo bardzo piękne, staropolskie święto liturgiczne Matki Bożej Jagodnej.
OdpowiedzUsuńStaff napisał piękny wiersz-
Matka Boska Jagodna, Panienka Maryja...
Serdecznie pozdrawiam:)
Czytałam ten wiersz i bardzo mnie wzruszył
UsuńNie znałem tego wezwania Matki Bożej, ale koniecznie muszę je poznać... Pozdrawiam! ;)
OdpowiedzUsuńNa pewno usłyszysz o nim nie raz
UsuńBardzo ciekawy post. Nie wiedziałam nawet ze jest Matka Boska Jagodna.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam Karolinko:)
Bo takie mało znane wezwanie
UsuńPierwszy raz spotykam się z wezwaniem Matki Boskiej Jagodnej. Dziękuję Karolino za interesującą perełkę.:)
OdpowiedzUsuńZ komentarzy widzę, że nie tylko Ty o nim nie wiedziałaś
Usuńawesome article :)
OdpowiedzUsuńhave a nice day
Nie znałam Matki Boskiej Jagodnej. Zawsze się człowiek czegoś ciekawego dowie :) Jagody chyba w Palestynie nie rosną, no ale ładnie opowiedziana historia jest :)
OdpowiedzUsuńMało ludzi o niej wie. Co do jagód w Palestynie... hm... muszę chyba przejrzeć notatki z fauny i flory krajów biblijnych. Może tam będzie odpowiedź?
UsuńDowiedziałam się o Jagodnej podczas czytanek na nabożeństwach majowych. 2 lipca zaczyna się odpust w Sanktuarium w Tuchowie, blisko Tarnowa.
OdpowiedzUsuńChyba nawet gdzieś jest sanktuarium pod tym wezwaniem
UsuńWitaj już w lipcu
OdpowiedzUsuńPiękny wpis na początek tego miesiąca. Od czasu do czasu także poruszam podobny temat ostatnio http://szimena.blogspot.com/2019/03/moje-madonny-2503.html
Zapraszam
Jak co roku nie chce mi się wierzyć, że pierwsza połowa roku minęła tak szybko. Niestety zegary i kalendarze nie zważają na to, że niektórzy choć na chwilę chcieliby się zatrzymać.
Pewnie i Tobie czasem czas przemyka między palcami.
Dlatego proszę zatrzymaj się, rozejrzyj się dookoła i zaprzyjaźnij z płowowłosą królewną Lato, która chyba już przestała kaprysić. Dzięki niej jest teraz tak pięknie dookoła.
Usiądź na ławce
pokrytej powojem
w pełni lata
i poczekaj
przyniosę ci kwiaty z ogrodu
Sołtysiak Aleksandra
Pozdrawiam letnim powiewem wiatru i uciekającą chwilą już w drugim półroczu
Dla mnie ten czas za szybko biegnie. I z roku na rok coraz szybciej. Dlatego staram się cieszyć chwilą. I każdemu tego życzę.
Usuń