970. Wkraczam w lipiec z pewnym postanowieniem

Czasami potrzebny jest jakiś impuls, jakaś motywacja z zewnątrz, aby wyzwolić w człowieku pewne działanie. Nie wiem, czy i Wy tak macie, ale ja tak. 

Ostatnio przeczytałam na blogu Królowej Karo o znajomości obcych języków. He, he, he, natura nie obdarzyła mnie talentem w tej dziedzinie, ale język niemiecki całkiem nieźle opanowałam i rozumiem co ktoś do mnie w nim mówi(w drugą stronę już gorzej, na szczęście zawsze można napisać to, co chce się powiedzieć, chociaż z tym też różnie bywa). Z rosyjskim też nie najgorzej, na egzaminie końcowym na studiach była mocna 5. Po hiszpańsku dzięki wylotowi na ŚDM w Panamie też coś tam sklecę. Francuski był przypadkowym epizodem w moim życiu. Co prawda dostałam z niego ledwie 3, ale cieszyłam się z tej oceny nie mniej, niżbym dostała najwyższą notę.

No i zostaje najbardziej popularny na świecie język, czyli angielski. Teoretycznie uczę się go od podstawówki i przez pierwsze trzy lata nawet nieźle mi szedł. Potem przeszłam do szkoły dla niepełnosprawnych i zaczęły się schody. Nauczycielka niezbyt radziła sobie ze zróżnicowaniem poziomu naszego zaawansowania i możliwości intelektualnych i wszystko było robione po przysłowiowych łebkach. Teoretycznie zawsze miałam pięć, ale naprawdę, to był jeden z tych przedmiotów, gdzie nie trzeba było nic robić. W kolejnych etapach edukacji jakoś sobie radziłam, wszak podstawy języka jakieś mam. Ale poziom mnie nie satysfakcjonuje.

Dlatego postanowiłam sama się poduczyć tego języka. Dzisiejsza technologia daje ku temu szereg możliwości. Podczas nauki do egzaminu z niemieckiego bardzo ceniłam sobie platformę memrise.com, w której sami narzucamy sobie rodzaj kursu i dzienny efekt, który chcielibyśmy osiągnąć. Jednak język to nie tylko słówka, ale też gramatyka. Już dawno dostałam dwa pakiety kursu angielskiego "English in 20 minutes a day". Pierwszy z nich przerobiłam już dawno, teraz chciałabym odświeżyć zdobyte dzięki niemu informacje i wziąć się za drugi. 

Będzie to wymagało ode mnie samodyscypliny, fakt, ale może zmobilizuję się tak, jak z bieganiem. Staram się codziennie (z wyjątkiem niedziel, bo ciągłe trenowanie też nie jest takie dobre) wstawać tak, aby na 7:00 być gotowym do godzinnego biegania. Wiem, godzina kosmiczna, ale z drugiej strony najlepsza przy panujących upałach. W planach mam jeszcze wieczorny nording-walking, muszę tylko kupić kije. Mam nadzieję, że opanuję ich ruchy na tyle, że zimą będę w stanie przerzucić się na biegówki. I oczywiście korzystam z wypożyczonego roweru ile wlezie, odkrywając piękno mojego miasta. Jedyne na co brakuje mi dnia, to na siłownię pod chmurką(jak zobaczyłam karnet do normalnej, to trochę mi mina zrzedła), ale znowu zrzucam to na karb upałów, które mi nie służą. Na angielski też jakoś znajdę czas, choćby te 40 minut dziennie(memrise + "English..."). Ile czasu marnuję na głupoty? Muszę tylko ograniczyć jeszcze bardziej czas spędzany na internecie. Życie wymaga poświęceń...

A propos piękna mojego miasta - muszę w końcu znaleźć ładowarkę do mojego aparatu fotograficznego i uwiecznić w kadrze to, co mnie zachwyca. Tylko nie wiem, gdzie ją posiałam...