Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

wtorek, 23 lipca 2019

992. Obozowe życie

Obozowa rzeczywistość dopadła nas już dzisiaj. Poranny, przedpołudniowy, popołudniowy i wieczorny trening to chleb powszedni. Ale z drugiej strony kiedy ma się robić formę, jak nie teraz? Podoba mi się jednak to, że treningi są urozmaicone. Że wypad na basen też można pod nie podciągnąć. Dzisiaj był jeden basen, ale czasami są dwa. Na razie pływam na płytkim torze, przed głębokim mam jednak pewne obawy. Zwłaszcza że o ile pływanie na plecach jeszcze jako tako mi idzie, o tyle na brzuchu to jakaś porażka. Na szczęście są trenerzy, więc jest szansa na wyszlifowanie pewnych wzorców. Przynajmniej mam taką nadzieję. Oj, poprawi się wytrzymałość, poprawi. Bo nad szybkością trzeba jeszcze popracować... A oprócz basenu była jeszcze sala gimnastyczna, gdzie były gry i zabawy. Bo kto powiedział, że sport musi być poważny, prawda?

10 komentarzy:

  1. Uwielbiam baseny i pływanie. Nie jestem jakąś mistrzynią ale sobie radzę jako tako.

    OdpowiedzUsuń
  2. Pamiętam czasy obozów, było super, a Tobie tylko pozazdrościć pozdrawiam Dusia

    OdpowiedzUsuń
  3. Tego pływania trochę Ci zazdroszczę:-)

    OdpowiedzUsuń
  4. Super sprawa z basenem ☺️

    OdpowiedzUsuń
  5. W sumie wytrzymałość najważniejsza...

    OdpowiedzUsuń
  6. Kwestia wprawy i będziesz jak ryba. Ja też najpierw nauczyłam się na plecach.

    OdpowiedzUsuń
  7. Kurcze, sama bym popływała sobie. Codziennie jestem z synami nad jeziorem - bo średni uczył się pływać i dziś zdawał na kartę pływacką - zdał i jesteśmy z niego dumni! Jutro ma oficjalne zakończenie kursu. :) Za to ja nie popływam sobie, bo z moim coraz bardziej rosnącym brzusiem, nie mieścimy się w żaden z moich strojów kąpielowych.

    OdpowiedzUsuń
  8. Nie od razu Kraków zbudowano... więc i Ty po pewnym czasie będziesz coraz lepiej pływać.
    Powodzenia Karolinko :-)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wstyd się przyznać, ale ja pływać nie umiem w ogóle haha! Trzymam kciuki za szlifowanie formy! Pozdrawiam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  10. A ja nawet pływać nie umiem:(

    OdpowiedzUsuń