Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

niedziela, 7 lipca 2019

976. Czytam sobie...

Jak ten czas szybko leci. Pierwszy tydzień lipca już za nami. A mnie dotknęła jakaś taka nostalgia. Poczucie upływającego czasu spożytkowanego nie koniecznie tak, jakby się chciało. Tęsknota za tym, co już było i nie wróci. Żal niewykorzystanych szans i złość na nieprzemyślane decyzje. Wiecie, gdyby to wszystko spadło na mnie w listopadzie to zgoniłabym to na specyfikę tego miesiąca. Ale przecież mamy środek lata, najpiękniejsze miesiące w roku, ciepło aż miło. Czasami nawet zbyt ciepło. Na szczęście ostatnio jakby się ochłodziło. Nieznacznie, ale odczuwalnie. 
Z drugiej strony staram się korzystać z uroków lata ile wlezie. Drugą połowę lipca mam już zaplanowaną - od 18 do 21 jestem na Mistrzostwach Polski Osób Niepełnosprawnych w Lekkiej Atletyce, które w tym roku odbywają się w Bydgoszczy, potem obóz sportowy na Jurze Krakowsko - Częstochowskiej. Co do sierpnia nie mam sprecyzowanych planów. Bardzo chciałabym jechać na odpust do Kalwarii Zebrzydowskiej oraz kolejny raz wziąć udział w Zagłębiowskiej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę, nie wiem jednak, czy ta Jasna Góra dojdzie do skutku. Teoretycznie powinnam połączyć przyjemności z pewnymi zobowiązaniami, ale czy to mi wyjdzie to się okaże.
Poza tym postanowiłam już teraz zacząć czytać zaproponowane lektury w ramach akcji Narodowe Czytanie. W tym roku Kancelaria Prezydencka zaproponowała aż osiem pozycji. Są to:
  1. "Dobra pani" - Eliza Orzeszkowa;
  2. "Dym" - Maria Konopnicka; 
  3. "Katarynka" - Bolesław Prus; 
  4. "Mój ojciec wstępuje do strażaków"(ze zbioru Sanatorium pod Klepsydrą) - Bruno Schulz;
  5. "Orka" - Władysław Stanisław Reymont; 
  6. "Rozdzióbią nas kruki, wrony..." - Stefan Żeromski;
  7. "Sachem" - Henryk Sienkiewicz;
  8. "Sawa"(z cyklu: Pamiętniki Soplicy) - Henryk Rzewuski

Na szczęście są to krótkie nowelki, w dodatku większość z nich poznałam już w szkole. Teraz wystarczy je sobie tylko przypomnieć. A pozostałe 3 przeczytać sobie w wolnej chwili. A raczej dwie, bo "Mojego ojca..." już przeczytałam. W sumie letnie miesiące zawsze równały się dla mnie z nadrabianiem zaległości czytelniczych, a raczej czytania lektur na zaś, bo w ciągu roku szkolnego nie zawsze starczało na to czasu. Szczególnie w liceum, bo i poziom szkoły zmuszał do systematycznej nauki, a z drugiej strony nieraz opuszczało się zajęcia z powodu niedyspozycji bądź zawodów sportowych. A przepisywanie zeszytów, nawet na komputerze, trochę u mnie trwa. Dlatego wolałam sobie na spokojnie przeczytać wszystkie lektury w wakacje, a potem do nich wracać, niż potem denerwować się, że nie mogę ze wszystkim zdążyć. Tak było w pierwszej klasie liceum i  gdyby nie to, że praktycznie wszystkie książki napisane były w formie dramatu(oprócz "Quo vadis", ale tą książkę znałam już z gimnazjum), to mogłoby być ciężko... Ale to czytanie książek w wakacje tak mi weszło w krew, że teraz każdą wolną chwilę temu poświęcam. 
Może nie mam przytulnego ogródka, w którym mogłabym czytać sobie książki, ale mam wygodny fotel i stolik, które umilają mi tą czynność. Oczywiście powyższe nowelki nie są jedynymi czytanymi przeze mnie pozycjami. W zanadrzu mam jeszcze kilka grubszych pozycji z biblioteki i jakąś książkę z mojej prywatnej biblioteki. Czasami pozwalam sobie na pewne szaleństwo, np. przerobienie w dwa miesiące podręcznika do ekonometrii.. I oczywiście czytam do tego Wasze blogi, w tym bloga jednego z Was od samego początku. Gdybym mogła, to spędziłabym na czytaniu cały dzień. Ale tak się nie da. I dzięki temu nie jestem jeszcze oderwana od otaczającej mnie rzeczywistości, na szczęście.

18 komentarzy:

  1. Wiesz....mam podobnie. Dla mnie czas pędzi zbyt szybko i ostatnio poczułam nawet powiew jesieni i zrobiło mi się smutno. Lipiec to już jakby lato z górki, a w sierpniu wieczory robią się chłodne...Wolę maj i czerwiec, kiedy czeka się na to, co przyniesie lato. Podziwiam Twoją aktywność, jesteś niesamowita. Dobrego czasu Ci życzę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie lipiec zawsze być kulminacją lata. Jeszcze długie dni, ciepło... jak w bajce. Miło mi, że podziwiasz moją aktywność. I ja Ci życzę dobrego czasu

      Usuń
  2. Życie bez książek byłoby bardzo puste :)
    Tak naprawdę poczucie mijającego czasu dopadło mnie gdy przeszłam na emeryturę. To paradoks bo czas powinien mi płynąć wolniej.
    Ściskam Cię Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie wyobrażam sobie życia bez książek...
      Podobno im człowiek jest starszy tym szybciej upływa nam czas.

      Usuń
  3. W liceum lubiłam czytać książki, na których mi zależało, z dużym wyprzedzeniem, żeby nie ryzykować, że zajmowanie się nimi na lekcji mi je zepsuje. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja właśnie czytałam po to, aby się ze wszystkim wyrobić. Chociaż "Potop" przeczytałam dopiero na studiach, a "Chłopów" dzień przed maturą(i okazało się, że były na maturze).

      Usuń
  4. Oj tak, czas pędzi nieubłaganie. Dlatego trzeba cieszyć się każdym dniem i każdą chwilką. A chwilki spędzone na czytaniu to prawdziwa przyjemność.
    Buziaki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szkoda, że nie da się spędzić na czytaniu tyle, ile by się faktycznie chciało. Ale obowiązki i treningi same się nie wykonają, niestety

      Usuń
  5. Solidna z Ciebie dziewczyna.
    Prawie wszystkie książki znam, jedynie "Mój ojciec..." nie jest mi znany, może kiedyś po tę pozycję sięgnę.
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czy taka solidna to nie wiem. Ale starałam się nie zostawiać wszystkiego na ostatnią chwilę, co niestety nie zawsze mi się udaje.
      Z zaproponowanych lektur nie znam "Orki" i "Sawy"(bo "Mojego ojca" już poznałam), ale to da się nadrobić, na szczęście.

      Usuń
  6. Piękne te zaproponowane lektury, a Tobie Karolinko życzę spełnienia wszystkich planów w te wakacje, sam się zastanawiam nad jasnogórską pielgrzymką, być może pójdę. Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Podoba mi się w nich to, że można przeczytać je w jeden dzień :)
      Do Częstochowy chodzę prawie co roku, to taka moja odskocznia od rzeczywistości.

      Usuń
  7. Plany są, to najważniejsze. Chyba każdy ma czasem poczucie marnowania czasu ... co zrobić.
    Co do lektur, proponowanych w ramach akcji, to .... jakoś mnie nie przekonują. Czytałam je, owszem, w podstawówce i liceum, ale jakoś wracać do tego mi się już nie chce. Jakkolwiek Orzeszkową lubię czytać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jasne, każdy ma swój gust. Mnie chyba nie chciałoby się jeszcze raz czytać "Trylogii" Sienkiewicza, czy też "Lalki" Prusa.
      Plany są bardzo ważne w naszym życiu, bo dzięki nim możemy do czegoś dążyć w życiu.

      Usuń
  8. A ja na wakacjach nie mam czasu na czytanie, może gdy wrócę do domu, poza tym czytam blogi, to już sporo!

    OdpowiedzUsuń
  9. mnie też przy tej pogodzie jakaś nostalgia bierze i się zastanawiam, czy w ogóle jeszcze lato będzie...
    co do lektur, hm, tych akurat bym nie czytała, ale mam w planach powrót do kilku pozycji, które czytałam dawniej; chcę to zrobić głównie dlatego, żeby się przekonać, czy po latach odczytam je jakoś inaczej; znaczy - wiem, że inaczej, ale ciekawe jak bardzo

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Podobno lato ma wrócić, więc głowa do góry :). Rozumiem tą niechęć do ponownego czytania niektórych książek, bo też mam pozycje, do których już raczej nie wrócę.

      Usuń