Tylko, że w moim mieszkaniu jest to w bardziej okrojonej wersji...
Moje motto
„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"
Jaki był ten dzień
"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

Dobre:))))
OdpowiedzUsuńOj tak.:)
OdpowiedzUsuńNo widzisz, a ja nie mam ministra obrony, a i rząd się jeszcze nie przyszwendał...
OdpowiedzUsuńu mnie bez zwierzyńca:)
OdpowiedzUsuńHehe, to ja już teraz mam wszystkie funkcje;)
OdpowiedzUsuńMiłego dnia Karolinko:)
U mnie tylko ten wielofunkcyjny minister:)
OdpowiedzUsuńBuziaczki.
Świetnie ujęte i w punkt! Pozdrawiam! ;)
OdpowiedzUsuńNo i rozwaliłaś system Karolinko :) Muszę to mężowi pokazać :) Buziaki ;)
OdpowiedzUsuńCiekawe :)
OdpowiedzUsuńWitaj kolejną letnią końcówką tygodnia
OdpowiedzUsuńCiekawe spojrzenie na rodzinę. M mojej rodzinie podział ról był trochę inny. Rodzice trochę inaczej podzielili się zadaniami, a ponieważ zwierząt nie mieliśmy, razem z bratem przejęliśmy ich niektóre "funkcje"
Cieszę się Karolinko, że pamiętasz o mnie w swojej zagonionej codzienności, że dzielisz się ze mną spokojem własnych myśli. Od razu robi się cieplej na sercu, zwłaszcza, że letnie poranki są już coraz chłodniejsze. Ja jednak i tak zaraz idę do mojego ogrodu powędrować po zroszonej trawie.
A jak Ty spędzasz ten poranek? Pewnie również zaczęłaś go dobrą, gorącą herbatą. Witaj zatem w klubie niepijąca kawy....
Wraz ze wschodzącym słońcem pozdrawiam nadzieją na udany dzień