Tegoroczny Dzień Dziecka spędziliśmy z wychowankami z naszej świetlicy na wyjściu na lody. Może i skromnie, ale zawsze coś. Każde dziecko mogło sobie wybrać dwie gałki lodów "na koszt świetlicy". Czy byli z tego powodu szczęśliwi? Trudno mi to ocenić. W każdym razie nie marudzili, a to już jest dużo. Zadowolić współczesną młodzież to nie lada sztuka.
 |
| Te piękne róże pobudzają moje zmysły sensoryczne, kiedy zmierzam do Instytutu Pedagogiki UŚ |
 |
| Te kwiatki, chociaż niepozorne, też ciekawie pachną |
Czy jednak dzieciństwo polega na ciągłym rozpieszczaniu dzieci i pozwalaniu im na wszystko? Też nie. Mądrzy rodzice, tudzież wychowawcy, nie tylko kochają swoje dziecko, ale też stawiają mu wymagania adekwatne do jego wieku. Pomagają mu tym przystosować się do zasad panujących w społeczeństwie, do życia w dorosłym życiu.
Ci "zaganiani" rodzice to często rodzice, którzy swoich dzieci nie lubią. Po prostu. Tematem tabu jest, że sporo dzieci rodzi się w rodzinach, które mają dzieci, ponieważ inni też mają dzieci. Dość często jest to obyczaj, a nie faktyczna emocjonalna potrzeba. Przy czym zawsze tak było, stąd i w starszych pokoleniach znamy niemiłych, sfrustrowanych ludzi z rodzin, które ich powołały do życia, "bo tak wyszło". Zgadzam się, że dzieci mądrze kochane (miłość do dziecka nie polega na rozpieszczaniu, tylko na tworzeniu bezpiecznego środowiska do uczenia się życia społecznego) są zwyczajnie szczęśliwe.
OdpowiedzUsuńPodpisuję się rękami i nogami pod wypowiedzią Moniki.
Usuńdzieciństwo to powinien być balans, między radością, beztroską a nauką zasad :)
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Było na 5 rodzeństwa, biednie ale szczęśliwe, były obowiązki, było pole u babci z warzywami, tam też się chodziło podczas wakacji.Nie mogę narzekać na ten czas chociaż mama planowała 2 dzieci a wyszło 5 i wszystkie kochała ,z drugiej strony dzisiaj świąt jest zupełnie inny.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńSkutki bezstresowego wychowania, często dają zły efekt. Często rodzice pogrążeni w telefonach , laptopach i shoppingu nie mają czasu na własne dzieci. Pozdrawiam serdecznie 🪻🙂
OdpowiedzUsuńNie będę się wymądrzać w tym temacie bo ja mam już dorosłe dzieci, ale córka pracuje w przedszkolu i zawsze mi mówi że tak naprawdę najpierw trzeba porozmawiać z Rodzicami a dopiero potem z dziećmi, bo one niewinne tak zostały wychowane . A zgadzam się z Tobą w 100%
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Chyba zawsze tak było, że rodzice byli zabiegami i zapracowani .Dawniej często słyszało się "zajmij się sobą albo "nie mam czasu pogadamy jutro". Ja zawsze starałam się mimo zmęczenia rozmawiać z córką , słuchać jej i pomagać z całych sił. Do dziś tak jest choć czasami to ona wie lepiej jak rozwiązać problem😊
OdpowiedzUsuńPoświęcony czas, autentyczne zainteresowanie oraz uważne słuchanie dziecka to dowód miłości. To inwestycja w dziecko, w jego poczucie własnej wartości, by wiedziało że jest dla rodzica ważne, a jego malutkie lub wielkie sprawy zasługują na wysłuchanie. Z drugiej strony tak istotne, by od małego stawiać dziecku granice, by wiedziało, co mu wolno a czego nie i to, że my jako dorośli musimy być konsekwentni, bo dzieci nas obserwują i od nas się uczą...
OdpowiedzUsuńSuper, że tak miłym gestem - wyjściem na lody - uczciliście Dzień Dziecka!
Pozdrawiam ciepło - Anita ;-))
Dzieciństwo było najszczęśliwszym okresem mojego życia. Nigdy nie będę szczęsliwsza.
OdpowiedzUsuń