Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

poniedziałek, 12 czerwca 2023

1612. Ludzka twarz wojny w "Przełęczy ocalonych"

Wczoraj miałam okazję obejrzeć film "Przełęcz ocalonych" w reżyserii Mela Gibsona. Wspaniały obraz pokazujący, że niektórzy pomimo wojny zachowali swoje morale i nie zgadzali się na śmierć drugiej osoby, nawet wroga. 
Akcja filmu rozpoczyna się właściwie już u schyłku wojny, kiedy amerykańska armia toczy walki z Japończykami o każdy fragment lądu na Pacyfiku. Głównym celem jest wyspa Okinawa, której zdobycie może się okazać kluczowe, a jednocześnie może być klęską dla Japonii. Jednym z amerykańskich żołnierzy jest sanitariusz Desmond T. Doss. Wychowany przez ojca weterana I Wojny Światowej, nie stroniącego od alkoholu Toma Dossa, który regularnie podnosił rękę na niego, jego brata i matkę, znajduje pracę w zakładzie zbrojeniowym w Wirginii. Młodzieniec planuje też przyszłość z pielęgniarką Dorothy. Kiedy wybucha II Wojna Światowa Desmond, pomimo tego, że dzięki swojej pracy może pozostać w kraju, wstępuje do armii. Jednak ze względu na przynależność do Adwentystów Dnia Siódmego oraz pacyfistyczne przekonania odmawia noszenia broni na froncie. Podpada przez to swojemu kapitanowi Gloverowi oraz kolegom z oddziału. Traktowany z nieufnością, oskarżony o tchórzostwo wkrótce ma udowodnić, jak bardzo się wobec niego mylono. W czasie największych starć, niejednokrotnie narażając swoje życie, wydostaje z ognia walki ponad 70 żołnierzy. W ten sposób narodzi się legenda bezbronnego bohatera.
Na końcu filmu została zamieszczona informacja, że film został oparty na autentycznych wydarzeniach. Powiem szczerze, że jestem pełna podziwu dla Desmonda, że mimo otaczającej go presji, on pozostał do końca (przynajmniej wojny) wierny swoim przekonaniom. To trudna sztuka, zwłaszcza gdy jest się z tego powodu szykanowanym i wyśmiewanym. Ale jeżeli już się to uda, to efekt końcowy może przejść najśmielsze wyobrażenia. Film daje też nadzieję, że nie każdy żołnierz musi być zły, że w wielu z nich kryją się tak po prostu ludzkie uczucia. Myślę że to ważne, zwłaszcza kiedy się patrzy na to, co się dzieje za wschodnią granicą. 

6 komentarzy:

  1. Dość mam już wszelkich wojen i wojennej tematyki, choćby najpiękniej ukazanej.

    OdpowiedzUsuń
  2. Film faktycznie warty obejrzenia i ja go polecam.
    Pozdrawiam słonecznie Karolinko🌞🤗🌼💛

    OdpowiedzUsuń
  3. Film widziałam i także polecam, niesamowity, emocje targają wszystkie struny!
    jotka

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie lubię literatury wojennej ale jest klika dobrych filmów wojennych które chętnie obejrzałam.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  5. Widziałam go kiedyś, ale nie od początku. Koleżanka lubiła mieć włączony tv i akurat leciał, a jak już zaczęłam oglądać, nie mogłam się oderwać.
    Ale taka postawa na froncie wydaje mi się jednak często niemożliwa do zachowania, żołnierz musi robić, co mu każą... chociaż przez sanitariusza może prędzej.
    katasza

    OdpowiedzUsuń
  6. Ciekawi mnie kwestia zmiany dat w postach. Posty, które zostały opublikowane wczoraj lub przedwczoraj mają zmieniane daty na takie sprzed tygodnia i dalej. Dlaczego? :)

    OdpowiedzUsuń