Po dzisiejszym dniu zastanawiam się po co w ogóle starać się o wszelkie udogodnienia podczas studiów (podyktowane ograniczeniami związanymi z niepełnosprawnością, wbrew pozorom to nie jest pójście na łatwiznę, a dostosowanie warunków zaliczania materiału do możliwości fizycznych studentów), skoro życie pokazuje, że niektórzy profesorzy i tak żyją swoim życiem. Z drugiej strony już nie raz i nie dwa doświadczyłam tego, że ci bardziej wymagający wykładowcy wykazywali większe zrozumienie, niż ci, którzy wydawali się całkiem w porządku.
Rano mieliśmy egzamin z Pomocy psychologicznej w pracy korekcyjnej i opiekuńczo - wychowawczej. Jeszcze na ostatnich zajęciach przypomniałam pani profesor o moim IDSie, gdzie znajdowały się wszystkie zalecenia odnośnie sposobu zaliczenia przeze mnie przedmiotów, w tym zapis, że mam mieć zamienione zaliczenie pisemne albo na ustne, albo na pisemne na komputerze, z wydłużeniem czasu pisania o 50%. Szkopuł polegał na tym, że babeczka źle zinterpretowała to zalecenie. A więc, owszem, pozwoliła mi na wydłużenie czasu pisania, ale ręcznego. Wiedziałam, że to się źle dla mnie skończy, ale nie będę się przecież wykłócać z osobą starszą ode mnie i wyższą wykształceniem.
Egzamin zaplanowany był na godzinę 9:00. Minęła 9:00, 9:05, 9:10... Jej nie było. Zaczęliśmy się zastanawiać, czy to na pewno dzisiaj i czy o 9:00. Ale skoro wszyscy mieli tak zanotowane, to chyba raczej prawidłowe dano. W końcu patrzymy - idzie. Wchodzimy na salę, wyciągamy kartki piszemy pytania. Teraz nastąpiło to, co najbardziej obrazuje mój problem - egzamin polegał na tym, że pani dyktowała pytanie, była chwila na napisanie odpowiedzi, po czym dyktowane było kolejne. Tymczasem ja nie skończyłam jeszcze pisać jednego pytania (nie mówiąc już o odpowiedzi), a już dyktowane było kolejne. Na szczęście miałam te 10 minut wydłużonego czasu, więc coś tam napisałam, szału jednak nie będzie. Najśmieszniejsze jest to, że niemal na każde z czterech pytań znałam odpowiedź, a przynajmniej wiedziałam w którą stronę mam podążać. No nic, mam nadzieję, że mimo wszystko udało mi się zaliczyć ten przedmiot, chociażby ledwo, ledwo na dostateczny. A jak nie to nie wiem, może zgłoszę się do wydziałowego koordynatora spraw osób niepełnosprawnych. Może ona coś wskóra, żebym poprawiała już na "moich zasadach"?
A potem mieliśmy kolokwium zaliczeniowe z ćwiczeń z historii wychowania. On-line (a raczej off-line, bo dostaliśmy pytania i mieliśmy je odesłać prowadzącemu do odpowiedniej godziny), z możliwością korzystania z różnych materiałów (a w szczególności ze sławnego Kota), byle nie kopiować wszystkiego słowo w słowo. Umówiliśmy się na godzinę 13:00 - wtedy mieliśmy na Teamsa dostać pytania. I znowu czekamy 5, 10, 15 minut - i nic. Czekamy godzinę... Z prowadzącym nie ma nijakiego kontaktu, Starosta wysłał mu meila licząc, że jednak go odczyta (podobno tego nie robił, toteż prosił, abyśmy tak się z nim nie kontaktowali). Ja zaś błogosławiłam swoją przezorność i to, że dzisiaj wzięłam sobie wolne w pracy. Co prawda w wakacje działamy do południa, ale po południu też zawsze ktoś jest. O 15:00 (!) czyli dwie godziny po czasie, prowadzący raczył odpisać, że bardzo przeprasza, ale on zapisał sobie, że ma wysłać nam kolokwium o 16:00. W sumie, co to za różnica, 13, 16, trzy godziny w te czy we wte... Tylko ciekawe, że cała grupa miała zanotowaną tą 13:00. No nic, grunt że wreszcie przesłał tych 6 pytań (tutaj trochę go poniosło) i dał nam czas na odpowiedź, łaskawie, do godziny 20:00. Dużo to i mało, zwłaszcza dla kogoś takiego jak ja, czyli piszącego w żółwim tempie. Ale tutaj napisałam odpowiedź w punktach, tutaj porównałam coś, albo zestawiłam wady i zalety w tabelach. Mam nadzieję, że doceni wizualną stronę mojej pracy. Ogólnie odpowiedziałam na wszystkie pytania, z Puśką na kolanach (szkoda, że nie chciała mi pomóc w odpowiedziach), mam nadzieję, że będzie dobrze. Może nie napisałam na piątkę, ale też i nie jest beznadziejnie.
I tylko zastanawiam się, co się z tymi wykładowcami dzisiaj działo, że tak się spóźniali na te zaliczenia.
Nie ważne na ile, grunt że zaliczone, Powiem Ci z doświadczenia że nikt nigdy nie patrzył na oceny i ile zaliczone, grunt żeby się wykazać w pracy reszta to mało ważne!!
OdpowiedzUsuńNigdy nie analizowałam na studiach czy ktoś się spóźnił czy też przyszedł o czasie.
Olej to najwyżej nie dostaniesz stypendium za średnią. Ważne że zaliczyłaś !!
Pozdrawiam
No wiesz, trudno nie zauważyć, kiedy ktoś się spóźnia 2 godziny na zaliczenia. Zwłaszcza jeżeli jest to prowadzący zajęcia...
UsuńBędzie dobrze Karolinko. Zgadzam się z Anią, że w przyszłości w pracy nikt nie zwraca uwagi na oceny, a wiedza zdobyta na studiach niekoniecznie się przydaje. Za moich czasów studenckich wykładowcy aż tak się nie spóźniali. Dodatkowo przyjęta była zasada, że jeśli wykładowca spóźni się powyżej 15 minut (na wykład lub egzamin) grupa może odejść, nie musi dłużej czekać. Życzę by wszystko ułożyło się po Twojej myśli. Pozdrawiam serdecznie i przesyłam głaski dla Puśki.
OdpowiedzUsuńTa zasada kwadransa uniwersyteckiego nadal obowiązuje. Ale niektórzy wzięli sobie wolne w pracy z powodu tych zaliczeń, więc byli wściekli, że coś może zostać odwołane, a oni będą mieli zmarnowany dzień. Pozdrawiam
UsuńOj... niektórym to wolno... Gdybym ja się tak w pracy umówiła, a potem tyle spóźniła, to byłaby afera. Ale co zrobić... A forma zaliczenia, czy też egzaminu pisemnego "pytanie - odpowiedź", to dla mnie najgorsza forma. Trudno odpowiedzieć na kolejne pytanie, jeśli myślami jest się jeszcze w poprzednim. Zawsze wiedziałam, że nie zdążyłam napisać wszystkiego, co chciałam.
OdpowiedzUsuńNo właśnie, też staram się nie spóźniać do pracy, a jeżeli wiem, że nie zdążę, to dzwonię i przepraszam. Też nie lubię tej formy zaliczenia, właśnie przez moje ograniczenia manualne. Dlatego Dziekan zezwolił w moim przypadku na zmianę formy zaliczenia na najbardziej dla mnie dogodną. Szkoda tylko, że wykładowczyni się do tego nie zastosowała. Na szczęście wiem już, że zdałam, nawet lepiej, niż myślałam, więc nie jest źle. No i nie będę musiała interweniować u wydziałowego opiekuna studentów z niepełnosprawnością, aby z kolei on interweniował u prowadzącej zajęcia :)
Usuń